Reklama
OPIS LEKU
DEXAK
tabletki powlekane 25 mg
Niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), pochodna kwasu propionowego o właściwościach przeciwbólowych, przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych. Zmniejsza syntezę prostaglandyn przez hamowanie aktywności cyklocksygenazy, w wyniku czego dochodzi do hamowania przemiany kwasu arachidonowego do cyklicznych utleniaczy, z których powstają prostaglandyny PGEi, PGE2, PGF2a i PGC'2, oraz prostacykliny PG12 i tromboksany TxA2 i TxB2. Hamuje również aktywność COX-1 i COX-2.
Wpływa na osłabienie procesu zapalnego i działa przeciwbólowo. Wartości T0,5 dystrybucji i eliminacji deksketoprofenu wynoszą odpowiednio 0,35 i 1,65 h. Podobnie do leków o silnym wiązaniu z białkami osocza (99%), średnia wartość względnej objętości dystrybucji deksketoprofenu wynosi 0,25 l/kg. Główny sposób eliminacji deksketoprofenu zachodzi na drodze glukuronizacji i wydalania przez nerki. Po podaniu doustnym deksketoprofenu w moczu jest wykrywalny tylko S-(+) enancjomer, co świadczy o braku konwersji do R-(-) enancjomeru w organizmie. Jednoczesne podawanie preparatu z posiłkiem nie powoduje zmiany AUC, niemniej jednak Cmax deksketoprofenu zmniejsza się, a szybkość jego wchłaniania jest opóźniona.
1 tabl. powl. zawiera 25 mg deksketoprofenu.
Objawowe leczenie bólu o lekkim lub umiarkowanym nasileniu (bólu mięśniowo-kostnego, bólu zębów, bolesnego miesiączkowania).
Przed rozpoczęciem stosowania deksketoprofenu, należy upewnić się, że pacjent nie choruje na zapalenie przełyku, żołądka lub chorobę wrzodową. Ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do alergii, u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z objawami żołądkowo-jelitowymi lub chorobą żołądka i jelit w wywiadzie (możliwe jest u nich wystąpienie zaburzeń trawienia, a szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego), oraz u pacjentów z zaburzeniami hematopoezy, toczniem trzewnym rumieniowatym lub mieszanymi chorobami tkanki łącznej. Z powodu zwiększonego ryzyka nefrotoksyczności należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych preparatami moczopędnymi lub u pacjentów z hipowolemią. Lek może spowodować zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy krwi, co może doprowadzić do kłębuszkowego lub śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek, oraz może spowodować nieznaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AiAT, i może maskować objawy chorób zakaźnych.
Częste: nudności i wymioty, ból brzucha, biegunka, niestrawność.
Niezbyt częste: zaburzenia snu, niepokój, kołatania serca, zapalenie śluzówki żołądka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, wzdęcia, wysypka skórna, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia czynności prostaty, zmęczenie, uderzenia gorąca, ból, osłabienie, sztywność mięśni, złe samopoczucie.
Rzadkie: parestezje, nadciśnienie, obrzęki obwodowe, spowolnienie oddechu, wrzód trawienny, krwawienie lub perforacja wrzodu, anoreksja, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, pokrzywka, trądzik, zwiększona potliwość, wielomocz, ból pleców.
Bardzo rzadkie: neutropenia, trombocytopenia, niewyraźne widzenie, szumy uszne, tachykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, duszność, uszkodzenie trzustki i wątroby, ciężkie schorzenie śluzówkowo-skórne, obrzęk naczynioruchowy, rekcje dermatologiczne, reakcje nadwrażliwości na światło, świąd, uszkodzenie nerek (zapalenie nerek lub zespół nerczycowy, anafilaksja, obrzęk twarzy. Mogą także wystąpić: aseptyczne zapalenie opon mózgowych, szczególnie u pacjentów z toczniem trzewnym rumieniowatym lub mieszanymi chorobami tkanki łącznej, reakcje hematologiczne (plamica, niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna oraz rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku).
Zwykle 25 mg co 8 h; nie należy stosować dawki >75 mg/dobę.
Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby, pacjenci z łagodną niewydolnością nerek: 50 mg/dobę.
Nie stosować w okresie ciąży i laktacji.
10 lub 30 sztuk
M01AE
Nadwrażliwość na składniki preparatu.
Preparatu nie należy stosować:

* u pacjentów, u których związki o podobnym mechanizmie działania (kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ) powodują wystąpienie napadów astmy, skurczu oskrzeli, ostrego nieżytu nosa, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego lub powodują powstawanie polipów nosa,
* u pacjentów z podejrzewaną lub rozpoznaną czynną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy albo chorobą wrzodową lub niestrawnością w wywiadzie,
* u pacjentów z krwawieniem z przewodu pokarmowego, innymi czynnymi krwawieniami lub zaburzeniami krwawienia,
* u pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, u pacjentów z astmą oskrzelową w wywiadzie,
* u pacjentów z ciężką niewydolnością serca,
* u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek,
* u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby,
* u pacjentów ze skazą krwotoczną lub innymi zaburzeniami krzepnięcia krwi lub pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
* Ciąża i laktacja.
* Nie stosować u dzieci.
Nie zalecane połączenia: z innymi NLPZ, w tym z dużymi dawkami salicylanów >3 g/dobę (jednoczesne stosowanie kilku NLPZ może zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub wrzodów); z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, heparyną podawaną parenteralnie i tiklopidyną (zwiększa się ryzyko krwawienia w wyniku hamowania czynności płytek i uszkodzenia śluzówki żołądka); z litem (NLPZ mogą zwiększyć stężenie litu w surowicy krwi do wartości toksycznych-zmniejszone wydalanie litu przez nerki).
Metotreksat: stosowany w dużych dawkach >15 mg/tydzień - zwiększona toksyczność hematologiczna metotreksatu w wyniku zmniejszenia jego klirensu nerkowego; stosowany w małych dawkach <15 mg/tydzień: zwiększoa toksyczność hematologiczna metotreksatu w wyniku zmniejszenia jego klirensu nerkowego przez związki działające przeciwzapalnie.
Hydantoina i sulfonamidy: możliwość nasilenia toksycznego działania tych związków. Połączenia powodujące konieczność zachowania ostrożności: IKA (jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych zmniejszona filtracja kłębuszkowa wynikająca ze zmniejszonej nerkowej syntezy prostaglandyn);
leki moczopędne (może osłabić obniżające ciśnienie działanie leków moczopędnych).
Pentoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawienia.
Zidowudyna: ryzyko zwiększonej toksyczności wobec linii erytrocytów poprzez wpływ na retikulocyty z ciężką anemią występującą tydzień po rozpoczęciu stosowania NLPZ. NLPZ mogą zwiększyć działanie hipoglikemizujące pochodny
ch sulfonylomocznika w wyniku wypierania z połączeń z białkami osocza. Połączenia w przypadku których należy zwrócić uwagę na stan pacjenta: NLPZ może osłabić działanie obniżające ciśnienie tętnicze leków blokujących receptory b-adrenergiczne w wyniku hamowania syntezy prostaglandyn; NLPZ może zwiększyć nefrotoksyczność takrolimusu i cyklosporyny. Leki trombolityczne: zwiększone ryzyko krwawienia. Probenecid: stężenie deksketoprofenu w surowicy krwi może się zwiększyć.
Leczenie objawowe. Lek można usunąć z organizmu dializą.
Preparat najlepiej przyjmować 30 min przed posiłkiem. Wpływa na zdolności psychoruchowe.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©