Reklama
OPIS LEKU
LEUCOMAX
iniekcje 0,15 mg/ml; 0,4 mg/ml; 0,7 mg/ml.
Granulocytopenia - niedobór granulocytów. Anemia aplastyczna - niedobór wszelkiego rodzaju krwinek z powodu uszkodzenia szpiku kostnego.
Leczenie Leucomaxem powoduje wzrost liczby granulocytów oraz monocytów/makrofagów - ciałek krwi które spełniają istotną rolę w procesach odpornościowych organizmu. Preparat jest produkowany przy pomocy inżynierii genetycznej na bazie bakterii E-coli. Wzrost wymienionych ciałek krwi następuje po 2-4 dniach leczenia.
substancja czynna - GM- CSF (Granulocyte-Macrophage-Colony-Stimulating- Factor) - molgramostin.
Leku nie wolno podawać pacjentom ze zbyt małą liczbą płytek krwi. Pacjenci cierpiący na chroniczną chorobę artretyczną, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz SLE (systemisk lupus erythematosus) powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Leucomaxem.
Preparat może wywołać nadmierne wytwarzanie białych ciałek krwi.
>1/100
- Ból oraz odczyn w miejscu wstrzyknięcia leku.
- Bóle w klatce piersiowej, bóle kości.
- Gorączka.
- Brak apetytu.
- Bóle głowy.
- Zmęczenie.
- Bóle mięśni.
- Zmniejszenie liczby płytek krwi.
- Mdłości.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Zmniejszony poziom albumin we krwi.

1/100- 1/1000
- Reakcje alergiczne.
- Duszności.
Dawkę ustala lekarz. Dawka zależy od wagi ciała pacjenta. Maksymalna dawka dzienna wynosi 10 µg/kg wagi ciała. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki.
iniekcje 0,15 mg/ml a 1 ampułka 1 ml; iniekcje 0,4 mg/ml a 1 ampułka 1 ml; iniekcje 0,7 mg/ml a 1 ampułka 1 ml.
Preparat należy przechowywać lodówce. Substancja przygotowana do wstrzyknięcia traci ważność po 24 godzinach.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©