Reklama
OPIS LEKU
ACURENAL
tabletki powlekane 5mg, 10mg, 20 mg
Chinapryl jest metabolizowany w wątrobie do aktywnego metabolitu - chinaprylatu, który jest inhibitorem enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II. Konwertaza angiotensyny katalizuje przemianę angiotensyny I w angiotensynę II, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia krwi. W nadciśnieniu tętniczym i zastoinowej niewydolności serca chinaprylat hamuje działanie konwertazy angiotensyny w surowicy i tkankach. Powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II, aldosteronu, katecholamin, argininy i wazopresyny w osoczu i tkankach, natomiast zwiększa stężenie kinin oraz prostaglandyn o działaniu rozszerzającym naczynia. Zmniejszenie sekrecji aldosteronu powoduje wzmożone wydzielanie sodu z moczem i zatrzymanie potasu w organizmie. Zmniejsza naczyniowy opór obwodowy i obniża ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, obciążenie wstępne, obciążenie następcze, zwiększa objętość wyrzutową, zwiększa przepływ krwi przez nerki, zwiększa wartość wskaźnika sercowego. Po podaniu doustnym chinapryl wchłania się z przewodu pokarmowego w ok. 60%. Osiąga max. stężenie we krwi (proporcjonalne do podanej dawki) w ciągu 1 h od podania. Chinaprylat osiąga max. stężenie we krwi po 2 h od podania. Stężenie chinaprylu i chinaprylatu stabilizuje się w 2-3 dniu terapii. Podawanie jednocześnie z pokarmem powoduje dłuższy czas wchłaniania, ale nie wpływa na biodostępność. Chinapryl i chinaprylat wiążą się z białkami osocza w około 97%. T0,5 w fazie eliminacji chinaprylu wynosi ok. 1 h, a chinaprylatu ok. 2 h. Szybkość eliminacji obu substancji zmniejsza się w niewydolności nerek. Około 60% dawki chinaprylu wydalane jest z moczem, a pozostała część z kałem.
1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku chinaprylu.
Nadciśnienie tętnicze samoistne zarówno w monoterapii jak i w leczeniu skojarzonym z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Zastoinowa niewydolność serca w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i/lub glikozydami naparstnicy.
Ze względu na zwiększone ryzyko hipotonii należy ostrożnie stosować u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, z hiponatremią, szczególnie w niewydolności serca, niewydolności nerek, w trakcie leczenia moczopędnego oraz u chorych poddawanych dużym zabiegom operacyjnym i znieczuleniu. Ostrożnie u pacjentów ze zwężeniem obu tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki, z niewydolnością lub postępującą chorobą wątroby. Podawanie preparatu nie jest zalecane w czasie odczulania na jad owadów błonkoskrzydłych, w czasie zabiegów plazmaferezy z siarczanem dekstranu oraz podczas hemodializy z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na zwiększone ryzyko reakcji anafilaktycznej. Ze względu na sporadycznie opisywaną agranulocytozę i neutropenię należy okresowo kontrolować liczbę krwinek białych. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci.
Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające. W badaniach klinicznych najczęściej opisywano bóle i zawroty głowy, suchy kaszel, uczucie nadmiernego zmęczenia, zapalenie błony śluzowej nosa, nudności, wymioty, bóle mięśni i stawów. Rzadziej notowano depresję, senność, zaburzenia widzenia; hipotonię ortostatyczną, omdlenia, bóle dławicowe, kołatania serca; suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardła, wzdęcia, biegunkę, zapalenie trzustki; łysienie, nadwrażliwość na światło, wysypkę; zakażenia układu moczowego, zaburzenia erekcji. Sporadycznie obserwowano obrzęk naczynioruchowy, w pojedynczych przypadkach eozynofilowe zapalenie płuc i zapalenie wątroby. W badaniach laboratoryjnych obserwowano wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, hiperkaliemię, rzadko - neutropenię i agranulocytozę, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczną.
Nadciśnienie tętnicze samoistne: w monoterapii zalecana dawka początkowa 10 mg/dobę. Dawkę można zwiększać stopniowo, co 4 tyg. do 40 mg/dobę jednorazowo lub w dawkach podzielonych. Dawka max. 80 mg/dobę.
W skojarzeniu z diuretykami dawka początkowa 5 mg/dobę.

Zastoinowa niewydolność serca: zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz lub dwa razy na dobę. W razie potrzeby i w przypadku dobrej tolerancji preparatu dawkę można zwiększyć do 10-40 mg/dobę, podawanych w dwóch równych dawkach wraz z dotychczas stosowanymi lekami. Dawkowanie w niewydolności nerek zależy od klirensu kreatyniny: klirens > 60 ml/min: 10 mg/dobę; klirens 30-60 ml/min: 5 mg/dobę; klirens 10-30 ml/min: 2,5 mg/dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększać co tydzień pod warunkiem, że nie wystąpi hipotonia lub pogorszenie czynności nerek.

U osób w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę.
Nie stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią.
30 sztuk
C09AA
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Ciąża i okres karmienia piersią. Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym leczeniem IKA w wywiadzie. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
Z powodu zawartości węglanu magnezu preparat zmniejsza wchłanianie tetracyklin o około 28-37%. Dołączenie preparatu do terapii lekami moczopędnymi może spowodować hipotonię. Można jej zapobiec odstawiając na kilka dni leki moczopędne albo zwiększając spożycie soli przed rozpoczęciem stosowania. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), preparatami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu w krwi.

W monoterapii lek może powodować hiperkaliemię. W leczeniu skojarzonym może zmniejszyć utratę potasu wywołaną przyjmowaniem tiazydowych leków moczopędnych. Jednoczesne stosowanie z litem może doprowadzić do objawów zatrucia litem, spowodowanego zwiększeniem jego stężenia we krwi. Ze względu na zwiększone ryzyko ciężkiej hipotensji należy zachować ostrożność u pacjentów poddanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia, ponieważ IKA hamują powstawanie angiotensyny II wtórnie do kompensacyjnego uwalniania reniny.

Leki z grupy NLPZ, zmniejszające syntezę prostaglandyn, osłabiają działanie IKA. Allopurynol, cytostatyki i leki immunosupresyjne, kortykosteroidy stosowane ogólnie lub prokainamid jednocześnie stosowane z IKA mogą spowodować leukopenię. Alkohol, barbiturany lub narkotyki stosowane jednocześnie z chinaprylem mogą nasilić hipotonię ortostatyczną. Inne leki zmniejszające ciśnienie krwi stosowane jednocześnie z preparatem mogą nasilić jego działanie przeciwnadciśnieniowe. Leki zobojętniające mogą zmniejszać biodostępność preparatu. W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny z chinaprylem należy dostosować ich dawkowanie.
Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania może być głęboka hipotonia. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Preparat nie podlega hemodializie.
Zdolność do czynności związanych z obsługą maszyn czy prowadzenia pojazdów mechanicznych może być upośledzona, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©