Reklama
OPIS LEKU
HEMINEVRIN
kapsułki lub syrop
CLOMETHIAZOLI EDISILAS
Kapsułki:
Szarawo-brązowe miękkie żelatynowe kapsułki zawierają 192 mg klometiazolu co odpowiada 300 mg etanodisulfonianu klometiazolu i frakcjonowany olej kokosowy.
Barwiąca substancja w osłonce kapsułki: dwutlenek tytanu i tlenek żelaza.
Syrop:
Przejrzysty, bezbarwny roztwór zawierający etanodisulfonian klometiazolu w ilości 500 mg/ml.
Substancje słodzące: sorbitol 350 mg/ml.
Dodatki smakowe i zapachowe: eukaliptol i mentol.
Klometiazol jako krótko działający lek nasenny i uspokajający wykazujący działanie przeciwdrgawkowe stosowany jest w leczeniu:

* Stanów niepokoju, pobudzenia i stanów splątania u osób w podeszłym wieku.
* Zaburzeń snu u osób w podeszłym wieku.
* Ostrych stanów abstynencji poalkoholowej.
* Delirium tremens.
* Klometiazol powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową. Klometiazol może potęgować lub jego działanie może być potęgowane przez środki działające depresyjnie na OUN, takie jak alkohol i benzodiazepiny. Opisano śmiertelny przypadek niewydolności krążeniowo-oddechowej przy skojarzonym podawaniu klometiazolu z innymi środkami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.
* Przy stosowaniu jednoczesnym, dawkowanie powinno być odpowiednio zmniejszone. Niedotlenienie, wynikające na przykład z niewydolności krążeniowej lub oddechowej, może objawiać się jako ostry stan splątania. Rozpoznanie oraz leczenie przyczynowe jest wówczas niezbędne i w takich przypadkach należy unikać leków nasennych i uspokajających.
* Schorzenia wątroby związane z alkoholizmem nie wykluczają użycia klometiazolu, chociaż związana z tym zwiększona dostępność biologiczna dawki doustnej i opóźniona eliminacja leku mogą wymagać zmniejszenia dawkowania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze znacznym uszkodzeniem wątroby zwłaszcza, że działanie uspokajające może maskować początek śpiączki wątrobowej.
* Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek.
* Zachować ostrożność w przepisywaniu leku osobom mającym skłonności do przedawkowywania leków, ponieważ klometiazol nie jest pozbawiony ryzyka powstania uzależnienia psychologicznego lub/i psychicznego. Po długotrwałym przyjmowaniu dużych dawek opisywano objawy głodu takie jak drgawki, drżenie i psychozy. Doniesienia te związane były głównie z masowym przepisywaniem leku alkoholikom leczonym ambulatoryjnie. Nie wolno przepisywać klometiazolu pacjentom dalej pijącym alkohol. Alkohol łącznie z klometiazolem może doprowadzić do śmiertelnej depresji oddechowej nawet po krótkotrwałym stosowaniu, zwłaszcza u alkoholików z marskością wątroby.
* Tak jak przy wszystkich depresyjnie działających na OUN środkach unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas leczenia. Zastosowany jako lek nasenny, może być w rzadkich przypadkach przyczyną senności występującej w ciągu dnia. Zaleca się ostrożność u starszych osób ze względu na zwiększoną dostępność biologiczną i opóźnioną eliminację klometiazolu.
Najczęściej spotykanymi działaniami niepożądanymi jest uczucie mrowienia w nosie oraz blokada przewodów nosowych mogące wystąpić od 15 do 20 minut po przyjęciu leku. W kilku przypadkach stwierdzono podrażnienie spojówek. Wyjątkowo objawy te są nasilone i towarzyszyć im może ból głowy.
Powyższe działania po największym nasileniu w początkowym okresie leczenia ulegają stopniowemu wygaszeniu.
Wystąpić może wzmożone wydzielanie śluzu w jamie nosowo-gardłowej i w oskrzelach.
Opisywano wystąpienie rumienia i pokrzywki. W rzadkich przypadkach obserwowano pojawienie się wykwitów pęcherzowych na skórze. Donoszono o zaburzeniach żołądkowo jelitowych.
Opisywano odwracalne podwyższenie poziomu transaminaz i bilirubiny. Rzadko występuje reakcja anafilaktyczna.
Zasady dawkowania
Właściwe dawkowanie powinno cechować się doborem takiej dawki, która zapewniłaby opanowanie objawów choroby zasadniczej przy minimalnym ryzyku wystąpienia działania uspokajającego.
Dawką optymalną jest dawka określona indywidualnie dla każdego pacjenta. Podobnie jak w przypadku innych leków o działaniu uspokajającym i nasennym powinno stosować się możliwie najniższą dawkę. Dawka ta powinna być korygowana a leczenie przerywane jak najszybciej, gdy będzie to możliwe.

Leczenie stanów niepokoju, pobudzenia i splątania u osób w podeszłym wieku
Jedna kapsułka lub 5 ml syropu trzy razy dziennie.
Dawki powinny być dobierane indywidualnie w zależności od ciężkości objawów i stanu pacjenta.

Zaburzenia snu u osób w podeszłym wieku
Dwie kapsułki lub 10 ml syropu przed snem.
Dawka powinna być zmniejszona, jeżeli wystąpi wczesno-poranna senność.

Stany ostrej abstynencji poalkoholowej
Klometiazol nie jest specyficznym środkiem leczącym chorobę poalkoholową. Pacjentów z objawami abstynencji poalkoholowej powinno się leczyć w warunkach szpitalnych lub w wyjątkowych okolicznościach ambulatoryjnie w specjalnym oddziale, gdzie dzienna dawka klometiazolu musi być kontrolowana przez personel medyczny.
Dawkowanie powinno być indywidualnie dobierane w zależności od ciężkości objawów i stanu pacjenta. Pacjent powinien być uspokojony, ale przytomny. Zaleca się następujący sposób postępowania:
Dawka początkowa: 2-4 kapsułki, jeżeli konieczne to powtórzyć po kilku godzinach.
1 dzień (pierwsze 24 godziny): 9-12 kapsułek w 3 lub 4 dawkach podzielonych.
2 dzień: 6-8 kapsułek w 3 lub 4 dawkach.
3 dzień: 4-6 kapsułek w 3 lub 4 dawkach.
4-6 dzień: stopniowe zmniejszanie dawkowania aż do dawki podtrzymującej.
Nie zaleca się stosowania leku dłużej niż 10 dni.
5 ml syropu klometiazolu równoważne jest z przyjęciem 1 kapsułki.

Delirium tremens
W większości przypadków pożądane wyniki uzyskuje się po leczeniu doustnym.
Dawka początkowa: 2-4 kapsułki. Jeżeli nie osiągnie się uspokojenia w ciągu 1-2 godzin, to można podać następne 1-2 kapsułki. Dawkowanie powtarza się, aż do zaśnięcia pacjenta. W czasie początkowego opanowywania objawów u pacjenta, nie należy przekraczać dawki 8 kapsułek w ciągu pierwszych 2 godzin.
Alternatywnie podaje się pojedyncze dawki 5-10 ml syropu.
Pacjenta, u którego uzyskano stan głębokiego uspokojenia należy starannie obserwować. W związku z ryzykiem wystąpienia nadmiernego wydzielania śluzu w noso-gardzieli i oskrzelach należy unikać, jeżeli jest to możliwe, układania pacjenta na plecach.
Po opanowaniu objawów należy kontynuować podawanie leku zgodnie z dawkami obowiązującymi w leczeniu stanów abstynencji poalkoholowej. Dawki są stopniowo zmniejszane, a podawanie leku przerwane w ciągu 10 dni leczenia.
Jeżeli leczeniem doustnym nie opanuje się objawów, to należy natychmiast wkroczyć z dożylnym podaniem leku.
Należy stosować ostrożnie w przypadku niemożności zastąpienia innym lekiem. Klometiazol przenika do mleka matki.
Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu małych ilości klometiazolu na mózg noworodka.
kapsułki 300mg, 100 kaps., kapsułki 300mg, 20 kaps.
Kapsułki: Przechowywać w temperaturze pokojowej nie przekraczającej + 25°C.
Okres ważności: 3 lata.

Syrop: Przechowywać należy w chłodnym miejscu (+8°C do +15°C).
Okres ważności: 2 lata.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przestrzegać terminów ważności
N05CM
* Uczulenie na klometiazol.
* Ostra niewydolność oddechowa.
Skojarzone leczenie propranololem i klometiazolem spowodowało wystąpienie głębokiej bradykardii u jednego pacjenta, prawdopodobnie wskutek zwiększonej dostępności biologicznej propranololu.
Istnieją dowody wskazujące na to, że metabolizm klometiazolu hamowany jest przez cimetydynę, a zatem skojarzone podanie obu leków może doprowadzić do podwyższenia stężenia klometiazolu w surowicy krwi.
Głównymi objawami w następstwie przedawkowania klometiazolu są: śpiączka, depresja oddechowa, hipotensja i hipotermia.
Hipotermia jest spowodowana bezpośrednim wpływem na OUN oraz efektem utrzymywania się wielogodzinnego stanu nieprzytomności.
Zwiększone wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych wiązać się może z częstszym występowaniem zapalenia płuc. Objawy przedawkowania nie są zwykle ciężkie u pacjentów bez marskości wątroby, ale mogą zaostrzyć się przy skojarzonym przyjmowaniu klometiazolu z alkoholem i lekami działającymi depresyjnie na OUN, zwłaszcza tymi, które metabolizowane są przez wątrobę.
Nie ma swoistej odtrutki dla klometiazolu.
W związku z tym leczenie przedawkowania klometiazolem powinno być objawowe, według zasad jak przy leczeniu przedawkowania barbituranami.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©