Reklama
OPIS LEKU
HYDIPHEN
iniekcje 12,5 mg./ml; drażetki 25 mg
Różne formy depresji. Natręctwa myślowe i ruchowe, przymusowe czynności, jak np. mycie rąk. Chorobliwy lęk przed publicznym wystąpieniem, lęk przed otwartą przestrzenią (agorafobia), ataki lęku i paniki, nagłe napady senności (narkolepsja). Długotrwałe bóle bez wyjaśnionej przyczyny cielesnej (bóle idiopatyczne) z jednoczesnym przygnębieniem, spadkiem wagi ciała, bezsennością oraz zmęczeniem.
Działanie Hydiphenu nie jest ostatecznie wyjaśnione, wiadomo jednak, że lek usprawnia przekazywanie impulsów między komórkami nerwowymi (neuronami) w mózgu, które w chorobach depresyjnych jest zakłócone.
substancja czynna - clomipramine hydrochloride
Hydiphenu nie wolno podawać osobom uczulonym na clomipramin. Leku nie wolno podawać w ostrej fazie zawału serca. Pacjenci cierpiący na epilepsję, choroby serca, zawroty głowy, nadczynność tarczycy, jaskrę, przerost głuczołu krokowego, nowotwór kory nadnerczy, schizofrenię lub choroby nerek i wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Hydiphenem.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Hydiphen stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków w trakcie kuracji Hydiphenem należy omówić z lekarzem.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.
Wiele działań niepożądanych pojawia się na początku leczenia i przechodzi w trakcie jego kontynuacji. Jeśli działania niepożądane utrzymują się uporczywie należy skontaktować się z lekarzem.

>1/100
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej, co grozi pojawieniem się uszkodzeń zębów.
- Dlatego też należy czyścić zęby po każdym posiłku.
- Zatwardzenie.
- Nadmierne pocenie się.
- Zmęczenie.
- Bóle głowy.
- Bezsenność.
- Mdłości i wymioty.
- Nagły spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała na pionową.
- Zawroty głowy.
- Zaburzenia akomodacji oka.
- Wzrost wagi ciała.
- Drżenia mięśni, napięcie mięśni.
- Przyspieszenie rytmu serca.
- Uderzenia krwi do głowy.
- Nadmierna aktywność.
- Agresja.
- Koszmarne sny.
- Zaburzenia koncentracji oraz pamięci.
- Nasilenie się depresji.
- Pogłębienie stanów lęku i niepokoju, zwłaszcza na początku leczenia.
- Zwiększony lub zmniejszony pociąg płciowy.

1/1000
- Wzrost apetytu.
- Mrowienie kończyn.
- Wysypka. W razie pojawienia się wysypki należy skontaktować się z lekarzem.
- Przejście ze stanu depresji do stanu nadmiernej aktywności.
- Utrudnienia w oddawaniu moczu.

<1/1000
- Znaczne obniżenie liczby białych ciałek krwi oraz płytek kwi.
- Gwałtowne bicie serca.
- Napady epileptyczne.
- Zaburzenia mowy.
- Zaburzenia koordynacji ruchów.
- Zmiany impulsów elektrycznych w mózgu (zmiany EEG).
- Wydzielanie się mleka z gruczołów sutkowych.
- Powiększenie gruczołów sutkowych.
- Gromadzenie się wody w ustroju.
- Podwyższone ciśnienie krwi.
- Zapalenie wątroby.
- Duszność.
- Przebarwienia skóry i języka.
- Splątanie, szczególnie u pacjentów starszych.
- Złudzenia słuchowe, rozszerzenie źrenic.
- Podniesione ciśnienie śródgałkowe.
- Gorączka.
- Lek w formie zastrzyku może wywołać wstrząs alergiczny, zapalenie gruczołów limfatycznych, zapalenie żył.
Dawkę ustala lekarz.
Depresja
Zazwyczaj dawka dla dorosłych wynosi początkowo 25-75 mg a następnie 75-150 mg dziennie. Aby uniknąć przykrych działań ubocznych rozpoczyna się leczenie od mniejszej dawki, którą sukcesywnie zwiększa się w ciągu pierwszego tygodnia leczenia. Dawkę można dzielić lub brać ją jednorazowo. Zaleca się zażywanie leku wieczorem.
Poprawa stanu pacjenta pojawia się po paru tygodniach zażywania leku.
W ciągu tych pierwszych tygodni pacjent może czuć się nawet gorzej niż przed podjęciem leczenia. Pamietając o tym należy stosować się do zaleceń i nie zmieniać przepisanej kuracji bez porozumienia się z lekarzem. Pełny efekt leczenia następuje po 2-3 miesiącach zażywania leku. Dawka dla pacjentów młodocianych i starszych jest zazwyczaj niższa.
Lęk, ataki paniki, agorafobia
Zazwyczaj dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 25-100 mg dziennie, czasami 150 mg dziennie. Aby uniknąć przykrych działań ubocznych rozpoczyna się leczenie od mniejszej dawki, którą sukcesywnie zwiększa się w ciągu wstępnego tygodnia leczenia. Na początku leczenia stan lęku może się pogłębić. Doznania te jednak zanikają w trakcie kontynuowania leczenia. Leczenie jest długotrwałe. Dawkę można jednak stopniowo obniżać. Zazwyczaj pacjent odczuwa polepszenie po 2-6 tygodniach kuracji.
Natręctwa myślowe i ruchowe
Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 150-200 mg dziennie. Aby uniknąć przykrych działań ubocznych rozpoczyna się leczenie od mniejszej dawki, którą sukcesywnie zwiększa się w ciągu pierwszych 7 dni leczenia. Zazwyczaj polepszenie następuje po 2 tygodniach kuracji.
Narkolepsja
Zazwyczaj dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 25-100 mg dziennie. Aby uniknąć przykrych działań ubocznych rozpoczyna się leczenie od mniejszej dawki, którą sukcesywnie zwiększa się w ciągu pierwszego tygodnia kuracji. Poprawa następuje po paru dniach leczenia.
Bóle idiopatyczne
Zazwyczaj dawka dla pacjentów dorosłych wynosi 25-150 mg dziennie Aby uniknąć przykrych działań ubocznych rozpoczyna się leczenie dawką 10 mg dziennie, którą sukcesywnie zwiększa się w ciągu pierwszego tygodnia leczenia.
Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.
iniekcje 12,5 mg/ml a 10 ampułek po 2 ml; drażetki 25 mg a 50 szt.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©