Reklama
OPIS LEKU
LANSOLEK
kapsułka dojelitowa, twarda 15 lub 30 mg
Lansoprazol jest pochodną benzoimidazolu, która hamuje aktywność enzymu (H7K+ ATP-azy) wytwarzającego kwas solny w komórkach okładzinowych żołądka. Dzięki zablokowaniu ostatniego etapu wytwarzania kwasu solnego, zahamowaniu ulega zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu w żołądku. Hamowanie wydzielania kwasu zależy od dawki i jest odwracalne. Lansoprazol nie działa na receptory histaminowe i cholinergiczne. Po upływie 2 h od podania pojedynczej dawki 30 mg lansoprazolu wytwarzanie kwasu w żołądku zmniejsza się o około 80%. W trakcie dalszego leczenia podawanie lansoprazolu w dawce doustnej 30 mg/dobę zapewnia zmniejszenie podstawowego wydzielania kwasu solnego o 72% w pierwszym dniu stosowania i o 87% w ósmym dniu leczenia. Lansoprazol hamuje max. wytwarzanie kwasu solnego po stymulacji pentagastryną w ciągu tego samego czasu o, odpowiednio, 81% i 90%.
1 kaps. zawiera 15 mg lub 30 mg lansoprazolu.
W leczeniu pacjentów

* z wrzodem dwunastnicy lub żołądka,
* refluksowym zapaleniem przełyku
* zespołem Zollingera-Ellisona.

W skojarzeniu z dwoma odpowiednimi antybiotykami w celu eradykacji Helicobacter pylori u pacjentów z wrzodem trawiennym i zmniejszenia ryzyka nawracających owrzodzeń dwunastnicy lub żołądka wywoływanych przez te bakterie.
W przypadku wrzodu żołądka należy wykluczyć możliwość zmian nowotworowych. Podanie lansoprazolu może maskować objawy nowotworu. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy należy brać pod uwagę możliwość zakażenia H. pylori, jako ewentualnego czynnika etiologicznego. W przypadku stosowania lansoprazolu w skojarzeniu z antybiotykami w celu eradykacji H. pylori, należy przestrzegać zaleceń dotyczących stosowania odpowiednich antybiotyków. Jeżeli w trakcie długotrwałego stosowania preparatu (powyżej 1 roku) wystąpią dolegliwości ze strony oczu, wskazana jest konsultacja okulistyczna. Preparat zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego preparatu.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
sporadycznie opisywano agranulocytozę, trombocytopenię, niedokrwistość, leukopenię i eozynofilię.

Zaburzenia układu nerwowego:
w nielicznych przypadkach opisywano zawroty głowy, bóle głowy, senność, bezsenność.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:
biegunka, zaparcia, nudności i/lub wymioty, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej. Opisywano również nieliczne przypadki zapalenia okrężnicy.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej, y-glutamylo-transferazy i stężenia bilirubiny. W rzadkich przypadkach wartości parametrów laboratoryjnych dwukrotnie przekraczały wartości prawidłowe, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby; zapalenie wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
opisywano zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływną martwicę naskórka, złuszczające zapalenie skóry, wysypkę pęcherzową, reakcje skórne, pokrzywkę i świąd.


Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości:
bóle mięśni i stawów. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: reakcje anafilaktyczne, złe samopoczucie, gorączka, obrzęki obwodowe. Objawy mają charakter łagodny i tylko w rzadkich przypadkach są przyczyną przerwania leczenia.
Wrzód dwunastnicy:
zalecana dawka wynosi 30 mg/dobę. U większości pacjentów wyleczenie następuje w ciągu 2 tyg. Jeżeli ten okres leczenia nie jest wystarczający, wygojenie wrzodu uzyskuje się przeważnie kontynuując leczenie w ten sam sposób przez kolejne 2 tyg. W razie potrzeby, w szczególnych przypadkach można zastosować większą dawkę, tj. do 60 mg/dobę. Dotyczy to na przykład pacjentów, którzy nie reagują na inne metody leczenia zachowawczego. W leczeniu podtrzymującym w celu zapobiegania nawrotom zaleca się stosowanie 15 mg/dobę. Jednak w razie wystąpienia nawrotu w trakcie leczenia podtrzymującego, dawkę można przejściowo zwiększyć do 30 mg/dobę.

Wrzód żołądka:
zalecana dawka wynosi 30 mg/dobę przez 4 tyg. Jeżeli ten okres leczenia nie jest wystarczający, wygojenie wrzodu uzyskuje się przeważnie kontynuując leczenie w ten sam sposób przez kolejne 4 tyg. W razie potrzeby, w szczególnych przypadkach można zastosować większą dawkę, tj. do 60 mg/dobę.

Refluksowe zapalenie przełyku:
zalecana dawka wynosi 30 mg/dobę przez 4 tyg. Jeżeli ten okres leczenia nie jest wystarczający, wygojenie zmian uzyskuje się przeważnie kontynuując leczenie w ten sam sposób przez kolejne 4 tyg. W razie potrzeby, w szczególnych przypadkach można zastosować większą dawkę, tj. do 60 mg/dobę. W leczeniu podtrzymującym stosuje się 15 mg/dobę. Jednak w razie wystąpienia nawrotu w czasie leczenia podtrzymującego, dawkę można przejściowo zwiększyć do 30 mg/dobę.

Zespół Zollingera-Ellisona:
zalecana dawka początkowa wynosi 60 mg/dobę. Dawkę można dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta w zależności od obrazu klinicznego. Dawki stosowane u tych pacjentów wynosiły do 90 mg 2x/dobę. Dawkę dobową większą niż 120 mg należy przyjmować w dawkach podzielonych. Eradykacja H. pylori: zalecana dawka wynosi 30 mg 2x/dobę przez 7 dni w połączeniu z jednym ze schematów terapii skojarzonej: SCHEMAT I: amoksycylina 1 g 2x/dobę + klarytromycyna 500 mg 2x/dobę; SCHEMAT II: klarytromycyna 500 mg 2x/dobę + metronidazol 500 mg 2x/dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku:
nie przekraczać dawki 30 mg/dobę.

Pacjenci z niewydolnością nerek:
nie przekraczać dawki 30 mg/dobę.

Pacjenci z niewydolnością wątroby:
przeważnie 15 mg/dobę; nie należy przekraczać dawki 30 mg/dobę.
Dane dotyczące stosowania preparatu podczas ciąży u ludzi nie są wystarczające dla ustalenia jego toksyczności. Dotychczas nie stwierdzono żadnych oznak toksycznego działania w badaniach na zwierzętach. Preparat można stosować w ciąży tylko po konsultacji z lekarzem. U szczurów obserwowano wydzielanie zarówno lansoprazolu, jak i jego metabolitów do mleka matki. Obecnie brak danych dotyczących obecności lansoprazolu w mleku kobiecym.
kapsułka 15 mg - 28 sztuk kapsułka 30 mg - 14 lub 28 sztuk
A02BA
Stwierdzona nadwrażliwość na lansoprazol.
Konieczna jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania substancji, które są metabolizowane w wątrobie za pośrednictwem cytochromu P 450. Przeprowadzono u ludzi farmakokinetyczne badania interakcji dotyczące jednoczesnego stosowania lansoprazolu i odpowiednich antybiotyków, amoksycyliny i klarytromycyny. Nie zaobserwowano interakcji o istotnym znaczeniu klinicznym. Podczas jednoczesnego stosowania amoksycyliny i klarytromycyny z lansoprazolem, wartość AUC dla lansoprazolu zwiększa się o 30%. Zwiększenie tej wartości w wyniku terapii skojarzonej z amoksycyliną lub klarytromycyną nie ma niekorzystnego wpływu klinicznego na eradykację H. pylori. Metronidazol jest inhibitorem cytochromu P 450 3A4. Ponieważ lansoprazol jest substratem tego izoenzymu, stężenie lansoprazolu w osoczu może się zwiększać w przypadku jednoczesnego podawania metronidazolu.
Interakcje lansoprazolu z metronidazolem nie zostały jednak dobrze zbadane i nie ma na ten temat odpowiednich doniesień. Na ogół nie obserwuje się interakcji między teofilina i lansoprazolem, należy jednak brać pod uwagę, że u niektórych osób klirens teofiliny może być znacznie zwiększony podczas leczenia lansoprazolem. Badanie z zastosowaniem warfaryny, leku przeciwzakrzepowego typu kumaryny, wykazało brak klinicznie istotnych interakcji. Lansoprazol nie wpływał na farmakokinetykę diazepamu u zdrowych ochotników. Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas solny powoduje zmniejszenie biodostępności lansoprazolu. Dlatego w przypadku skojarzonego leczenia lansoprazolem i lekami zobojętniającymi nie zaleca się ich jednoczesnego przyjmowania, lecz wskazane jest zachowanie co najmniej jednogodzinnej przerwy. Przyjmowanie lansoprazolu z pokarmem zmniejsza jego biodostępność, dlatego preparat należy przyjmować co najmniej pół godziny przed posiłkiem lub po posiłku. Biodostępność lansoprazolu jest znacząco większa rano niż wieczorem, dlatego rano lansoprazol należy przyjmować co najmniej pół godziny przed śniadaniem lub po śniadaniu. Leczenie lansoprazolem może wpływać na biodostępność leków, których wchłanianie jest zależne od pH treści żołądkowej.
Leczenie przedawkowania zależy od występujących objawów. Brak swoistej metody leczenia. Hemodializa jest nieskuteczna.
Kapsułek nie należy żuć ani rozgryzać. Należy je przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku, popijając wodą.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©