Reklama
OPIS LEKU
KALIPOZ PROLONGATUM
tabletki 750 mg; tabletki retard 391 mg
POTASSIUM CHLORIDE
Niedobór potasu. Zapobieganie nadmiernemu ubytkowi potasu w wyniku zażywania leków moczopędnych, w cukrzycy, w długotrwałych biegunkach.
Potas spełnia ważną rolę w funkcjonowaniu mięśni, nerwów oraz utrzymywaniu równowagi kwasowo-zasadowej ustroju. Niedobór potasu może się pojawić w wyniku stosowania leków moczopędnych.


Jon potasu jest najważniejszym kationem wewnątrzkomórkowym biorącym udział w wielu procesach fizjologicznych, warunkuje prawidłową kurczliwość mięśni, odgrywa ważną rolę w przewodnictwie nerwowym i przemianie węglowodanowej. Prawidłowe stężenie potasu w surowicy krwi waha się od 3,7 do 5,3 mEq/l. Stężenie potasu poniżej 3,7 mEq/l określa się jako hipokaliemię. Preparat zawiera chlorek potasu w formie o przedłużonym działaniu. Substancja czynna uwalnia się powoli, stopniowo wchłaniając się i nie wywołując nadmiernych stężeń potasu w przewodzie pokarmowym. Dzięki temu unika się wystąpienia działań niepożądanych będących następstwem drażniącego działania miejscowego chlorku potasu na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz nagłego znacznego wzrostu stężenia potasu w surowicy krwi.
substancja czynna - potassium chloride

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 750 mg chlorku potasu.
Hipokaliemia z alkalozą metaboliczną lub bez w długotrwałych biegunkach, marskości wątroby z wodobrzuszem, niektórych chorobach nerek, cukrzycy, niedoborach potasu w diecie, chorobach układu krążenia. Uzupełnienie potasu w trakcie stosowania leków: moczopędnych, glikozydów nasercowych, glikokortykosteroidów.
Kalipoz prolongatum nie wolno podawać w poważnej niedomodze nerek oraz w zbyt wysokim stężeniu potasu we krwi. Tabletki mogą wywierać żrący wpływ na błony śluzowe przełyku, zwłaszcza u osób, które mają problemy z łykaniem tabletek. Pacjentom mającym problemy z zażywaniem tabletek zaleca się stosowanie potasu w syropie. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Kalipoz stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków jednocześnie z potasem należy omówić z lekarzem.


Szczególnej ostrożności wymaga równoczesne podawanie chlorku potasu z glikozydami nasercowymi, solami wapnia podawanymi parenteralnie, glikokortykosteroidami, heparyną i innymi preparatami zawierającymi potas. Przy równoczesnym podawaniu leków wchodzących w interakcje z preparatem należy okresowo kontrolować stężenie potasu. W przypadku pojawienia się silnych bólów brzucha, fusowatych wymiotów, czarnych stolców należy odstawić lek.
1/1000- <1/1000
- W zaburzonej funkcji nerek może się pojawić zbyt duże stężenie potasu w osoczu krwi, co powoduje zmniejszoną siłę mięśni, w tym mięśnia sercowego.
- Mdłości, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha i biegunka.
- Świąd z wysypką.
- Pokrzywka.

Utkwienie tabletki w przełyku może wywołać uszkodzenie błony śluzowej a następnie zwężenie przełyku.

Mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, pieczenie w żołądku i przełyku, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunki) oraz wysypka skórna.
Dawkę ustala lekarz. Normalna dawka dzienna wynosi 2-5 tabletek, które należy zażywać w trakcie posiłków.
Tabletki połykać w całości popijając co najmniej 1/2 szklanki wody, najlepiej w pozycji stojącej.


Doustnie.
Nieznaczna hipokaliemia: 2 tabl./dobę.
Znaczna hipokaliemia, w zależności od stopnia niedoboru potasu: 2-6 tabl./dobę.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Kalipoz podczas ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.


Ciąża nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do leczenia preparatem. Lek może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka.
tabletki 750 mg a 30 szt.

opakowanie zawiera 30 lub 60 sztuk tabletek o przedłużonym uwalnianiu
A12BA
Hiperkaliemia, zaburzenia metabolizmu (kwasica towarzysząca śpiączce cukrzycowej), hipowolemia z hiponatremią, krwawienie z przewodu pokarmowego, niewydolność kory nadnerczy, podawanie łączne z preparatami moczopędnymi oszczędzającymi potas oraz ciężka niewydolność nerek z białkomoczem i oligurią. Nie należy stosować doustnych preparatów potasu w ostrej postaci choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Wzrost stężenia potasu we krwi może wystąpić przy równoczesnym stosowaniu preparatu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, IKA, indometacyną, glikokortykosteroidami, heparyną i innymi preparatami zawierającymi potas oraz z glikozydami nasercowymi i b-adrenolitykami. Dieta o dużej zawartości chlorku sodu zwiększa wydalanie potasu. Podanie soli wapnia parenteralnie może wywołać arytmię serca.
Hiperkaliemia może być spowodowana masywnym przedawkowaniem preparatów zawierających potas albo też równoczesnym podaniem leków oszczędzających potas lub IKA. Nasilenie objawów zależy od podwyższonego stężenia potasu we krwi. W lżejszych przypadkach występuje osłabienie siły mięśniowej i zaburzenia czucia, w cięższych mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca głównie pod postacią bloków przedsionkowo-komorowych. W bardzo ciężkich zatruciach (stężenie potasu w surowicy powyżej 9 mEq/l) może dojść do zatrzymania czynności serca.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©