Reklama
OPIS LEKU
DICLAC
iniekcje 75 mg/3 ml
DICLOFENAC SODIUM
Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu aminofenylooctowego) o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym oraz przeciwbólowym, oraz przeciwagregacyjnym. Mechanizm działania leku polega na hamowaniu syntezy prostaglanydyn poprzez inhibicję cyklooksygenazy i zmniejszaniu zawartości kwasu arachidonowego w granulocytach. Objawowe działanie polega na zmniejszeniu bólu związanego z procesem zapalnym w układzie kostno-stawowym lub w tkankach miękkich, zmniejszeniu obrzęku i bolesności miejscowej, obniżeniu podwyższonej temp. ciała i zwiększeniu ruchomości w stawach. Po głębokim podaniu domięśniowym wchłania się łatwo i w całości, osiągając szybko max. stęż. w surowicy. Prawie całkowicie wiąże się z białkami osocza.Po 2-4 h przenika do płynu kaletek maziowych, gdzie utrzymuje się do 12 h od podania. Metabolizowany jest w wątrobie w ok 50%.
1 amp. (3 ml) roztworu zawiera 75 mg soli sodowej diklofenaku.
* Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).
* Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK).
* Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych.
* Zapalenie wielostawowe.
* Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa.
* Nerwobóle.
* Dna moczanowa.
* Pourazowe bóle stawowe lub mięśniowe.
* Stany zapalne mięśni, ścięgien i wiązadeł.
* Zapalenie kaletki maziowej.
* Zapalenie okołostawowe.
* Stany zapalne w stomatologii.
* W okulistyce stosowany w pourazowych zmianach zapalnych gałki ocznej oraz w zapaleniu spojówek i rogówki.
Podczas leczenia należy kontrolować czynność nerek i wątroby oraz morfologię i rozmaz krwi. Lek może upośledzać zdolności obsługi maszyn i kierowania pojazdami mechanicznymi.
Nudności, bóle brzucha, wzdęcia, biegunki, brak łaknienia, zawroty i bóle głowy, uczucie osłabienia lub zmęczenia, senność, trudności w koncentracji, skórne reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość na światło, wysypka skórna, pęcherze, rumień, świąd), rzadko erytropenia, granulocytopenia lub leukopenia, krwotoczne zapalenia błony śluzowej lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, mogące być powikłane krwawieniem z przewodu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. U pacjentów z zapalnymi chorobami jelit w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Croha) możliwy jest ostry nawrót choroby. Podczas długotrwałej terapii możliwe jest upośledzenie czynności wątroby ze zwiększeniem aktywności aminotranferaz oraz rozwinięcie się niewydolności nerek w postaci zespołu nerczycowego. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból i stwardnienie, w pojedynczych przypadkach ropień lub martwica skóry.
Injekcje. Zwykle 50-150 mg/dobę, w 2-3 dawkach podzielonych.
Preparat w ampułkach 75 mg/3 ml podaje się głęboko domięśniowo, najlepiej w mięśnie pośladkowe. Przeznaczony jest do początkowego leczenia w ostrej fazie choroby. Zwykle podaje się 1-2 amp./dobę przez 1-2 dni. W wyjątkowych przypadkach, gdy niemożliwe jest podanie doustne, preparat w postaci iniekcji domięśniowych może być stosowany dłużej.
Lek przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze i w okresie karmienia piersią.
5 ampułek po 3 ml lub 10 ampułek po 3 ml
M01AB
Nadwrażliwość na składniki preparatu lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Zaburzenia w układzie krwiotwórczym.
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
Zapalne choroby przewodu pokarmowego.
Niewydolność wątroby lub nerek. Astma aspirynowa.
Równoczesne podawanie z solami litu i digoksyną powoduje podwyższenie stężenia tych leków w surowicy. Podanie w ciągu 24 h po metrotreksacie może zwiększyć jego stężenie w surowicy i tym samym nasilić działanie, także niepożądane, oraz zwiększyć hepatotoksyczność. Preparat osłabia działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, a nasila działanie leków zatrzymujących potas, co może prowadzić do hiperkaliemii. Jednoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego powoduje zmniejszenia leku w surowicy i osłabia jego działanie. Jednoczesne podawanie steroidowych leków przeciwzapalnych zwiększa niebezpieczeństwo powstania owrzodzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego i związanego z tym krwawienia. Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych zaleca się częstsze badania parametrów krzepnięcia krwi i ewentualną redukcję dawki leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza podczas stosowania preparatów kumarolu.
Objawy:
zmniejszenie ciśnienia krwi, ostra niewydolność nerek, drgawki zaburzenia oddychania. W przypadku ich wystąpienia należy wdrożyć leczenie objawowe.
Ze względu na silne wiązanie z białkami osocza i wieloetapowy metabolizm leku, stosowanie diurezy wymuszonej lub hemodializy jest mało skuteczne.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©