Reklama
OPIS LEKU
CONCOR COR
tabletki powlekane 1,25 mg, 2,5 mg; 3,75 mg; 5 mg; 7,5 mg lub 10 mg
Kardioselektywny bloker receptorów b1-adrenergicznych, nie posiadający wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania błonowego.
Zmniejsza pobudliwość serca, zwalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym i wydłuża jego refrakcję, zwalnia czynność serca i zmniejsza objętość minutową.
Obniża ciśnienie tętnicze krwi. Wywiera wpływ na aparat przykłębkowy, hamuje aktywność reninową osocza.
Posiada niewielki wpływ na oskrzela. Wywiera niewielki wpływ na metabolizm glukozy i lipidów. Po podaniu doustnym prawie w całości jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i jego biodostępność wynosi ok. 90%. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.
1 tabl. powl. zawiera odpowiednio 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.
Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego z ograniczoną czynnością skurczową komór (frakcja wyrzutowa 35% w ocenie echokardiograficznej), w skojarzeniu z IKA, lekami moczopędnymi oraz - w razie konieczności - glikozydami nasercowymi.
Bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób ze skłonnością do skurczu oskrzeli, podczas stosowania wziewnych środków anestetycznych, w cukrzycy ze znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi, u osób stosujących ścisłą dietę, podczas leczenia odczulającego, w bloku przedsionkowo-komorowym I°, w dławicy Prinzmetala, w zarostowych chorobach tętnic obwodowych, u chorych na łuszczycę lub z łuszczycą w wywiadzie, u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą insulinozależną, niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi chorobami serca lub wadami zastawek powodującymi znaczące zaburzenia hemodynamiki jak również u pacjentów z niewydolnością serca w wieku powyżej 80 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności serca II° według klasyfikacji NYHA oraz w przypadku zawału mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 m-cy. Bisoprolol może zwiększyć wrażliwość na alergeny i ciężkość reakcji anafilaktycznej oraz maskować objawy tyreotoksykozy. Nagłe odstawienie bisoprololu jest dopuszczalne tylko w razie zdecydowanej konieczności.
Układ krążenia:
uczucie marznięcia lub cierpnięcia kończyn, bradykardia, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności.
O.u.n.:
uczucie zmęczenia, wyczerpanie, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia snu, depresje, koszmarne sny, omamy.
Przewód pokarmowy:
nudności, wymioty, biegunka, zaparcie.
Układ oddechowy:
skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjnymi schorzeniami dróg oddechowych w wywiadzie.
Skóra:
reakcje nadwrażliwości (świąd, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka), ujawnienie się łuszczycy, pogorszenie jej przebiegu lub wywołanie wysypek łuszczycopodobnych, wypadanie włosów.
Wątroba:
zwiększenie w surowicy aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby.
Przemiana materii:
zwiększenie stężenia trójglicerydów.
Układ moczowo-płciowy:
zaburzenia potencji.
Uszy, nos, gardło:
zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa.
Narząd wzroku:
upośledzenie wydzielania łez, zapalenie spojówek
Lek stosuje się u pacjentów z rozpoznaną stabilną przewlekłą niewydolnością serca, u których nie występowała ostra niewydolność w ciągu ostatnich sześciu tyg. oraz u których przez co najmniej 2 ostatnie tyg. nie dokonywano zmian w sposobie leczenia choroby podstawowej. Przed zastosowaniem bisoprololu pacjent powinien być leczony IKA (lub innym lekiem rozszerzającym naczynia) w dawce optymalnej, lekiem moczopędnym oraz - w razie konieczności - glikozydem nasercowym. Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki leku (1,25 mg), a następnie przy dobrej tolerancji zwiększać o 1,25 mg tyg. do dawki 5 mg, następnie o 2,5 mg co 4 tyg. do dawki 10 mg. Max. zalecana dawka bisoprololu wynosi 10 mg. Po pierwszym zastosowaniu dawki 1,25 mg należy obserwować pacjenta przez około 4 h. Jeżeli konieczne jest zmniejszenie dawki, należy je również dokonywać stopniowo. Leczenie niewydolności serca bisoprololem jest z reguły długotrwałe.
Bisoprololu nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią.
28 sztuk
C07AB
* Ostra niewydolność serca,
* podczas incydentów dekompensacji niewydolności serca wymagających dożylnego stosowania leków inotropowych,
* wstrząs kardiogenny,
* blok przedsionkowo-komorowy II lub III° u chorego bez rozrusznika,
* zespół chorego węzła zatokowego,
* blok zatokowo-przedsionkowy,
* bradykardia poniżej 50 uderzeń/min występująca przed rozpoczęciem leczenia,
* niedociśnienie (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg),
* ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc,
* późne stadia zarostowych chorób tętnic obwodowych lub choroba Raynaud'a,
* nie leczony guz chromochłonny nadnerczy,
* kwasica metaboliczna,
* nadwrażliwość na bisoprolol lub którykolwiek składnik preparatu.
Nie zaleca się stosowania w następujących skojarzeniach: antagoniści wapnia, klonidyna oraz inhibitory MAO (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B). Należy zachować ostrożność podczas stosowania w następujących skojarzeniach: leki antyarytmiczne klasy I (np. dizopyramid, chinidyna), leki antyarytmiczne klasy III (np. amiodaron), leki cholinomimetyczne (w tym takryna), inne b-adrenolityki (w tym stosowane w kroplach do oczu), insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, leki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy, leki hamujące syntetazę prostaglandynową (cyklooksygenazę), pochodne ergotaminy, leki sympatykomimetyczne, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, barbiturany, fenotiazyna oraz inne leki obniżające ciśnienie, ryfampicyna. Należy z rozwagą stosować w skojarzeniu z meflochiną.
Tabl. należy przyjmować rano, na czczo lub podczas śniadania, bez rozgryzania, z niewielką ilością płynu.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©