Reklama
OPIS LEKU
DEPAKINE
syrop 58 mg/ml; tabletki powlekane 200 mg; tabletki powlekane 500 mg; tabletki 300 mg.
VALPROATE SODIUM
Wszelkie formy padaczki, zarówno grand mal, jak i petit mal z utratą przytomności, lub krótkotrwałe napady drgawek bez utraty przytomności.
Działanie leku nie jest całkowicie wyjaśnione, lecz uważa się że Depakine zapobiega występowaniu impulsów padaczkowych w mózgu lub łagodzi je.


Lek o działaniu przeciwdrgawkowym. Mechanizm działania nie został całkowicie poznany. Kwas walproinowy wybiórczo zwiększa stężenie GABA w synapsach w OUN oraz zmniejsza zużycie GABA przez komórki glejowe i zakończenia nerwowe poprzez hamowanie aminotransferazy GABA
i dehydrogenazy semialdehydowej. Stabilizuje błony komórkowe, silnie wpływa na błonę postsynaptyczną, powodując uczulanie receptorów GABA. Ponadto wpływa na transport chloru oraz dzięki hiperpolaryzacji błon zwiększa przewodnictwo błonowe dla potasu. Po podaniu p.o. szybko i prawie w 100% wchłania się z przewodu pokarmowego: na czczo po 30-90 min, po lub w czasie posiłku wchłanianie ulega zwolnieniu. Wchłanianie zależy również od postaci, w jakiej lek jest podawany: roztwór - stężenie maksymalne we krwi osiąga się po ok. 1 h; tabletki - po ok. 3-7 h; kapsułki oporne na działanie soku żołądkowego i rozpuszczające się w jelitach - wchłanianie jest wolniejsze i bardziej równomierne. We krwi lek jest w 80-95% wiązany z białkami osocza, przede wszystkim z albuminami. t1/2 wynosi u dorosłych 8-15 h, u noworodków 20 h, w przypadku równoległego stosowania innych leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy wątrobowe - 6-8 h. Metabolizowany jest w wątrobie m.in. do czynnych metabolitów. Wydalanie metabolitów odbywa się w 70% przez nerki, w niewielkim stopniu przez przewód pokarmowy z kałem oraz z powietrzem wydechowym. Stężenie terapeutyczne wynosi 30-100 µg/ml. Ponieważ kwas walproinowy nie indukuje enzymów układu cytochromu P-450, nie przyspiesza swojego metabolizmu ani metabolizmu innych leków. Lek przenika przez barierę krew-mózg (stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym jest podobne do stężenia wolnej frakcji leku we krwi), łożysko i do pokarmu kobiecego.
substancja czynna - sodium valproate.
Lek z wyboru w leczeniu padaczki uogólnionej idiopatycznej (piknolepsja i młodzieńcza miokloniczna), a ponadto wszystkich postaci padaczki: napadach pierwotnie i wtórnie uogólnionych toniczno-klonicznych, tonicznych, klonicznych, miokloniczno-astatycznych, mioklonicznych, atonicznych, nieświadomości, w zespole Lennoxa i Gastauta, Westa, w napadach w przebiegu guzów mózgu, chorób metabolicznych, po przebytych urazach czaszkowo-mózgowych, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, ponadto w napadach złożonych prostych i złożonych. Leczenie zaburzeń zachowania towarzyszących padaczce, w leczeniu chorób układu pozapiramidowego, np. kurczu torsyjnego, tików, ruchów mimowolnych, a także w leczeniu drgawek gorączkowych u dzieci, czkawki opornej na inne leki. Profilaktycznie w chorobie afektywnej dwubiegunowej.
Leku nie mogą używać pacjenci z uszkodzeniami wątroby lub porfyrią (zwiększonym wydzielaniem pewnych barwnych składników krwi). Leczenie Depakiną wymaga regularnych kontroli funkcji wątroby, trzustki oraz ilości płytek krwi.
Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu leczenia. Pacjenci, którzy cierpią na zaburzenia nerek, skłonność do krwawień lub siniaków, powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Zażywanie jednocześnie z preparatem leków zawierających kwas acetylosalicylowy lub leków wpływających na zmniejszenie krzepliwości krwi lub leków przeciwdepresyjnych wymaga konsultacji z lekarzem.
Należy bezwzględnie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy: brak apetytu, mdłości, zmęczenie, nawrót napadów padaczki.
W żadnym wypadku nie należy nagle przerywać zażywania leku, gdyż grozi to natychmiastowym niemal napadem padaczki.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Depakine upośledza sprawność psychofizyczną dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Trzeba zasięgnąć porady lekarza w sprawie stosowania innych preparatów łącznie z Depakiną.
1/100
- Zaburzenia trawienne jak mdłości, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaburzenia w funkcjach wątroby, pojawiają się zazwyczaj na początku kuracji, lecz w miarę jej kontynuowania zanikają.
Dolegliwości te mogą być sygnałem, że przepisana dawka leku jest zbyt wysoka i należy ją obniżyć, o czym powinien zadecydować lekarz. Nie wolno samowolnie bez wiedzy lekarza zmieniać dawkowania lekarstwa.

1/1000
- Zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu.
- Bezwolne oddawanie moczu lub częste oddawanie moczu.
- Zmęczenie może się pojawić, gdy lek stosuje się łącznie z innymi środkami przeciwpadaczkowymi.
- Wypadanie włosów oraz zmiana koloru włosów.
- Nieregularna miesiączka lub jej ustanie.
- Poważne zakłócenia w funkcji wątroby, co dotyczy przede wszystkim dzieci, u których stosowano również inne leki przeciw epilepsji.

<1/1000
- Ból głowy, mrowienie w kończynach, zaburzenia w koordynacji ruchów. Wzmożona skłonność do krwawień (zmniejszenie ilości płytek krwi), a także zmniejszenie liczby białych ciałek krwi.
- Wysypka.
- Psychozy, dezorientacja.
- Zapalenie trzustki, obstrukcja.
- Poważne zaburzenia w czynności wątroby u starszych dzieci.


Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia na przemian z biegunką, brak łaknienia, niekiedy wzrost łaknienia, nadmierne zwiększenie masy ciała, najczęściej ustępujące po zmniejszeniu dawki leku lub samoistnie bez konieczności przerywania leczenia. Ze strony OUN: uczucie zmęczenia, obniżenie nastroju, senność, niezborność ruchów, zawroty i bóle głowy, zaburzenia równowagi i widzenia (podwójne widzenie), oczopląs, zaburzenia mowy o charakterze dyzartrii, parestezje, drżenia mięśniowe, osłabienie mięśniowe, stupor. Ze strony skóry: przejściowe wypadanie włosów, osutka, rumień wielopostaciowy. Zaburzenia hormonalne: zaburzenia miesiączkowania, wtórny brak miesiączki, mlekotok, obrzęk ślinianek przyusznych, zaburzenia czynności tarczycy, moczenie nocne u dzieci. Niekiedy mogą wystąpić zmiany w obrazie krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby leukocytów, limfocytów, zwiększenie liczby eozynofilów, małopłytkowość, pancytopenia, zmniejszenie stężenia fibrynogenu, wydłużenie czasu krzepnięcia. U chorych,
u których zastosowano skojarzone leczenie wielolekowe padaczki lub u dzieci do 3. rż., opisywano wystąpienie ciężkiego uszkodzenia wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz, stężenia bilirubiny, zmiany w obrazie białek osocza krwi: hipoalbuminemia, dysproteinemia, zmniejszenie frakcji immunoglobulin, także hiperamonemia i hiperglicynemia). Rzadko, zwłaszcza w czasie długotrwałego stosowania dużych dawek kwasu walproinowego, może wystąpić zapalenie trzustki. Może zmieniać wyniki prób na występowanie ketonów w moczu. Na skutek przedawkowania leku występują zaburzenia świadomości do śpiączki włącznie, osłabienie napięcia mięśniowego, odruchów ścięgnistych, rozszerzenie źrenic, napady drgawkowe, niewydolność oddechowa. Leczenie szpitalne: płukanie żołądka, wymuszona diureza, monitorowanie układu krążenia i oddychania. Niekiedy zastosowanie naloksonu powoduje poprawę stanu chorego.
Dawkę ustala lekarz. Dawka dzienna zależy od wieku pacjenta, wagi ciała oraz rodzaju napadów padaczki. Na początku leczenia należy laboratoryjnie stwierdzić poziom leku w surowicy krwi, aby dostosować dawkę do potrzeb pacjenta. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi w pierwszym tygodniu kuracji 200-300 mg 2 razy dziennie, następnie 300 mg 3 razy dziennie podczas posiłków. Dawka dla dzieci wynosi zazwyczaj 20-30 mg/kg wagi ciała w 3 porcjach dziennie podczas posiłków.
Ryzyko uszkodzenia płodu. Nie wolno zatem podawać Depakine w czasie ciąży, chyba że na wyraźne zalecenie lekarza.
Preparat przenika do mleka matki, lecz jego oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Kategoria D. Nie zalecany w pierwszych miesiącach ciąży i w okresie karmienia piersią.
syrop 58 mg/ml a 150 ml; tabletki powlekane 200 mg a 40 szt.; tabletki powlekane 500 mg a 40 szt.; tabletki 300 mg a 30 szt., a 100 szt.
Tabletki są bardzo wrażliwe na wilgoć, dlatego należy je przechowywać w suchym miejscu.
N03AG
Nadwrażliwość na kwas walproinowy, przewlekła niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, w wywiadzie rodzinnym polekowe uszkodzenie wątroby u najbliższych krewnych, a zwłaszcza ciężkie uszkodzenia, porfiria, zaburzenia krzepnięcia krwi, uszkodzenie układu krwiotwórczego, zaburzenia cyklu mocznikowego. Ostrożność należy zachować u osób z chorobami trzustki, nerek, z toczniem rumieniowatym układowym.
Zwiększa stężenie fenobarbitalu, przejściowo karbamazepiny i prymidonu, może nasilić działanie lamotryginy, leków zmniejszających krzepliwość krwi. Podczas stosowania w skojarzeniu z fenytoiną dochodzi do zwiększenia stężenia wolnej fenytoiny i równoczesnego zmniejszenia jej całkowitego stężenia w surowicy (fenytoina zostaje wyparta z połączeń z białkami, a jej metabolizm zostaje zwolniony). Kwas walproinowy wzmaga działanie leków przeciwdepresyjnych, neuroleptyków, inhibitorów MAO, alkoholu. Fenobarbital, fenytoina, karbamazepina zmniejszają stężenie kwasu walproinowego w surowicy, natomiast kwas acetylosalicylowy je zwiększa. Podczas równoległego stosowania kwasu walproinowego z klonazepamem może się pojawić uczucie suchości w jamie ustnej, obserwowano także występowanie stanu padaczkowego typu nieświadomości. Nasila działanie warfaryny. W przeciwieństwie do innych leków przeciwpadaczkowych nie przyspiesza metabolizmu doustnych środków antykoncepcyjnych.
Przed rozpoczęciem leczenia należy skontrolować czynność wątroby, ocenić parametry krzepliwości krwi (liczbę płytek, koagulogram, stężenie czynnika VIII). W trakcie leczenia należy kontrolować: czynność wątroby (m.in. stężenie protrombiny) w okresie pierwszych 2 mies. co 2 tyg., potem co 4 tyg.; parametry krzepliwości krwi przed zabiegami chirurgicznymi i w przypadku krwiaków lub samoistnych krwawień; liczbę płytek krwi 3 mies. i 6 mies. po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza gdy stosuje się dawki powyżej 30 mg/kg mc./d; aktywność amylazy w surowicy krwi w przypadku ostrych bólów brzucha przed interwencją chirurgiczną; stężenie kwasu walproinowego u chorych z niewydolnością nerek; stężenie innych stosowanych równocześnie leków przeciwpadaczkowych, zwłaszcza na początku leczenia. Nie należy stosować pochodnych kwasu salicylowego u dzieci leczonych kwasem walproinowym. W okresie leczenia nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu, pić napojów alkoholowych. Nie należy nagle odstawiać leku.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©