Reklama
OPIS LEKU
LOKREN
tabletki powlekane 20 mg
BETAXOLOL HYDROCHLORIDE
Wysokie ciśnienie krwi, angina pektoris (choroba wieńcowa).
LOKREN jest selektywnym blokerem receptorów b1. Oznacza to, że lek blokuje działanie hormonów stresu zarówno w sytuacjach napięcia psychicznego, jak i wysiłku fizycznego. Prowadzi to do zwolnienia akcji serca (pulsu) oraz zmniejszenia objętości krwi pompowanej na minutę, co z kolei prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Zredukowana praca serca zapobiega skurczowi naczyń wieńcowych, który pojawia się w sytuacji nadwerężenia serca na tle psychicznym lub fizycznym. W dawkach zalecanych LOKREN nie wpływa na oskrzela, tak że lek może być stosowany u pacjentów cierpiących na astmę. Obniżone ciśnienie tętnicze utrzymuje się przez 24 godziny po jednej dawce leku.


Kardioselektywny lek działający b-adrenolitycznie, nie działa sympatykomimetycznie, po podaniu doustnym jest całkowicie i szybko wchłaniany, T0,5 leku wynosi 16-20 h, co zapewnia wysoką skuteczność działania przeciwnadciśnieniowego w przypadku podawania leku w jednej dawce na dobę.
substancja czynna - betaxolol

1 tabl. powl. zawiera 20 mg chlorowodorku betaksololu.
* Nadciśnienie tętnicze,
* choroba niedokrwienna serca.
Leku nie należy stosować w nieleczonej niewydolności serca, w bloku serca (zaburzeniach w systemie przewodzenia impulsów w sercu), lub w zbyt wolnej akcji serca. Przed rozpoczęciem kuracji pacjenci cierpiący na cukrzycę, astmę lub inne poważne trudności w oddychaniu, chromanie przestankowe oraz poważnie uszkodzone nerki powinni powiadomić o tym lekarza. Pacjenci cierpiący na dychawicę oskrzelową, powinni jednocześnie z LOKREN zażywać leki stymulujące receptory b 2.
Istotne jest również poinformowanie personelu służby zdrowia o fakcie zażywania LOKREN przed ewentualnym zastosowaniem narkozy.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Ewentualne stosowanie innych leków podczas kuracji betaxololem powinno być przekonsultowane z lekarzem. Nie wolno podawać jednocześnie z preparatem verapamilu oraz barbituratów. Przy jedno-czesnym stosowaniu diltiazemu, epinefryny, fenylpropalaminy, leków z grupy NSAID (preparaty przeciwbólowe), klonidyny oraz preparatów przeciw arytmiom należy zmodyfikować dozowanie LOKREN. Zakończenie kuracji LOKREN należy robić stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu 7-10 dni, aż do zupełnego wycofania leku.
Nie wolno jednak samowolnie zmieniać zaleceń lekarza.


W przypadku konieczności przerwania leczenia preparatem dawki należy zmniejszać stopniowo.
>1/100
- Zmęczenie lub słabość mięśni, które to objawy pojawiają się na początku leczenia i mają charakter przejściowy - zanikają w trakcie kontyuowania kuracji.
- Zimne kończyny, powolna akcja serca.
- Mdłości, biegunka.
- Zaburzenia snu.
- Duszność - brak tchu.

1/1000
- Przygnębienie.
- Halucynacje.
- Reakcje skórne - wysypka, zaczerwienienie skóry, zmniejszone wydzielanie gruczołów łzowych.
- Nadmierne pocenie się.
- Blok serca.


Osłabienie, oziębienie kończyn, bradykardia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, impotencja, bóle i zawroty głowy, bezsenność, rzadko inne objawy.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego w nadciśnieniu tętniczym oraz w dławicy bolesnej wynosi 10 mg raz dziennie. W razie niewystarczającego efektu dawkę można zwiększyć do 20 mg dziennie.


Zazwyczaj 20 mg/dobę. U chorych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) zalecana jest modyfikacja dawki do 10 mg/dobę.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią jest nie wskazane.
tabletki powlekane 20 mg 28 szt.
Lek należy chronić od światła i wilgoci oraz przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
C07AB
* Nadwrażliwość na betaksolol, przypadki reakcji anafilaktycznych.
* Astma i ciężkie przewlekłe obustronne zapalenie płuc
* nieleczona niewydolność serca,
* wstrząs kardiogenny,
* blok przedsionkowo-komorowy II i III°,
* dławica Prinzmetala,
* zespół chorego węzła zatokowego (włączając blok zatokowo-przedsionkowy),
* bradykardia (<50 uderzeń/min),
* choroba Raynauda i ciężkie zaburzenia tętnic obwodowych,
* nieleczony guz chromochłonny,
* niedociśnienie.

Nie stosować w skojarzeniu z floktafeniną i amiodaronem.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©