Reklama
OPIS LEKU
EPREX
iniekcje dożylne 10 000 j. m./ml; iniekcje dożylne 4000 j.m./ml; iniekcje dożylne 2000 j.m./ml.
Leczenie anemii u pacjentów z długotrwałą poważną niedomogą nerek.
Eprex zawiera hormon, który przyspiesza syntezę czerwonych ciałek krwi. U zdrowych osobników hormon erytropoetyna powstaje w nerkach. Hormon ten jest niezbędny w procesie dojrzewania czerwonych ciałek krwi w szpiku kostnym. Pacjenci ze znacznie ograniczoną funkcją nerek cierpią na anemię. Ogólny stan tych pacjentów jest niezadawalający, ponieważ tkanki są niedotlenione. Anemia powoduje zmęczenie, bezsiłę, trudności w koncentracji uwagi, brak apetytu, dreszcze, zmniejszony pociąg seksualny, szum w uszach. Nieleczona anemia prowadzi do bardzo poważnych skutków. Leczenie Eprexem powoduje przyrost czerwonych ciałek krwi, a to z kolei poprawia stan ogólny pacjenta. Substancję uzyskuje się za pomocą zaawansowanej techniki genów z komórek ssaków. Erytropoetyna uzyskana dzięki tej technice jest identyczna z erytropoetyną syntetyzowaną w nerkach ludzkich.
substancja czynna - erytropoietin.
Lek należy podawać ostrożnie cierpiącym na miażdżycę oraz skłonność do skurczów mięśni. W czasie kuracji preparatem należy często kontrolować poziom hemoglobiny aż jej wartość osiągnie 100-120 g/l. Następnie kontrole powinny odbywać się w jednakowych odstępach czasu, a dawka leku powinna być dostosowana do wyników badania. Kurację należy uzupełniać podawaniem preparatu żelaza. Poprawa apetytu jest oznaką polepszenia stanu pacjenta. Prowadzi to m. in. do zwiększenia spożycia potasu, a to z kolei oddziałuje na wynik leczenia. Należy zatem przestrzegać specjalnej diety. Może się również okazać konieczne zastosowanie środków przeciw krzepnięciu krwi w celu ułatwienia dializy.
>1/100- Objawy przypominające grypę z bólem mięśni, kości oraz dreszcze. Obrzmienie wynikające z zatrzymania wody w organizmie. Zakrzep krwi w rurce do dializy (dializfistel). Bóle głowy. Wzrost ciśnienia krwi. Reakcje uczuleniowe skóry.
<1/1000- Choroba naczyń wieńcowych (angina pectoris).
Dawkę ustala lekarz. Eprex może być podany w formie bardzo powolnego zastrzyku dożylnego lub jako zastrzyk podskórny. Wybór sposobu iniekcji należy do lekarza.. Zastrzyk dożylny podaje się zazwyczaj po zakończonej dializie. Zastrzyk podskórny może pacjent wykonywać sam. Zazwyczaj dawka początkowa dla pacjentów dorosłych wynosi 50 j. m./kg wagi ciała 3 razy w tygodniu jako zastrzyk dożylny lub podskórny. Po 4 tygodniach leczenia kontroluje się krew. Jeśli wartość hemoglobiny wzrosła o 8 g/l lub więcej, rezultat leczenia jest dobry i dawka nie wymaga zmiany. W przeciwnym wypadku podwyższa się dawkę do 75 j.m./kg wagi ciała pacjenta. Najwyższa dopuszczalna dawka leku: 200 j.m./kg 3 razy w tygodniu. Dawka podtrzymująca wynosi 100-300 j.m./kg ciężaru ciała tygodniowo w jednej lub trzech porcjach. Doświadczenia wykazują, że pacjenci, którzy mieli gorsze wyniki badań (mniej niż 60 g/l) na początku leczenia potrzebują dawkę podtrzymującą wyższą aniżeli pacjenci, którzy mieli hemoglobiny więcej niż 80 g/l.
Początkowa dawka dla dzieci wynosi 25-50 j. m./kg wagi ciała 3 razy w tygodniu. Małe dzieci na ogół wymagają większej dawki.
Przy wadze poniżej 10 kg podaje się 300 j m./kg wagi ciała w stosunku tygodniowym; przy wadze 10-20 kg 225 j.m./kg na tydzień; przy wadze ponad 30 kg 100 j.m./kg na tydzień.
Po zakończonym leczeniu obniża się poziom hemoglobiny we krwi przeciętnie z szybkością 5g/l tygodniowo. Płyn do iniekcji powinien mieć temperaturę pokojową.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Eprexu podczas ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.
iniekcje dożylne 2000 j.m./ml a 6 ampułek; iniekcje dożylne 4000 j.m./ml a 6 ampułek; iniekcje 10000 j.m./ml a 6 ampułek.
Preparat należy przechowywać w lodówce.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©