Reklama
OPIS LEKU
LETROX
tabletki powlekane 25 µg; 50 µg; 100 µg.
LEVOTHYROXINE SODIUM
Niedostateczna czynność gruczołu tarczycy. LETROX stosowany jest również przez pacjentów po przebytej operacji tarczycy - częściowego usunięcia płata tarczycy, jak i pacjentów po przebytym leczeniu promieniotwórczym jodem.
Levotyroksyna jest hormonem, który jest syntetyzowany w gruczole tarczycy. Levotyroksyna ma decydujące znaczenie w przebiegu przemiany materii. U osób z niedoborem hormonu przemiana materii następuje znacznie wolniej niż normalnie. Zużycie tlenu jest zmniejszone a także ilość wytworzonej energii cieplnej. Chorzy skarżą się na stałe odczuwanie zimna, osłabienie, senność, spowolnienie psychiczne i fizyczne oraz dokuczliwe bóle mięśni. LETROX zawiera levotyroksynę otrzymywaną dzięki syntezie chemicznej.


Hormon tarczycy. Syntetyczna lewotyroksyna będąca składnikiem preparatu działa identycznie jak naturalnie występujący hormon wytwarzany w tarczycy. Po częściowej konwersji do liotyroniny, głównie w wątrobie i nerkach, i przeniknięciu do komórek ciała, hormony tarczycy stymulują rozwój, wzrost i metabolizm organizmu. Lewotyroksyna wchłania się w jelicie cienkim w 80%; max. stężenie w surowicy krwi jest osiągane po ok. 6 h od przyjęcia leku; działanie leku rozwija się w ciągu 3-5 dni; objętość dystrybucji wynosi 0,5 l/kg; wiąże się w 99% z białkami osocza; klirens metaboliczny wynosi 1,2 l osocza/dobę. Lewotyroksyna jest rozkładana głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach.
substancja czynna - levothyroxine

1 tabl. zawiera 25 µg, 50 µg, 100 µg lub 150 µg soli sodowej lewotyroksyny.
* Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii.
* Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza).
* Leczenie wola obojętnego.
* Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w chorobie Gravesa-Basedowa w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy.
* Po operacji tarczycy z powodu raka jako uzupełnienie brakujących hormonów tarczycy oraz jako zapobieganie wznowie.
* Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy.
Leku nie wolno podawać w niewydolności kory nadnerczy oraz w niewydolności przedniego płatu przysadki mózgowej. Leku nie wolno podawać w nadczynności tarczycy oraz w świeżym zawale serca. Pacjenci po przebytym zawale serca, chorzy na anginę pektoris, cierpiący na niewydolność krążenia, padaczkę lub skurcze mięśni powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji LETROX.
LETROX przyspiesza przemianę materii, lecz nie może być stosowany jako środek odchudzający. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli LETROX stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Preparat zmniejsza działanie leków z grupy glykozydów nasercowych i doustnych środków przeciwcukrzycowych. Żelazo utrudnia przyswajanie levotyroksyny. Zamiar stosowania innych leków podczas kuracji preparatem należy omówić z lekarzem.


Przed rozpoczęciem terapii hormonem tarczycy należy wykluczyć: niewydolność wieńcową, niedoczynność przysadki lub nadnerczy, obecność guzków autonomicznych tarczycy. W przypadku niewydolności wieńcowej, niewydolności serca lub zaburzeń rytmu (tachyarytmia) należy szczególnie ostrożnie ustalać i zwiększać dawkę, aby uniknąć jatrogennej nadczynności tarczycy, może być konieczna częstsza kontrola poziomu hormonów tarczycy. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy należy wykluczyć jednoczesną niedoczynność kory nadnerczy.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności guzków autonomicznych tarczycy, należy przeprowadzić test TRH lub scyntygrafię supresyjną. U kobiet z niedoczynnością tarczycy w okresie pomenopauzalnym ze zwiększonym ryzykiem osteoporozy należy częściej kontrolować czynność tarczycy, by uniknąć zbyt wysokich stężeń lewotyroksyny w surowicy krwi. Ze szczególną ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą wieńcową serca i pacjentów z długo trwającą lub ciężką niedoczynnością tarczycy.
LETROX nie powoduje działań ubocznych. W razie przedawkowania leku może pojawić się gwałtowne bicie serca, biegunka, drżenie rąk oraz nerwowość, drażliwość i bezsenność, które to objawy ustępują po zmniejszeniu dawki leku.


Objawy: tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenia, bóle wieńcowe, pobudzenie, bezsenność, przewodnienie, spadek masy ciała, biegunka, reakcje nadwrażliwości: jak pokrzywka (wyprysk alergiczny).
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 150-200 ug dziennie, lecz stosuje się również dawki znacznie większe lub mniejsze. Lek należy przyjmować rano, co jest zgodne z naturalnym rytmem wydzielania się hormonu.


Indywidualne.
Lek podaje się w ciąży wyłącznie na zalecenie lekarza. LETROX przenika do mleka matki, lecz jego oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Należy jednak omówić z lekarzem ewentualne stosowanie leku w czasie karmienia piersią.


Rozpoczęte wcześniej leczenie hormonami tarczycy należy nieprzerwanie prowadzić szczególnie w okresie ciąży i laktacji. W okresie ciąży stosowanie lewotyroksyny z lekami tyreostatycznymi jest przeciwwskazane. W przypadku nadczynności tarczycy w okresie ciąży dopuszczalne jest leczenie preparatami tyreostatycznymi jedynie w małych dawkach.
tabletki powlekane 25 µg 50 szt.; tabletki powlekane 50 µg 50 szt.; tabletki powlekane 100 µg 50 szt.
H03AA
* Nadwrażliwość na składniki preparatu.
* Nadczynność tarczycy (niezależnie od etiologii), wyjątek stanowi terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy po osiągnięciu eutyreozy.
* Ciąża (jednoczesne przyjmowanie lewotyroksyny i leku tyreostatycznego).
Lewotyroksyna może obniżać działanie hipoglikemizujące insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Ponieważ lewotyroksyna wypiera leki przeciwzakrzepowe z połączeń z białkami osocza działanie pochodnych kumaryny może się nasilić. Cholestyramina i kolestypol hamują wchłanianie lewotyroksyny i dlatego nie należy tych leków podawać w ciągu 4-5 h po podaniu lewotyroksyny. Wchłanianie lewotyroksyny może być zmniejszone w przypadku jednoczesnego podawania leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających glin oraz soli żelaza. Z powodu dużej zawartości jodu, amiodaron może wywołać zarówno niedoczynność jak i nadczynność tarczycy. Szybkie dożylne podanie fenytoiny może spowodować wzrost stężenia wolnej lewotyroksyny i liotyroniny w surowicy krwi i rzadko może wywołać zaburzenia rytmu serca. Lewotyroksyna może być wypierana z połączeń z białkami surowicy krwi przez salicylany, dikumarol, duże dawki furosemidu (250 mg), klofibrat i inne leki.
Objawy: Wzrost szybkości przemian metabolicznych.
Całkowitą dawkę dobową należy przyjmować rano, co najmniej 1/2 h przed śniadaniem, na czczo, popijając odpowiednią ilością wody.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©