Reklama
OPIS LEKU
LAKEA
tabletki powlekane 50 mg
LOSARTAN POTASSIUM
Losartan jest antagonistą receptora typu AT1 dla angiotensyny II. Angiotensyna II wiążąc się z receptorami AT1 występującymi w wielu tkankach (np. nadnercza, mięśnie gładkie naczyń, serce i nerki) powoduje zwężanie naczyń i uwalnianie aldosteronu, pobudza również proliferację komórek mięśni gładkich.

Podczas podawania losartanu, zablokowanie ujemnego sprzężenia zwrotnego między angiotensyną II i wydzielaniem reniny prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza i zwiększenia stężenia angiotensyny II w osoczu. Pomimo tego utrzymane jest działanie przeciwnadciśnieniowe i zmniejszone stężenie aldosteronu w osoczu, co wskazuje na skuteczne zablokowanie receptorów angiotensyny II. Losartan i jego czynny farmakologicznie metabolit - kwas karboksylowy (E-3174), blokują wszystkie ważne fizjologicznie działania angiotensyny II, niezależnie od źródła lub drogi jej syntezy.

Preparat nie wpływa na reakcje wywoływane przez bradykininę, jak też nie hamuje aktywności enzymu kininazy II, powodującej rozkład bradykininy co świadczy o wybiórczym hamowaniu receptora AT1. Lek dobrze się wchłania po podaniu doustnym i jest metabolizowany w wątrobie. T0,5 wynosi dla losartanu ok. 2 h, a dla czynnego metabolitu 6-9 h. Wydalany jest z moczem - ok. 4% dawki w postaci nie zmienionej, a ok. 6% w postaci czynnego metabolitu.
1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu
Leczenie nadciśnienia tętniczego.
Podczas leczenia należy kontrolować stężenie elektrolitów okresowo oraz po każdym zwiększaniu dawki. U pacjentów z hipowolemią może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, dlatego przed rozpoczęciem podawania leku należy wyrównać niedobór płynów lub zmniejszyć dawkę początkową do 25 mg.

W niewydolności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki początkowej do 25 mg, gdyż klirens osoczowy losartanu zmniejsza się o 50%, a biodostępność zwiększa dwukrotnie. U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, stosowanie IKA wiązało się z wystąpieniem oligurii i/lub postępującej azotemii oraz sporadycznie z wystąpieniem ostrej niewydolności nerek i/lub zgonu.

Losartan może zwiększać stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki. Te zmiany ustępują po zaprzestaniu leczenia. Ostrożnie stosować u pacjentów z: zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, niedrożnością przewodu żółciowego lub marskością żółciową wątroby, po niedawno przebytej transplantacji i w przypadku choroby nerek, ze względu na ryzyko rozwoju niedokrwistości.

Nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Zawroty głowy, uczucie zmęczenia, biegunka, skurcze mięśni, bóle pleców i nóg, bezsenność, obrzęk błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, wysypka.

Leczenie IKA może powodować utrzymujący się suchy kaszel, który często zmusza do zaprzestania leczenia. W rzadkich przypadkach obserwowano reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy - w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych i/lub lub obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.
Dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz/dobę. Max działanie zostaje osiągnięte po 3-6 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Max zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg. Dawka początkowa dla pacjentów z hipowolemią wynosi 25 mg/dobę.
Leki bezpośrednio wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron podawane kobietom ciężarnym w II lub III trymestrze ciąży mogą wywołać uszkodzenia, a nawet śmierć rozwijającego się płodu. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie preparatu. Ze względu na potencjalnie niepożądany wpływ leku na niemowlę, kobiety leczone losartanem nie powinny karmić piersią.
30 sztuk
C09CA
Nadwrażliwość na losartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą; ciąża.
Ryfampicyna i flukonazol zmniejszają stężenie czynnego metabolitu losartanu.
Jednoczesne stosowanie indometacyny lub innego leku z grupy NLPZ może osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie losartanu.
Podanie losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, amilorid, triamteren), jak też jednoczesne stosowanie zamienników soli kuchennej może spowodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy.
Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. Najbardziej prawdopodobne objawy to niedociśnienie tętnicze i tachykardia. Może także wystąpić bradykardia spowodowana pobudzeniem układu przywspółczulnego. Stosuje się leczenie podtrzymujące.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©