Reklama
OPIS LEKU
BISEPTOL
zawiesina 48 mg/ml.
SULFAMETHOXAZOLUM + TRIMETOPRIMUMSULFAMETHOXAZOLUM + TRIMETOPRIMUM
Zakażenia dróg oddechowych - zapalenie oskrzeli, płuc. Zapalenie zatok przynosowych. Stany zapalne dróg moczowych oraz narządów płciowych (również na tle rzeżączkowym). Bakteryjne zakażenia przewodu pokarmowego.
BISEPTOL uniemożliwia bakteriom syntezę kwasu foliowego, bez którego funkcje życiowe bakterii są bardzo ograniczone. Bakterie przestają się namnażać i giną.


Preparat przeciwbakteryjny, zawierający kotrimoksazol, będący mieszaniną sulfametoksazolu i trimetoprimu w stosunku 5:1. Połączenie w preparacie dwóch składników powoduje, że oporność bakteryjna występuje rzadziej, niż w przypadku stosowania pojedynczych leków.
Preparat należy stosować w przypadkach, gdy drobnoustroje nie są wrażliwe na pojedyncze leki przeciwbakteryjne, a podanie doustne leku jest niemożliwe (albo nie jest wskazane).
substancja czynna - co-trimoxazole (trimetoprim, sulfametoksazol).
* Ciężkie lub powikłane zakażenia układu moczowego spowodowane przez wrażliwe szczepy Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Morganella morgani, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris.
* Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez wrażliwe szczepy Shigella flexneri i Shigella sonnei (czerwonka bakteryjna).
* Zapalenie płuc u dorosłych i dzieci spowodowane przez Pneumocystis carinii.
* Inne zakażenia: toksoplazmoza, biegunka podróżnych spowodowana przez Escherichia coli.
BISEPTOL nie może być stosowany u osób uczulonych na lek, a także u pacjentów z chorobami wątroby oraz krwi. Leczenie należy przerwać i skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia wysypki. Pacjenci z zaburzoną funkcją nerek powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji BISEPTOL. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. BISEPTOL nie należy podawać łącznie z Aspiryną lub innymi lekami zakwaszającymi mocz.
Preparat należy stosować ostrożnie pacjentom w podeszłym wieku.


Należy zachować szczególną ostrożność stosując Biseptol 480 jeśli:

* w okresie stosowania leku wystąpi biegunka, ponieważ może to być objaw rzekomobłoniastego zapalenia jelita; należy wówczas odstawić lek i zwrócić się do lekarza, nie podawać leków działających zapierająco,
* występuje niewydolność wątroby lub nerek, niedobór kwasu foliowego (np. u osób w podeszłym wieku, uzależnionych od alkoholu, leczonych lekami przeciwdrgawkowymi, z zespołem złego wchłaniania),
* występują ciężkie objawy alergiczne lub pacjent choruje na astmę,
* u pacjenta występuje deficyt dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej,
* preparat stosuje się u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ może być zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych,
* preparat jest stosowany dłużej niż 14 dni - konieczna jest okresowa kontrola obrazu krwi,
* podawany jest pacjentom chorym na AIDS, ponieważ mogą wystąpić nasilone działania niepożądane.

Preparat zawiera glikol propylenowy - długotrwałe stosowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej.
>1/100-
* Zaburzenia przewodu pokarmowego - mdłości, wymioty biegunka.
* Zapalenie języka, zapalenie błon śluzowych jamy ustnej.
* Gorączka.
* Wysypka i świąd.

1/1000- <1/1000-
* Poważne zmiany w obrazie krwi.
* Zakłócenia w czynności wątroby i nerek.
* Aseptyczne zapalenie opon mózgowych.
* Zapalenie jelita grubego.
* Ostre zapalenie trzustki.
* Nadwrażliwość na promienie ultrafioletowe.
* Syndrom Stevensa-Johnsona, martwica skóry.
* Żółtaczka.
* Uszkodzenie nerek.
* Halucynacje.


Jak każdy lek, Biseptol 480 może powodować działania niepożądane.
Najczęściej występują nudności (z wymiotami lub bez) oraz wysypka skórna.
Rzadko obserwowano:

* ciężkie reakcje ze strony skóry, takie jak rumień wielopostaciowy pęcherzowy (zespół Stevensa - Johnsona), martwicę toksyczną rozpływną naskórka (zespół Lyella),
* zmiany w wątrobie, w tym żółtaczkę, niewydolność wątroby lub martwicę wątroby,
* rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Bardzo rzadko obserwowano:

* biegunkę, zapalenie języka,
* zakażenie błon śluzowych drożdżakami (kandydoza)

Preparat może wywołać hemolizę (rozpad krwinek czerwonych) u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy-6-fosforanowej, niezależnie od zastosowanej dawki.
Jeżeli wystąpią takie objawy niepożądane jak gorączka, bóle stawów, kaszel, duszność, biegunka lub żółtaczka, należy przerwać leczenie preparatem Biseptol 480.
Sporadycznie może wystąpić zakrzepowe zapalenie żyły w miejscu wkłucia.
W przypadku wystąpienia innych działań niepożądanych, które nie zostały wymienione, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie należy stosować preparatu po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Dawkę ustala lekarz dostosowując ją do potrzeb dziecka. Zazwyczaj dawka dla
dzieci
w wieku 2-3 lat 5 ml dwa razy dziennie; w wieku 4-7 lat 5-10 ml dwa razy dziennie.
Przepisanej przez lekarza kuracji nie należy przerywać nawet w razie wyraęnej poprawy stanu zdrowia dziecka, gdyż grozi to nawrotem choroby.


Większość ostrych zakażeń

Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia:
zazwyczaj stosuje się 2 ampułki (10 ml) co 12 godzin.
W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 3 ampułek (15 ml) co 12 godzin.

Dzieci poniżej 12 roku życia:
30 mg sulfametoksazolu i 6 mg trimetoprimu na kg mc. na dobę, podawane w 2 dawkach podzielonych. Poniżej zamieszczono schematu preparatu Biseptol 480.
Od 3 do 5 miesiąca życia: 1,25 ml co 12 godzin.
Od 6 miesiąca życia do 5 roku życia: 2,5 ml co 12 godzin.
Od 6 roku życia do 12 roku życia: 5 ml co 12 godzin.
W przypadku szczególnie ciężkich zakażeń dawki można zwiększyć o 50%.
Preparat stosuje się zazwyczaj od 2 do 5 dni.

Pacjenci z niewydolnością nerek
W przypadku dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia z niewydolnością nerek należy zmodyfikować dawkowanie preparatu, biorąc pod uwagę klirens kreatyniny:

* Powyżej 30 ml/min Zwykła dawka
* Od 15 do 30 ml/min 1/2 zwykłej dawki podawane maksymalnie przez 3 dni.
* Poniżej 15 ml/min Nie zaleca się stosowania

Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii
100 mg sulfametoksazolu i 20 mg trimetoprimu na kg mc. na dobę w 4 dawkach podzielonych, podawanych co 6 godzin. Czas trwania kuracji nie powinien być dłuższy niż 14 dni.


Sposób podawania
Lek należy podawać dożylnie w powolnym wlewie kroplowym, po uprzednim rozcieńczeniu.
Sporządzony roztwór należy dokładnie zmieszać i zużyć natychmiast.
W przypadku stwierdzenia zmętnienia lub strątów w sporządzonej mieszaninie, nie należy jej używać.
Preparat należy rozcieńczać według schematu:
1 ampułka (5 ml) w 125 ml płynu do rozcieńczania
2 ampułki (10 ml) w 250 ml płynu do rozcieńczania

Dopuszcza się stosowanie następujących płynów do rozcieńczania:

* 5% i 10% roztwór glukozy
* 0,9% roztwór NaCl
* roztwór Ringera
* 0,45% roztwór NaCl z 2,5% roztworem glukozy

Nie stosować innych płynów do rozcieńczania.
Uwaga: jeżeli pacjentowi nie można podać dużych ilości płynów, dopuszcza się zastosowanie wyższego stężenia kotrimoksazolu - 5 ml w 75 ml 5% glukozy.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania go podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Nie zaleca się stosowania preparatu w końcowym okresie ciąży, z uwagi na możliwość wystąpienia u noworodka żółtaczki jąder podkorowych mózgu.
Lek może być stosowany w początkowych miesiącach ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Preparat nie należy stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ substancje czynne przenikają do mleka matki i mogą powodować wystąpienie działań niepożądanych u karmionego dziecka.
zawiesina 48 mg/ml a 80 ml.
Preparat należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Chronić od światła.
Przechowywać w temperaturze do 30ºC.
J01EE
* Nadwrażliwość na sulfonamidy, trimetoprim lub substancje pomocnicze preparatu.
* Niedokrwistość megaloblastyczna spowodowana przez niedobór kwasu foliowego.
* Niewydolność wątroby lub nerek, gdy nie ma możliwości oznaczania stężenia leku w osoczu.
* Końcowy okres ciąży i okres karmienia piersią.
* Wiek poniżej 3 miesiąca.
U pacjentów w podeszłym wieku stosowanie kotrimoksazolu razem z niektórymi lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami zwiększa ryzyko wystąpienia trombocytopenii.
Kotrimoksazol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, fenytoiny, leków przeciwcukrzycowych - pochodnych sulfonylomocznika oraz powodować wzrost stężenia digoksyny w surowicy krwi.
U pacjentów leczonych kotrimoksazolem i cyklosporyną (np. po przeszczepach nerek) obserwowano przemijające pogorszenie się czynności nerek.
Pacjenci otrzymujący jednocześnie metotreksat i kotrimoksazol powinni otrzymywać sole kwasu foliowego.
U osób stosujących kotrimoksazol i przyjmujących pirymetaminę (środek przeciwmalaryczny) w dawkach 25 mg na tydzień, odnotowano przypadki wystąpienia niedokrwistości megaloblastycznej. Nie zaleca się stosowania tych leków jednocześnie.
Kotrimoksazol może również oddziaływać z prokainamidem, amantadyną, rifampicyną, digoksyną.
W przypadku zastosowania większej dawki preparatu niż zalecana, mogą wystąpić objawy przedawkowania: brak łaknienia, kolka, nudności, wymioty, zawroty i ból głowy, senność, stan splątania, utrata przytomności.
Odnotowywano również gorączkę, obecność krwi lub kryształów w moczu. Późnymi objawami przedawkowania są: nieprawidłowy skład krwi oraz żółtaczka.
U pacjentów należy wykonywać badania obrazu krwi. Jeżeli stwierdzi się znaczące zmiany w obrazie krwi lub żółtaczkę należy natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie.
Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, chyba że występują takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©