Reklama
OPIS LEKU
DIARIL
1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg, tabletki
Diaril jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym, zawierającym substancję czynną glimepiryd, należącą do pochodnych sulfonylomocznika.
Glimepiryd obniża stężenie glukozy we krwi poprzez pobudzanie komórek trzustki do wydzielania insuliny. Ponadto zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i zmniejsza jej wychwyt przez wątrobę.
Jedna tabletka zawiera:
substancję czynną: glimepiryd 1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg
substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna, karboksymetyloskrobia sodowa typ A, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, magnezu stearynian oraz:
tabletki 1 mg – żelaza tlenek czerwony (E172)
tabletki 2 mg – żelaza tlenek żółty (E172), indygotyna (E132)
tabletki 3 mg – żelaza tlenek żółty (E172)
tabletki 4 mg – indygotyna (E132)
leczenie cukrzycy typu 2, gdy sama dieta, ćwiczenia fizyczne i zmniejszenie masy ciała nie są wystarczające.
Lek może być stosowany w leczeniu skojarzonym z metforminą lub insuliną.
Leku Diaril nie należy stosować w przypadku:

* stwierdzonej nadwrażliwości na glimepiryd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidu oraz na jakikolwiek inny składnik leku,
* cukrzycy insulinozależnej (typu 1),
* śpiączki cukrzycowej,
* kwasicy ketonowej,
* ciężkiego zaburzenia czynności nerek i wątroby,
* ciąży lub karmienia piersią.


Jeśli pacjent spożywa posiłki nieregularnie lub w ogóle pomija niektóre posiłki, leczenie lekiem Diaril może powodować zbyt małe stężenie glukozy we krwi (hipoglikemia). Do objawów hipoglikemii należą: ból głowy, silne uczucie głodu, nudności, wymioty, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, niepokój, agresywność, zaburzenia koncentracji, czujności i czasu reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy i widzenia, drżenie, porażenie, zaburzenia sensoryczne, zawroty głowy, bezradność, utrata panowania nad sobą, majaczenie, drgawki mózgowe, utrata świadomości do śpiączki włącznie, płytki oddech i (rzadkoskurcz) bradykardia.
Ponadto wystąpić mogą objawy, takie jak pocenie się, zwiększona wilgotność skóry, niepokój, tachykardia (częstoskurcz), nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, dusznica bolesna i arytmia serca.
Obraz kliniczny ciężkiej hipoglikemii może przypominać udar. Objawy można prawie zawsze szybko opanować poprzez bezzwłoczne spożycie węglowodanów (cukru). Sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne.
Na podstawie danych dotyczących innych pochodnych sulfonylomocznika wiadomo, że mimo podjęcia początkowo skutecznych środków zaradczych hipoglikemia może nawrócić.
Ciężka lub dłużej utrzymująca się hipoglikemia, jedynie przejściowo kontrolowana przez przyjęcie standardowych ilości cukru, wymaga natychmiastowego leczenia farmakologicznego, a niekiedy leczenia w szpitalu.

Do czynników sprzyjających hipoglikemii należą:

* niechęć lub (częściej u pacjentów w podeszłym wieku) niezdolność do współpracy z lekarzem,
* niedożywienie, nieregularne przyjmowanie posiłków, pomijanie posiłków, poszczenie,
* brak równowagi pomiędzy wysiłkiem fizycznym, a ilością spożywanych węglowodanów,
* zmiana diety,
* spożywanie alkoholu, szczególnie z jednoczesnym pomijaniem posiłków,
* zaburzenia czynności nerek,
* ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
* przedawkowanie leku Diaril,
* niektóre niewyrównane zaburzenia (lub: nieleczone choroby) endokrynologiczne prowadzące do zaburzenia przemiany węglowodanów lub osłabienia mechanizmów kompensacji hipoglikemii (np. niektóre zaburzenia czynności tarczycy oraz przedniego płata przysadki lub niewydolność kory nadnerczy),
* jednoczesne przyjmowanie niektórych leków (patrz "Stosowanie innych leków").

W trakcie leczenia należy regularnie wykonywać badania zlecone przez lekarza.
W sytuacjach stresowych (np. wypadki, zabiegi operacyjne z nagłych wskazań, zakażenia z gorączką) może być konieczne zastosowanie insuliny.
Brak doświadczeń dotyczących stosowania glimepirydu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub u pacjentów dializowanych. U tych pacjentów wskazana jest zmiana leczenia na insulinę.


Leku Diaril nie należy podawać dzieciom.
Jak każdy lek, Diaril może powodować działania niepożądane.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadkie: zmiany w obrazie krwi, które są zwykle odwracalne po odstawieniu leku.
Zaburzenia układu immunologicznego
W bardzo rzadkich przypadkach łagodne reakcje nadwrażliwości mogą nasilić się do reakcji nadwrażliwości o ciężkim przebiegu (duszność, obniżone ciśnienie krwi, wstrząs).
Bardzo rzadkie: alergiczne zapalenie naczyń.
Krzyżowa zdolność wywoływania alergii na pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy lub pokrewne substancje chemiczne.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadkie: hipoglikemia
Reakcje te przeważnie występują nagle, mogą być ciężkie i nie zawsze łatwe do opanowania.
Występowanie tych reakcji, jak to w przypadku leczenia hipoglikemizującego, zależy od
indywidualnych czynników takich jak przyzwyczajenia dietetyczne oraz dawkowanie (patrz ,,Zachować szczególną ostrożność stosując Diaril”)
Zaburzenia oka
Przemijające zaburzenia widzenia, szczególnie na początku leczenia, z powodu zmian stężenia glukozy we krwi.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Bardzo rzadkie: nudności, wymioty, biegunka, wrażenie pełnego żołądka, ból brzucha.
Zaburzenia te rzadko powodują konieczność odstawienia leku.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zwiększone stężenie enzymów wątrobowych
Bardzo rzadkie: zaburzenia czynności wątroby (np. zastój żółci i żółtaczka), zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Reakcje nadwrażliwości skóry, takie jak świąd, wysypka i pokrzywka
Bardzo rzadkie: nadwrażliwość na światło.
Badania
Bardzo rzadkie: zmniejszone stężenie sodu w surowicy.

W przypadku wystąpienia groŹnych lub uciążliwych objawów, takich jak, np. zażółcenie skóry, czy duszność, należy się natychmiast skontaktować z lekarzem.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Diaril mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
Diaril należy zażywać w dawce jednorazowej bezpośrednio przed lub po śniadaniu, albo pierwszym posiłku dnia. Tabletki Diaril należy połykać w całości, popijając przynajmniej połową szklanki wody.


Podstawą skutecznego leczenia cukrzycy jest właściwa dieta, regularne ćwiczenia fizyczne jak również regularne badania krwi i moczu. Doustne leki przeciwcukrzycowe lub insulina nie są skuteczne, jeśli pacjent nie przestrzega zaleconej diety.
Należy zawsze przestrzegać indywidualnego dawkowania, które zalecił lekarz. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy się skonsultować z lekarzem lub farmaceutą. Zwykła dawka dla osoby dorosłej wynosi 1-4 mg na dobę w zależności od stężenia glukozy we krwi. Maksymalna dawka dobowa wynosi 6 mg. Podczas stosowania leku Diaril nie powinno się opuszczać żadnego posiłku. W trakcie leczenia można dodatkowo stosować insulinę. Dawkę insuliny musi określić lekarz dla każdego pacjenta indywidualnie.
Dawkowanie skojarzone z metforminą
U pacjentów, u których po zastosowaniu maksymalnej dawki dobowej metforminy nie uzyskano zadowalającej skuteczności, można zastosować leczenie skojarzone z glimepirydem. Utrzymując dawkę metforminy, należy rozpocząć podawanie glimepirydu od małych dawek, które w zależności od skuteczności kontroli stężenia glukozy zwiększa się, aż do maksymalnej dawki dobowej. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza.
Dawkowanie skojarzone z insuliną
U pacjentów, u których po zastosowaniu maksymalnej dawki dobowej glimepirydu nie uzyskano zadowalającej skuteczności, można w razie konieczności, rozpocząć jednoczesne leczenie insuliną. Utrzymując dawkę glimepirydu, należy rozpocząć podawanie insuliny od małych dawek, które stopniowo zwiększa się w zależności od skuteczności kontroli stężenia glukozy. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Diaril jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.


W przypadku pominięcia dawki leku Diaril:
Leczenie należy kontynuować przestrzegając sposobu dawkowania leku Diaril.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Nie należy przerywać stosowania leku Diaril bez konsultacji z lekarzem.
Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Stosowanie glimepirydu w ciąży jest przeciwwskazane. W czasie ciąży należy stosować insulinę. Pacjentki, które planują ciążę powinny poinformować o tym lekarza.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Ponieważ inne pochodne sulfonylomocznika przenikają do mleka kobiecego i istnieje ryzyko wystąpienia zbyt małego stężenia glukozy we krwi u karmionych niemowląt, nie zaleca się karmienia piersią przez kobiety leczone lekiem Diaril.
30 tabletek
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Bez specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.
A10BB
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Przyjmowanie leku Diaril wraz z pewnymi lekami może nasilić lub zmniejszyć działanie glimepirydu.
Nasilenie działania zmniejszającego stężenie cukru we krwi, prowadzące w niektórych przypadkach do hipoglikemii może wystąpić na skutek jednoczesnego przyjmowania leku Diaril oraz jednego z następujących leków:

* fenylobutazon, azapropazon i oksyfenbutazon
* insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe
* metformina
* salicylany oraz kwas p-amino-salicylowy
* steroidy anaboliczne i męskie hormony płciowe
* chloramfenikol
* leki przeciwkrzepliwe będące pochodnymi kumaryny
* fenfluramina
* fibraty
* inhibitory ACE
* fluoksetyna
* allopurynol
* leki sympatykolityczne
* cyklofosfamid, trofosfamid i ifosfamid
* sulfinpirazon
* niektóre długodziałające sulfonamidy
* tetracykliny
* inhibitory MAO
* antybiotyki chinolonowe
* probenecyd
* mikonazol
* pentoksyfilina (w wysokiej dawce podawana parenteralnie)
* trytokwalina
* flukonazol.

Osłabienie działania obniżającego stężenie cukru we krwi, prowadzące w niektórych przypadkach do zwiększenia stężenia cukru we krwi może wystąpić na skutek jednoczesnego przyjmowania leku Diaril oraz jednego z następujących leków:

* estrogeny i progestageny
* saluretyki, diuretyki tiazydowe
* leki stymulujące czynność tarczycy, glikokortykosteroidy
* pochodne fenotiazyny, chlorpromazyna
* adrenalina i sympatykomimetyki
* kwas nikotynowy (w dużych dawkach) oraz pochodne kwasu nikotynowego
* leki przeczyszczające (długotrwałe stosowanie)
* fenytoina, diazoksyd
* glukagon, barbiturany oraz ryfampicyna
* acetazolamid.

Antagoniści receptora H2, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, klonidyna oraz rezerpina mogą powodować zarówno nasilenie jak i osłabienie działania hipoglikemizującego.
Pod wpływem działania leków sympatykolitycznych, takich jak leki blokujące receptory β-adrenergiczne, klonidyna, guanetydyna oraz rezerpina kompensacyjna regulacja adrenergiczna w hipoglikemii może ulec osłabieniu lub zniesieniu.
Glimepiryd może zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie pochodnych kumaryny.
Alkohol może nasilać lub osłabiać hipoglikemizujące działanie glimepirydu w sposób nieprzewidywalny.
Należy zawsze skonsultować się z lekarzem w przypadku równoczesnego przyjmowania innych leków.
Objawy przedawkowania mogą wystąpić w ciągu 24 godzin od chwili zażycia leku Diaril. Przedawkowanie może się objawiać: niskim ciśnieniem krwi, nudnościami, wymiotami, bólem brzucha, niepokojem, drżeniem, zaburzeniami widzenia, zaburzeniami koordynacji ruchów, sennością, utratą przytomności (śpiączka) i drgawkami. W razie zażycia większej dawki leku Diaril niż zalecana, zazwyczaj konieczne jest umieszczenie pacjenta w szpitalu.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
W trakcie leczenia może wystąpić zbyt małe stężenie glukozy we krwi, które może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dlatego osoby, które słabo znają lub nie znają w ogóle objawów zapowiadających wystąpienie niedocukrzenia oraz osoby, u których objawy takie często występują nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Diaril zawiera laktozę. Nie należy stosować tego leku, jeśli u pacjenta wystepuje rzadka wrodzona nietolerancja galaktozy, niedobór Lapp-laktazy lub glukozo-galaktozowy zespół złego wchłaniania. Przed zażyciem leku należy się skontaktować z lekarzem w przypadku stwierdzenia u siebie nietolerancji na jakikolwiek cukier. Niektóre barwniki zawarte w tabletkach (tlenek żelaza czerwony E172, tlenek żelaza żółty E172, indygotyna E132, i żółcień pomarańczowa E110) mogą wywołać reakcję uczuleniową.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©