Reklama
OPIS LEKU
LANITOP
iniekcje 100 µg/ml; krople 600 µg/ml; tabletki 100 µg.
Niewydolność serca. Niemiarowość serca. Częstoskurcz.
Lanitop jest lekiem syntetycznym o właściwościach glikozydów naparstnicy wełnistej (digitalis lanata). Lek wzmaga siłę skurczu serca oraz zmniejsza liczbę uderzeń serca na minutę, wzmaga efektywność pracy serca. Metyldigoxina ma podobne właściwości, lecz jej działanie następuje znacznie szybciej niż digoxiny. Efekt działania Lanitopu następuje po około 15 minutach od momentu zażycia kropel, natomiast dożylne zastosowanie leku powoduje efekt po 5 minutach od chwili wstrzyknięcia. Maksymalny efekt działania leku następuje po około H godziny po jego zastosowaniu. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
substancja czynna - methyldigoxin.
Pacjenci cierpiący na niewydolność nerek, obniżone stężenie potasu we krwi, zbyt wysokie stężenie wapnia, niedoczynność tarczycy oraz schorzenia serca powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Lanitopem.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Lanitop wchodzi w interakcje z następującymi lekami: cyklosporiny, chinina diltiazem, diuretyki w tym tiazydy, erytromycyna, fenytoina, hormony tarczycy, indometacyna, wapń, potas, kaptopril, kolestyramina, nifedipina, spironolakton, sulfasalazin, trimetoprim, verapamil. Należy poradzić się lekarza w razie zamiaru stosowania innych leków łącznie z Lanitopem.
Objawy niepożądane występują głównie z powodu przedawkowania leku. W razie wystąpienia uciążliwych objawów należy skontaktować się z lekarzem.
1/100
- Ból głowy, zaburzenia rytmu serca, brak apetytu.
- Zmęczenie.
- Mdłości, wymioty, biegunka.

1/1000
- Dezorientacja.
- Widzenie przez mgłę.
- Widzenie zabarwione na żółto lub zielono.

Nawet po zaprzestaniu zażywania leku objawy te mogą utrzymywać się przez jakiś czas ponieważ preparat zostaje wydalany z organizmu w bardzo wolnym tempie.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj na początku leczenia zwykle w ciągu 2 dni stosuje się wyższą dawkę, aby osiągnąć pożądane stężenie leku we krwi, następnie stosuje się dawkę podtrzymującą. O wysokości dawki decyduje lekarz po rozeznaniu jak funkcjonują nerki pacjenta. Dawka podtrzymująca dla pacjenta dorosłego wynosi 200 - 300 µg dziennie podzielone na 2 porcje. Dzieci otrzymują zazwyczaj 10 µg/kg w dawce podtrzymującej.
Należy niezwykle dokładnie przestrzegać przepisów lekarza, gdyż nawet małe przekroczenie przepisanej dawki może spowodować bardzo poważne działania uboczne. Ważne jest również punktualne, zawsze o jednakowej porze zażywanie leku.
Nie stwierdzono jakiegokolwiek ujemnego wpływu preparatu na płód.
Lanitop przenika do mleka matki, lecz jego oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Należy jednak poradzić się lekarza w sprawie ewentualnego stosowania preparatu podczas karmienia piersią.
iniekcje 100 µg/ml a 5 ampułek po 2 ml, a 25 ampułek po 2 ml, a 100 ampułek po 2 ml; krople 600 µg/ml a 10 ml, a 20 ml; tabletki 100 µg a 50 szt., a 100 szt., a 500 szt.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©