Reklama
OPIS LEKU
BACTRIM
iniekcje dożylne 19,2 mg/ml; iniekcje domięśniowe 9,6 mg/ml.

syrop 240 mg/5 ml, tabletki 480 lub 960 mg
Zakażenia dróg oddechowych - zapalenie oskrzeli, płuc. Zapalenie zatok przynosowych. Stany zapalne dróg moczowych oraz narządów płciowych (również na tle rzeżączkowym). Bakteryjne zakażenia przewodu pokarmowego.
Bactrim uniemożliwia bakteriom syntezę kwasu foliowego, bez którego funkcje życiowe bakterii są bardzo ograniczone. Bakterie przestają się namnażać i giną.
substancje czynne - trimetoprim, sulfametoksazol.


1 tabl. zawiera 480 mg kartimoksazolu (80 mg trimetoprimu i 400 mg sulfometoksazolu). 1 tabl. forte zawiera 960 mg kartimoksazolu (160 mg trimetoprimu i 800 mg sulfometoksazolu). 5 ml syropu zawiera 240 mg kartimoksazolu (40 mg trimetoprimu i 200 mg sulfometoksazolu).
Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe. Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, głównie wywoływane przez Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis. Ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, pneumocystoza. Zapalenie zatok i ostre zapalenie ucha środkowego. Ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego i gruczołu krokowego. Zakażenia przewodu pokarmowego. Zakażenia narządów płciowych u kobiet i mężczyzn. Inne zakażenia bakteryjne, np. nokardioza.
Bactrim nie może być stosowany u osób uczulonych na lek, a także u pacjentów z chorobami wątroby oraz krwi. Leczenie należy przerwać i skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia wysypki. Pacjenci z zaburzoną funkcją nerek powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Bactrimem. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Bactrimu nie należy podawać łącznie z Aspiryną lub innymi lekami zakwaszającymi mocz.
Preparat należy stosować ostrożnie pacjentom w podeszłym wieku.


U pacjentów w podeszłym wieku lub dodatkowo obciążonych: np. z upośledzeniem czynności nerek i/lub wątroby, wzrasta ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Preparatu nie należy stosować, z wyjątkiem szczególnych przypadków, u pacjentów z poważnymi chorobami hematologicznymi. Z powodu możliwości wystąpienia hemolizy, preparat nie powinien być stosowany u chorych z niedoborem G6 PD. W przypadku przedłużonego lub długotrwałego podawania należy regularnie kontrolować obraz krwi obwodowej, diurezę i parametry funkcji nerek. Pacjentom z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min.) zaleca się zredukowanie dawki do połowy.
>1/100- Zaburzenia przewodu pokarmowego - mdłości, wymioty biegunka. Zapalenie języka, zapalenie błon śluzowych jamy ustnej. Gorączka. Wysypka i świąd.
1/1000- <1/1000- Poważne zmiany w obrazie krwi. Zakłócenia w czynności wątroby i nerek. Aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Zapalenie jelita grubego. Ostre zapalenie trzustki. Nadwrażliwość na promienie ultrafioletowe. Syndrom Stevensa-Johnsona, martwica skóry. Żółtaczka. Uszkodzenie nerek. Halucynacje.


W zalecanych dawkach jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Notowano rzadkie przypadki zapalenia wątroby, trzustki i pojedyncze przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelit i niewydolności nerek. W rzadkich przypadkach jest odpowiedzialny za rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórkową (zespół Lyella). Występujące czasem zmiany hematologiczne w większości przypadków są łagodne i bezobjawowe oraz ustępują po przerwaniu leczenia. Najczęściej pojawia się leukopenia, neutropenia, trombocytopenia. Bardzo rzadko pojawia się agranulocytoza, anemia megaloblastyczna, pancytopenia lub czerwienica. Bardzo rzadko opisuje się nacieki w tkance płucnej. W rzadkich przypadkach opisuje się aseptyczne zapalenie opon mózgowych oraz objawy rzekomooponowe. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, leczenie należy przerwać.
Dawkę ustala lekarz. Zależy onaod wagi ciała pacjenta, a także od rodzaju oraz nasilenia infekcji. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: 2 tabl. (1 tabletka forte) co 12 h. Dzieci powyżej 6 tygodnia życia: syrop 6 mg TMP/kg mc. i 30 mg SMZ/kg mc. na dobę.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania go podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Zarówno TM, jak i SMZ przenikają przez barierę łożyskową oraz przechodzą do mleka matki. Dlatego też lek może być stosowany w ciąży i w okresie karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka. Kobietom w ciąży zaleca się jednoczesne przyjmowanie 5-10 mg kwasu foliowego dziennie.
iniekcje dożylne 19.2 mg/ml
1 ampułka a 5 ml; iniekcje domięśniowe 9,6 mg/ml 1 ampułka a 5 ml.
J01EE
Przeciwwskazany u chorych z niewydolnością wątroby oraz u chorych z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min.), gdy nie ma możliwości oznaczenia stężenia leku w osoczu. Preparatu nie wolno stosować u chorych, u których w wywiadzie występuje nadwrażliwość na sulfonamidy lub trimetoprim. Leku nie należy stosować u wcześniaków i niemowląt w czasie pierwszych 6. tygodni życia.
U pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących równocześnie leki moczopędne, zwłaszcza z grupy tiazydów, zwiększa się częstość występowania trombocytopenii ze skazą krwotoczną. Preparat może przedłużać czas protrombinowy u chorych otrzymujących antykoagulanty (np. warfarynę). Preparat może hamować wątrobowy metabolizm fenytoiny. Sulfonamidy wypierają metotreksat z połączeń z białkami. Preparat może zmniejszać zapotrzebowanie na środki obniżające poziom glukozy w surowicy.
Przy ostrym przedawkowaniu mogą pojawić się nudności wymioty, bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia umysłowe. W zależności od objawów rozważa się płukanie żołądka, prowokowanie wymiotów, diurezę forsowaną. W przypadku przewlekłego przedawkowania i pojawienia się zaburzeń w obrazie krwi, wymagane jest zastosowanie odpowiedniej terapii.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©