Reklama
OPIS LEKU
ATROX
tabletki 10 mg, 20 mg, 40 mg
Atorwastatyna, substancja czynna preparatu Atrox zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu-LDL (tzw. zły cholesterol), apoliproteiny B i triglicerydów i zwiększa stężenie cholesterolu-HDL (tzw. dobry cholesterol). Działanie preparatu polega na zmniejszaniu wytwarzania cholesterolu w wątrobie i zwiększaniu usuwania cholesterolu z krwiobiegu przez wątrobę.
Atrox stosuje się łącznie z zalecaną dietą w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL – cholesterolu, apolipoproteiny B i trójglicerydów, gdy niefarmakologiczne metody leczenia (leczenie dietą, ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) nie są wystarczająco skuteczne u pacjentów:

* z hipercholesterolemią pierwotną (typ IIa wg klasyfikacji Fredricksona);
* z hiperlipidemią mieszaną (odpowiadająca typom IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona);
* z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.

Atorwastatyna jest również wskazana do stosowania u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej, jako leczenie wspomagające inne leczenie hipolipemizujące (takie jak afereza cholesterolu–LDL) lub w przypadkach, w których te metody terapeutyczne nie są dostępne.
Wykaz substancji czynnych:

* Jedna tabletka Atrox 10 zawiera 10,34 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 10 mg atorwastatyny (Atorvastatinum).
* Jedna tabletka Atrox 20 zawiera 20,68 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 20 mg atorwastatyny (Atorvastatinum).
* Jedna tabletka Atrox 40 zawiera 41,36 mg soli wapniowej atorwastatyny, co odpowiada 40 mg atorwastatyny (Atorvastatinum).

Wykaz substancji pomocniczych:

* w skład rdzenia tabletki wchodzą: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia węglan, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza (Klucel), polisorbat 80, magnezu stearynian,
* w skład otoczki wchodzą: TOPFILM White 014.11 (hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000).
Nie należy stosować leku Atrox w przypadku:

* nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku;
* czynnej choroby wątroby lub niewyjaśnionej, utrzymującej się zwiększonej aktywności aminotransferaz w surowicy krwi przekraczającej 3-krotnie górną granicę wartości uznanej za prawidłową;
* choroby mięśni szkieletowych;
* ciąży i okresu karmienia piersią;
* kobiet w okresie rozrodczym nie stosujących skutecznych metod antykoncepcji.


Wpływ na czynność wątroby:
Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów wykazujących jakiekolwiek objawy zaburzenia czynności wątroby zostaną przeprowadzone badania kontrolne. Pacjenci, u których zostanie stwierdzone zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani do czasu normalizacji wyników. W przypadku utrzymującego się ponad 3-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub o odstawieniu leku.
Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów nadużywających alkoholu lub pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w przeszłości.

Wpływ na mięśnie szkieletowe:
Rzadko atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może wywierać wpływ na mięśnie szkieletowe i powodować ból mięśni, zapalenie oraz miopatię, która może doprowadzić do rozpadu mięśni szkieletowych (rabdomiolizy), tj. stanu potencjalnego zagrożenia życia charakteryzującego się znacznie podwyższoną aktywnością enzymu – kinazy kreatynowej CK (>10-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), mioglobinemią i mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.
U pacjentów leczonych atorwastatyną opisywano występowanie bólów mięśniowych bez powikłań, w tym skurczów mięśni. Lekarz powinien zdecydować o przerwaniu podawania atorwastatyny jeśli aktywność CK będzie znacznie zwiększona lub jeśli lekarz rozpozna lub będzie podejrzewał miopatię. U pacjentów z objawami miopatii lekarz powinien zlecić monitorowanie aktywności CK.

Przed rozpoczęciem leczenia:
Należy zachować ostrożność stosując atorwastatynę u pacjentów z czynnikami predysponującymi do rozpadu mięśni szkieletowych. Przed rozpoczęciem leczenia statynami lekarz powinien zlecić oznaczenie aktywności CK w następujących przypadkach:

* zaburzenia czynności nerek;
* niedoczynność tarczycy;
* wywiad osobisty lub rodzinny w kierunku dziedzicznej choroby mięśni;
* wystąpienie działania toksycznego statyn lub fibratów na mięśnie w przeszłości;
* zaburzenia czynności wątroby w przeszłości i (lub) nadużywanie alkoholu;
* u pacjentów w wieku powyżej 70 lat należy rozważyć konieczność oznaczenia aktywności CK mając na uwadze występowanie czynników predysponujących do rozpadu mięśni szkieletowych.

W powyższych przypadkach lekarz powinien rozważyć ryzyko związane z leczeniem względem potencjalnych korzyści leczenia, jednocześnie zalecana jest obserwacja kliniczna.
Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów ze znacznie zwiększoną aktywnością CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie można oznaczać po forsownym wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innej przypuszczalnej przyczyny zwiększenia aktywności CK, ponieważ interpretacja wyników może być wówczas utrudniona. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lekarz zleci powtórzenie oznaczenia w ciągu następnych 5 do 7 dni w celu potwierdzenia uzyskanych wyników.

Podczas leczenia:
Należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu bólu, skurczów lub osłabienia mięśni, zwłaszcza gdy towarzyszą temu zmęczenie i gorączka. W przypadku wystąpienia tych objawów podczas leczenia atorwastatyną lekarz podejmie decyzję o przeprowadzeniu badania aktywności CK. W przypadku znacznego podwyższenia (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lekarz może podjąć decyzję o odstawieniu leku.
Jeśli dolegliwości ze strony mięśni są ciężkie i są przyczyną stałego dyskomfortu, lekarz może podjąć decyzję o odstawieniu leku nawet wtedy, gdy aktywność CK jest mniejsza niż 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową.
Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK powróci do wartości prawidłowych, lekarz rozważy dalsze stosowanie atorwastatyny lub innej statyny, stopniowo zwiększając dawki i monitorując stan pacjenta.
Lekarz podejmie decyzję o odstawieniu atorwastatyny w przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) lub w przypadku rozpoznania lub podejrzewania rozpadu mięśni szkieletowych (rabdomiolizy).
Jak każdy lek, lek Atrox może powodować działania niepożądane.
Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: bezsenność, bóle głowy, bóle brzucha, dyspepsja, nudności, wzdęcia, zaparcia, biegunka, bóle mięśniowe, osłabienie.
W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek, poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych atorwastatyny.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:
Niezbyt częste: jadłowstręt, przyrost masy ciała.
Bardzo rzadkie: hipoglikemia (niskie stężenie glukozy we krwi),
hiperglikemia (wysokie stężenie glukozy we krwi).

Zaburzenia żołądka i jelit:
Częste: bóle brzucha, dyspepsja, nudności, wzdęcia, zaparcia, biegunka.
Niezbyt częste: wymioty.
Rzadkie: zapalenie trzustki.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Niezbyt częste: małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego:
Częste: reakcje alergiczne (w tym anafilaksja).

Zaburzenia psychiczne:
Częste: bezsenność.

Zaburzenia układu nerwowego:
Częste: bóle głowy, zawroty głowy, hipestezja (spadek wrażliwości na bodźce czuciowe).
Niezbyt częste: parestezje (uczucie kłucia lub mrowienia), zaburzenia pamięci.
Bardzo rzadkie: neuropatia obwodowa (zaburzenie funkcji nerwów obwodowych).

Zaburzenia ucha i błędnika:
Niezbyt częste: szumy uszne.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Bardzo rzadkie: zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Niezbyt częste: łysienie, wysypka, świąd, pokrzywka.
Rzadkie: wysypka pęcherzowa.
Bardzo rzadkie: obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (choroba objawiająca się występowaniem zmian w obrębie błon śluzowych naskórka i skóry).

Zaburzenia mięśniowo – szkieletowe i tkanki łącznej:
Częste: bóle mięśni, bóle stawów, bóle pleców.
Niezbyt często: kurcze mięśni.
Rzadkie: zapalenie mięśni.
Bardzo rzadkie: miopatia, rabdomioliza.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Niezbyt częste: impotencja.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Częste: osłabienie, bóle w klatce piersiowej, angina.
Niezbyt częste: złe samopoczucie.
Rzadkie: obrzęki obwodowe.
Bardzo rzadkie: obrzęk angioneurotyczny.


Badania diagnostyczne:
Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w trakcie stosowania atorwastatyny obserwowano podwyższenie stężenia transaminaz w surowicy.
Zmiany te były przeważnie nieznacznie nasilone, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie (> 3 razy powyżej normy) zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Było ono zależne od dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.
Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy w stosunku do normy) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy w stosunku do górnej granicy wartości uznanej za prawidłową) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę. Jedynie u 0,1% pacjentów z tej grupy odczuwało bóle mięśni, tkliwość mięśni lub osłabienie.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
Stosowanie leku Atrox u dzieci:
Dzieci w wieku 10-17 lat:
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie zostało zbadane w okresie leczenia powyżej 52 tygodni, stąd też nie jest znany skutek długoterminowego działania leku na układ sercowo-naczyniowy.
Działanie atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat oraz u dziewcząt w okresie przedmiesiączkowym nie zostało do tej pory zbadane.
Długoterminowe działanie atorwastatyny na rozwój funkcji poznawczych, wzrost i proces dojrzewania, również nie jest znane.


Stosowanie leku Atrox z jedzeniem i piciem
Lek Atrox można stosować o dowolnej porze dnia, jednak zawsze o tej samej godzinie, niezależnie od posiłków.


Lek Atrox należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową i utrzymywać ją podczas stosowania leku Atrox.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Modyfikację dawki przeprowadza lekarz indywidualnie na podstawie wartości wyjściowych stężeń frakcji LDL-cholesterolu w porównaniu z wartościami docelowymi oraz na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie. Lekarz może ją przeprowadzać w odstępach 4-tygodniowych lub dłuższych. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę. Pacjent powinien przyjmować lek w jednorazowej dawce, o dowolnej porze dnia, jednak zawsze o tej samej godzinie. Lek można zażywać po posiłku lub na czczo.

Hipercholesterolemia pierwotna i hiperlipidemia mieszana
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Dawka dobowa może wynosić od 10 mg do 80 mg. Skuteczność obserwuje się w ciągu 2 tygodni, a maksymalną reakcję osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tygodni i utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia.

U pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia incydentów niedokrwiennych, celem leczenia jest osiągnięcie wartości LDL – C< 2,6 mmol/l (LDL – C<100 mg/dl)* oraz cholesterolu całkowitego < 5,16 mmol/l (<200 mg/dl).
*wg Executive Summary of the Third Report of the National Cholesterol Education Program [CEP] Export Panel of Detection, Evaluation, and treatment of High Blood Cholesterol in Adults [Adult Treatment Panel III] – JAMA 2001; 285: 2486-2497.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna:
Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę i w razie potrzeby może być zwiększona nie częściej niż co 4 tygodnie do dawki 40 mg na dobę. Następnie w razie braku skuteczności, można zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 80 mg na dobę lub stosować dawkę 40 mg na dobę w skojarzeniu z lekiem wiążącym kwasy żółciowe.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna:
Dawka leku Atrox u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej wynosi od 10 mg do 80 mg na dobę. Preparat Atrox należy stosować u tych pacjentów jako leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę cholesterolu-LDL), lub wtedy, gdy takie sposoby postępowania są niedostępne.

Dawkowanie u dzieci:
Stosowanie u dzieci powinno być prowadzone przez lekarzy specjalistów. Doświadczenie w tej grupie wiekowej jest ograniczone do niewielkiej grupy pacjentów (w wieku 4–17 lat) z ciężkimi dyslipidemiami takimi jak homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. Zalecaną dawką początkową w tej populacji pacjentów jest 10 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 80 mg na dobę w zależności od reakcji na leczenie i tolerancję leku. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów nie zostały ocenione.

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku:
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność zalecanych dawek u osób powyżej 70 roku życia są podobne do występujących w populacji ogólnej. Nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek:
Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny w osoczu ani na jej skuteczność, zatem nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Dawkowanie u osób z niewydolnością wątroby:
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu umiarkowanym lub ciężkim, skuteczność atorwastatyny nie ulega zmianie, jednak znacznie zwiększa się narażenie na lek. Lekarz powinien nadzorować stan kliniczny oraz parametry laboratoryjne i w razie konieczności zmniejszyć dawkę leku lub odstawić lek. Dotyczy to również pacjentów leczonych jednocześnie pochodnymi kwasu fibrynowego i innymi lekami (wymienionymi w punkcie 2 „Stosowanie innych leków”), które zwiększają stężenie atorwastatyny we krwi.


Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Ciąża:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Leku Atrox nie należy stosować u kobiet w ciąży.


Karmienie piersią:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Leku Atrox nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.
Tabletki Atrox 10 mg, Atrox 20 mg, Atrox 40 mg są pakowane w blistry Al/Al, po 10 sztuk w blistrze. Opakowanie jednostkowe stanowi kartonik zawierający 30 tabletek.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosować leku Atrox po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25ºC w suchym miejscu, chronić od światła.
C10A
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Ryzyko wystąpienia miopatii podczas stosowania leków z grupy statyn, zwiększa się podczas równoczesnego leczenia cyklosporyną, pochodnymi kwasu fibrynowego, antybiotykami makrolidowymi łącznie z erytromycyną, lekami przeciwgrzybicznymi z grupy azoli lub niacyną. Zwiększone ryzyko może także wystąpić przy równoczesnym stosowaniu wymienionych wyżej leków z preparatem Atrox.

Fenazon (antypiryna): jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu miało niewielki lub niewykrywalny wpływ na farmakokinetykę fenazonu (brak wpływu na klirens fenazonu jednakże klirens 4-hydroksyfenazonu wzrósł o 20%, a norfenazonu o 8%).

Inhibitory cytochromu P-450 3A4: atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4. Mogą zatem zaistnieć interakcje podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny i inhibitorów cytochromu P-450 3A4 (np. cyklosporyny, antybiotyków makrolidowych w tym erytromycyny i klarytromycyny, leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli w tym itrakonazolu, oraz inhibitorów proteaz HIV). Jednoczesne podawanie tych środków może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w surowicy. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność w trakcie terapii atorwastatyną w skojarzeniu z tymi preparatami.

Inhibitory glikoproteiny P: atorwastatyna i jej metabolity są substratami glikoproteiny P. Inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyny) mogą zwiększyć biodostępność atorwastatyny, a tym samym zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki takich jak miopatia.

Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego: podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA z pochodnymi kwasu fibrynowego może wzrastać ryzyko wystąpienia miopatii. Należy zatem zachować ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania atorwastatyny i fibratów (zwłaszcza gemfibrozylu).

Digoksyna: stężenie w stanie stacjonarnym digoksyny podawanej wielokrotnie nie zmieniło się podczas jednoczesnego podawania 10 mg atorwastatyny. Jednakże stężenie digoksyny zwiększyło się o około 20% podczas podawania 80 mg atorwastatyny na dobę. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być właściwie monitorowani.

Antybiotyki makrolidowe:
Erytromycyna, klarytromycyna: jednoczesne zastosowanie atorwastatyny w dawce 10 mg na dobę z erytromycyną (cztery razy na dobę po 500 mg) lub klarytromycyną (dwa razy na dobę po 500 mg), znanymi inhibitorami cytochromu P-450 3A4, związane było ze zwiększeniem stężenia atorwastatyny w osoczu. Klarytromycyna zwiększała Cmax i AUC atorwastatyny o odpowiednio 56% i 80%.

Azytromycyna: jednoczesne stosowanie 10 mg atorwastatyny i azytromycyny w dawce 500 mg nie wpłynęło na stężenie atrowastatyny w osoczu.

Doustne środki antykoncepcyjne: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu, co należy uwzględnić podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych.

Kolestypol: u pacjentów otrzymujących atorwastatynę jednocześnie z kolestypolem występuje zmniejszenie (o około 25%) stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu. Jednakże wpływ na lipidy był większy, kiedy atorwastatyna i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano tylko jeden lek.

Amlodypina: farmakokinetyka atorwastatyny w stanie stacjonarnym nie została zmieniona poprzez jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg i amlodypiny w dawce 10 mg.

Leki zobojętniające kwas żołądkowy: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny z lekiem zobojętniającym kwas żołądkowy, zawierającym wodorotlenek magnezu i aluminium, zmniejszało stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu o około 35%; jednak nie miało to wpływu na obniżenie stężenia cholesterolu-LDL.

Warfaryna: jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i warfaryny spowodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych 4 dni przyjmowania obu tych leków. Czas ten powrócił do normy w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Niemniej jednak należy uważnie obserwować pacjentów przyjmujących warfarynę podczas włączania preparatu Atrox do ich leczenia.

Cymetydyna: przeprowadzone badania interakcji między cymetydyną i atorwastatyną nie wykazały występowania jakichkolwiek interakcji pomiędzy tymi lekami.

Sok grejpfrutowy: zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać w surowicy stężenia leków metabolizowanych przez ten cytochrom. Z tego powodu nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas terapii atorwastatyną.

Inhibitory proteaz: Stosowanie atorwastatyny jednocześnie z inhibitorami proteaz, które są inhibitorami cytochromu P-450 3A4, było związane z około dwukrotnym wzrostem stężenia atorwastatyny w osoczu. Należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od niższych dawek atorwastatyny, jeśli jednocześnie podawany jest inhibitor proteaz.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Wyniki badań czynności wątroby oraz aktywność CK w surowicy powinny być monitorowane. Substancja czynna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza i z tego powodu hemodializa nie ma znaczenia w przyspieszeniu wydalania atorwastatyny z organizmu.
Nie jest określone specyficzne leczenie w przypadku przedawkowania atorwastatyny. W razie potrzeby lekarz zastosuje leczenie objawowe lub podtrzymujące czynności życiowe.
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
Preparat zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją glukozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©