Reklama
OPIS LEKU
CIMETIDINE
iniekcje 100 mg/ml.

Roztwór do wstrzykiwań 100 mg/ml
Cimetidinę stosuje się w leczeniu choroby wrzodowej, a także w stanach zapalnych przełyku, spowodowanych kwaśnymi odbiciami - zgagą. Ponadto podaje się preparat w długotrwałym leczeniu zapobiegającym chronicznie nawracającej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
W chorobach wrzodowych stężenie kwasu w soku żołądkowym jest często zbyt duże. Uważa się że jest to przyczyną powstawania wrzodu, a następnie utrudnia jego gojenie się. Cimetidina blokuje receptory histaminowe.


Cymetydyna jest pochodną cyjanoguanidyny działającą antagonistycznie na receptory histaminowe H2 znajdujące się w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka. Hamuje wydzielanie soku żołądkowego pobudzone przez histaminę, a także przez pokarm, gastrynę, cholinomimetyki, kofeinę i insulinę. Wraz ze zmniejszeniem soku żołądkowego cemetydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego i pepsyny zarówno w fazie spoczynku, jak też w okresie pobudzenia wymienionymi bodźcami. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi około 2 godzin, a stężenie lecznicze utrzymuje się przez 4 godz. U chorych z upośledzoną czynnością nerek okres półtrwania wydłuża się do 5 godzin. Cymetydyna przenika do tkanek, płynów ustrojowych i do mleka matki. Około 80% dawki leku wydala się z moczem, w znacznej części w stanie nie zmienionym. Cymetydyna w formie iniekcyjnej przeznaczona jest dla pacjentów hospitalizowanych z nadmiernym, patologicznym wydzielaniem soku żołądkowego lub z bardzo ciężkimi postaciami choroby wrzodowej oraz dla chorych, którzy nie mogą przyjmować formy doustnej.
substancja czynna - cimetidine.

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg cymetydyny.
* Wrzód żołądka i dwunastnicy;
* Ostre krwawienie z wrzodu;
* Nadżerki górnego odcinka przewodu pokarmowego;
* Refluksowe zapalenie przełyku;
* Zespół Zollinger-Ellisona;
* Pooperacyjne krwawienia żołądkowo-jelitowe i krwotoczne zapalenie żołądka;
* Nadmierne wydzielanie soku żołądkowego.
Pacjenci cierpiący na niewydolność nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli cimetidinę stosuje się jednocześnie z innymi lekami.Należy omówić z lekarzem ewentualne stosowanie innych leków podczas kuracji cimetidiną. Cimetidyna wzmaga działanie środków przeciwzakrzepowych, leków z grupy benzodiazepin oraz blokerów receptorów beta. Zakończenie kuracji powinno przebiegać stopniowo, tzn. należy stopniowo zmniejszać dawkę leku aż do zupełnego wycofania. Nagłe bowiem odblokowanie receptorów H2 może spowodować powrót dolegliwości.
1/100
- Gorączka, zmęczenie.
- Biegunka, wysypka, zawroty głowy.

1/1000
- Powiększenie piersi u mężczyzn.
- Splątanie.

<1/1000
- Zmiana obrazu krwi.
- Zmiany w funkcjach nerek, wątroby oraz trzustki.


Rzadko występują: bóle i zawroty głowy, bóle mięśniowe, ogólne zmęczenie, biegunka, wysypka skórna. Przy długotrwałym leczeniu może wystąpić ginekomastia i mlekotok. Preparat podany w dużych dawkach może wywołać delirium, halucynacje i śpiączkę.
Dawkę ustala lekarz. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Preparat stosuje się we wstrzyknięciach domięśniowych, dożylnych lub we wlewach dożylnych. Jednorazowa dawka dożylna lub domięśniowa wynosi zwykle 200 mg. Wstrzyknięcia mogą być powtarzane w odstępach 4-6 h, przy czym maksymalna dawka wynosi 2 g/dobę. Wstrzyknięcia dożylne należy wykonać powoli w ciągu, co najmniej 2 minut po uprzednim rozcieńczeniu ampułki w 20 ml rozpuszczalnika. Dawka przy wlewach dożylnych wynosi zwykle 100 mg/godzinę: stosuje się dwugodzinne wlewy powtarzane, co 4 lub 6 h. Max. prędkość infuzji nie powinna przekraczać 150 mg/godzinę lub 2 mg/kg mc./h.
Można także stosować dożylny wlew kroplowy ciągły. Średnia prędkość nie powinna przekraczać 75 mg/h w ciągu 24 godzin, a max. dawka nie powinna być większa niż 2 g/dobę. U chorych z upośledzoną czynnością nerek dawki zmniejsza się zależnie od klirensu kreatyninowego. Klirens kreatyninowy. Dawka 0-15 ml/min 2x200 mg/dzień, 15-30 ml/min 3 x200 mg/dzień, dawki zmniejsza się również wtedy, gdy stosuje się środki przeciwzakrzepowe. Po zakończeniu leczenia parentelnego można rozpocząć stosowanie doustnej formy leku z cymetydyną.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Cimetidiny w czasie ciąży.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.


Lek przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.
iniekcje 100 mg/ml a 10 ampułek po 2 ml, a 100 ampułek po 2 ml.

opakowanie zawiera 10 ampułek po 2 ml
A02BA
Ostrożnie stosuje się u chorych z upośledzoną czynnością nerek i wątroby. Bezpośrednio dożylnie nie należy stosować u chorych z kardiopatią. Należy ostrożnie stosować u osób starszych po 60 roku życia i unikać podawania cymetydyny po 80 roku życia, a także u małych dzieci.
Cymetydyna daje interakcje z wieloma lekami, w których przemianie bierze udział cytochrom P 450, wzmaga, więc działanie licznych leków, między innymi leków przeciwzakrzepowych (wskazana kontrola czasy krzepnięcia) fenytoiny, propranololu, metoprololu, chlordiazepoksydu, diazepamu,teofiliny, karbamazepiny, morfiny i pentazocyny, imipraminy, chinidyny, lidokainy. Silnie hamuje wchłanianie preparatu przeciwgrzybicznego ketokonezolu. Powoduje niezgodności chemiczne z pentobarbitalem i gentamycyną.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©