Reklama
OPIS LEKU
AMLOZEK
tabletki 5 lub 10 mg
Amlodypina jest pochodną dihydropirydyny, antagonistą kanału wapniowego, czyli zmniejsza przezbłonowy napływ jonów wapniowych do wnętrza komórki. Efekt przeciwnadciśnieniowy leku jest skutkiem rozkurczowego wpływu na błonę mięśniową obwodowych naczyń tętniczych. Wpływ przeciwdławicowy zaś jest skutkiem zmniejszenia obciążenia następczego, co zmniejsza pracę serca i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, ponieważ w przypadku amlodypiny nie towarzyszy temu odruchowe, kompensacyjne przyspieszenie czynności serca. Ponadto bezpośredni rozkurczający wpływ na naczynia wieńcowe poprawia ukrwienie mięśnia sercowego.
1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny.
* Nadciśnienie tętnicze
* Stabilna dławica piersiowa
* Naczynioskurczowa dławica piersiowa (Angina Prinzmetala).
Najczęstszym objawem niepożądanym po amlodypinie są obrzęki i bóle głowy, które występują z częstością zależną od dawki. Inne, których częstość jest większa niż 1%, ale występowanie nie zależy od zastosowanej dawki leku to: zmęczenie, nudności, bóle brzucha, senność. Dla niektórych obserwowanych objawów stwierdzono większą częstość występowania u kobiet niż u mężczyzn, w tym: obrzęków, uderzeń gorąca, kołatania serca i senności.
Amlodypina jest podawana doustnie, zwykle jeden raz dziennie w dawce 5 mg, maksymalna dawka 10 mg, jeden raz dziennie.
Kategoria C. Nie stwierdzono, aby amlodypina miała uszkadzający wpływ na płody zwierząt doświadczalnych. Ponieważ nie wykonywano jednak kontrolowanych badań na ludziach, nie jest znane w pełni bezpieczeństwo stosowania amlodypiny u ciężarnych kobiet. Dlatego należy zlecać amlodypinę w tym okresie tylko wówczas, gdy alternatywne leczenie choroby nie przyniosło rezultatu, a jej przebieg stwarza większe zagrożenie dla matki i płodu. Nie wiadomo, czy amlodypina jest wydzielana do mleka karmiących kobiet, dlatego zaleca się zaprzestanie karmienia piersią w czasie leczenia amlodypiną.
tabl. 5 mg - 30 szt. tabl. 10 mg - 30 szt.
C08CA
Nadwrażliwość na amlodypinę lub którykolwiek ze składników preparatu.
U chorych otrzymujących leki o działaniu hipotensyjnym jest możliwość wystąpienia nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. W przypadku chorych leczonych adenozyną przy przedawkowaniu antagonistów kanału wapniowego może wystąpić długo utrzymująca się bradykardia. Niektóre leki należące do antagonistów kanału wapniowego (np. diltiazem, werapamil, nikardypina) mogą zwiększać stężenie cyklosporyny we krwi, natomiast inne jak nifedypina, isradypina i nitrendypina nie zwiększają jej stężenia. Mechanizm tego zjawiska nie został wyjaśniony i dlatego u osób leczonych amlodypiną podawanie cyklosporyny powinno być monitorowane. Flukonazol, itrakonazol, ketokonazol zmniejszają aktywność wątrobowego izoenzymu CYP3A4, zaangażowanego w metabolizm antagonistów kanału wapniowego pochodnych dihydropirydyny. Znane są przypadki nasilonych obrzęków obwodowych przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Jeśli dawka leku nie zostanie zmniejszona należy liczyć się z wystąpieniem działań niepożądanych. Ritonavir, sakwinavir podawany jednocześnie z amlodypiną może powodować znaczny wzrost stężenia toksycznego wskutek zmniejszenia metabolizmu amlodypiny przez wątrobowy enzym CYP3A4. W tych przypadkach wskazane jest zmniejszenie dawki amlodypiny. Jednoczesne stosowanie antagonisty wapnia i moksonidyny może powodować synergistyczne działanie hipotensyjne. Ryfampicyna zwiększa aktywność cytochromu P-450, który odgrywa kluczowa rolę w metabolizmie antagonistów wapnia, a jednoczesne ich stosowanie może przyspieszać zmniejszenie stężenia amlodypiny w surowicy, co może powodować utratę wystarczającej kontroli nadciśnienia tętniczego.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©