Reklama
OPIS LEKU
BIOFUROKSYM
iniekcje 750 mg; iniekcje 1500 mg.

proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Infekcje spowodowane bakteriami wrażliwymi na cefuroxim, m. in poważne infekcje ginekologiczne spowodowane zarówno bakteriami z rodziny beztlenowców jak i tlenowców. Posocznica. Profilaktycznie przed operacjami chirurgicznymi na jelicie grubym.
BIOFUROKSYM należy do grupy antybiotyków z rodziny cefalosporyn, które wykazują szerokie spektrum, tzn. działają bakteriobójczo wobec wielu szczepów bakteryjnych i wykazują oporność na pewne enzymy produkowane przez bakterie tzw. betalaktamazy.
substancja czynna - cefuroxime sodium.

substancja czynna: Cefuroksym 1,5 g
* Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc wywołane przez Streptoccocus pneumoniae (oprócz szczepów opornych na penicylinę), Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Klebsiella spp., Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Streptococcus pyogenes i Escherichia coli.
* Zakażenia dróg moczowych, w tym wywołane przez Escherichia coli i Klebsiella spp.
* Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Klebsiella spp. i Enterobacter spp.
* Posocznica (bakteriemia) wywołana przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Streptococcus pneumoniae (oprócz szczepów opornych na penicylinę), Escherichia coli, Haemophilus influenzae (oprócz szczepów opornych na ampicylinę) i Klebsiella spp.
* Rzeżączka i zakażenia ginekologiczne wywołane m.in. przez Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę)
* Zakażenia kości i stawów, w tym wywołane przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy)
* Zapobieganie zakażeniom w chirurgii w okresie okołooperacyjny
* Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez wrażliwe szczepy Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae (także szczepy oporne na ampicylinę), Neisseria meningitidis i Staphylococcus aureus. Cefuroksym nie jest polecany w terapii empirycznej zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Leku nie należy podawać osobom wykazującym reakcje alergiczne na cefalosporyny.


* Cefuroksym podawać ostrożnie pacjentom, u których uprzednio wystąpiły objawy alergii, szczególnie na leki. W przypadku wystąpienia ostrych objawów alergii podawanie leku należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie postępowanie.
* Cefuroksym należy podawać ostrożnie także: w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na penicyliny ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej, w chorobach układu pokarmowego (zwłaszcza w zapaleniu okrężnicy)
* U pacjentów z niewydolnością nerek ustala się dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny.
* Pomimo bardzo rzadko stwierdzanych zaburzeń czynności nerek wywołanych podawaniem cefuroksymu, zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek.
* Dzieciom do 2 miesiąca życia lek należy podawać wyłącznie dożylnie
* U dzieci w pierwszych 3 tygodniach życia okres półtrwania cefuroksymu w surowicy krwi może być 3 do 5 razy dłuższy niż u dorosłych, co należy brać pod uwagę przy ustalaniu dawki leku.
* Cefuroksym należy podawać ostrożnie u pacjentów otrzymujących równocześnie antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne.
* Roztworów cefuroksymu nie należy mieszać (np. w jednej strzykawce) z roztworami aminoglikozydów, a w przypadku równoczesnego stosowania leki te należy wstrzykiwać w inne miejsca (patrz: Interakcje).
* Roztwory cefuroksymu wykazują maksymalną trwałość w zakresie pH 5-7 i dlatego roztworów tego antybiotyku nie należy rozcieńczać płynami o pH wyższym od 7,5 np. roztworem wodorowęglanu sodu do iniekcji.
* W trakcie leczenia cefuroksymem może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Łagodne objawy ustępują zwykle po zaprzestaniu stosowania antybiotyku. W przypadkach o przebiegu umiarkowanym do ciężkiego należy stosować nawadnianie organizmu oraz uzupełnianie niedoborów elektrolitów i białka, zależnie od stanu klinicznego, a także stosować odpowiedni antybiotyk skuteczny wobec C. difficile (lek pierwszego rzutu – metronidazol, w przypadku niepowodzenia lub ciężkiego stanu pacjenta – wankomycyna doustnie).
* Jak w przypadku innych antybiotyków o szerokim zakresie działania przedłużone stosowanie cefuroksymu może spowodować selekcję i wzrost szczepów bakterii opornych na ten antybiotyk oraz grzybów. Należy zastosować wówczas odpowiednie leczenie.
>1/100-
* Pojawianie się zakrzepowego zapalenia żyły po iniekcji dożylnej w miejscu wstrzyknięcia.
* Stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego.
* Wysypka, świąd.

1/1000-
* Gorączka, reakcje alergiczne.
* Podwyższone ciśnienie krwi.
* Mdłości, biegunka, wymioty, stan zapalny jelit.
* Łuszczenie się skóry.
* Zaburzenia w funkcji nerek.

<1/1000-
* Wstrząs alergiczny.
* Zmiany w obrazie krwi - anemia.
* Zmiany w funkcjach wątroby. Żółtaczka. Zaburzenia w funkcji nerek.


* Biofuroksym jest zwykle dobrze tolerowany. Reakcje niepożądane zdarzają się rzadko i są przemijające. Mogą wystąpić:
* Reakcje miejscowe po podaniu dożylnym – (nie więcej niż 2 % pacjentów) zakrzepowe zapalenie żył, po podaniu większych dawek domięśniowo - przemijający ból w miejscu wstrzyknięcia
* Reakcje alergiczne (poniżej 1% pacjentów): wysypka skórna (0,8% pacjentów), świąd, pokrzywka (poniżej 0,8% pacjentów), rumień wielopostaciowy, gorączka, rzadko reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, obrzęk naczynioruchowy
* Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (poniżej 1 % pacjentów), biegunka (poniżej 0,5 % pacjentów), nudności (poniżej 0,3 % pacjentów), wymioty oraz bardzo rzadkie rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego patrz p. 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
* Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych: AspAT, AlAT (około 4 % pacjentów), fosfatazy alkalicznej (około 2 % pacjentów), LDH (poniżej 1,5 % pacjentów)
* Zwiększenie stężenia bilirubiny (około 0,2 % pacjentów), żółtaczka cholestatyczna
* Zmiany hematologiczne: najczęściej obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu (około 10% pacjentów) oraz eozynofilia (około 7 % pacjentów), neutropenia (poniżej 1 % pacjentów), leukopenia (poniżej 0,14 % pacjentów), trombocytopenia, zanotowano również przypadki agranulocytozy, niedokrwistości aplastycznej
* Przemijające
* zwiększenie stężenia kreatyniny i (lub) mocznika w surowicy krwi
* Zmniejszenie klirensu kreatyniny, śródmiąższowe zapalenie nerek
* Objawy neurotoksyczności: drgawki
* Cefalosporyny rzadko wykazują działanie neurotoksyczne. Zanotowano jednak przypadki występowania drgawek wywoływanych przez cefuroksym, głównie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, którym cefuroksym podawano w dawkach nie zmodyfikowanych zgodnie z zaleceniami.
* Inne: nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, w tym grzybów mogących powodować drożdżycę pochwy, zapalenie pochwy
Dawkę ustala lekarz. Wysokość dawki zależy od typu schorzenia i wagi ciała pacjenta. Zastrzyki można podawać zarówno domięśniowo, jak i dożylnie. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dorośli i dzieci powyżej 12 lat:

* Zazwyczaj 750 mg 3 razy na dobę domięśniowo lub dożylnie.
* W zakażeniach ciężkich można podawać dożylnie 1,5 g antybiotyku 3 razy na dobę. W zakażeniach zagrażających życiu można podawać lek co 6 godzin, ale dawka dobowa nie powinna przekraczać 6 g.
* Rzeżączka – domięśniowo 1,5 g (2 x 750 mg) w pojedynczej dawce, wstrzykując w dwa różne miejsca, z równoczesnym podaniem doustnym probenecydu.
* Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych spowodowane wyłącznie szczepami o potwierdzonej antybiogramem wrażliwości na ten antybiotyk – w tym przypadku dopuszcza się dawki przekraczające dawkę maksymalną. Można podać dożylnie do 9 g cefuroksymu na dobę (3 g co 8 godzin).
* Zapobieganie zakażeniom w okresie okołooperacyjnym - dożylnie 1,5 g na 30-60 min. przed rozpoczęciem zabiegu, a następnie 750 mg i.v. lub i.m. po 8 i 16 godzinach.
* W operacjach na otwartym sercu - dożylnie 1,5 g przy rozpoczęciu znieczulenia, a następnie co 12 godzin nie przekraczając całkowitej sumarycznej dawki 6 g.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek:
W niewydolności nerek ustala się dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny.

Jeśli konieczne jest zastosowanie mniejszej lub większej dawki leku, dostępne są również dawki 250 mg, 500 mg i 750 mg.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży; jedynie na wyraęne zalecenie lekarza.
Preparat przenika do mleka matki, lecz jego oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu pochodzą wyłącznie z badań przeprowadzonych na zwierzętach doświadczalnych. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Cefuroksym przenika do mleka matki, należy zachować ostrożność podczas podawania leku w okresie laktacji.
Fiolki z bezbarwnego szkła o pojemności 26 ml zabezpieczone
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, bez dostępu światła.
J01D
Nadwrażliwość na cefalosporyny.
Stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, silne leki moczopędne) może nasilać ich szkodliwe działanie na nerki.
Podczas stosowania cefuroksymu można otrzymać fałszywie dodatnie wyniki w testach redukcyjnych wykrywających glukozę w moczu. W badaniach serologicznych wystąpić może fałszywie dodatni odczyn Coombs’a.
Podanie zbyt wysokich dawek może spowodować znaczne pobudzenie i napady drgawkowe, zwłaszcza u chorych z niewydolnością nerek, u których prawdopodobieństwo kumulacji leku jest największe. W razie wystąpienia drgawek konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie podawania leku i ewentualne zastosowanie leczenia przeciwdrgawkowego.
Przy przedawkowaniu cefuroksymu należy zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową.
Biofuroksym nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©