Reklama
OPIS LEKU
MAPRYL
tabletki 5 mg; 20 mg
ENALAPRILI MALEAS
Wysokie ciśnienie.
Niewydolność serca.
W leczeniu wysokiego ciśnienia można podawać preparat łącznie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, jak środki moczopędne lub blokery wapnia.
W leczeniu niewydolności serca podaje się MAPRYL łącznie z preparatami moczopędnymi oraz digitalisem.
MAPRYL hamuje enzym wpływający na syntezę związku podwyższającego ciśnienie krwi w wyniku zwężenia naczyń krwionośnych oraz zatrzymywania soli i wody we krwi. Związek ten może również wpływać na na pogłębienie się niewydolności serca. Ciśnienie krwi obniża się zazwyczaj w godzinę, a największe obniżenie ciśnienia następuje po 4-6 godzinach od momentu przyjęcia leku. Efekt działania MAPRYL utrzymuje się przez 24 godziny. U niektórych pacjentów zadawalający wynik leczenia następuje dopiero po 4-8 tygodniach leczenia. Preparat działa chroniąco na nerki u pacjentów cierpiących na cukrzycę.


Substancja czynna preparatu - maleinian enalaprylu jest tzw. lekiem prekursorowym; przyjmowany w postaci nieczynnej, jest metabolizowany w wątrobie do aktywnego produktu
- enalaprylatu. Enalaprylat hamując przemianę angiotensyny I w aktywną angiotensynę II, powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenie przerostu lewej komory serca.
U chorych z niewydolnością serca, zmniejszenie oporu obwodowego naczyń zmniejsza pracę serca i poprawia stan pacjentów. Maksymalne stężenie enalaprylatu występuje w 3 – 4 godziny po zażyciu leku.
substancja czynna - enalapril

Substancja czynna: maleinian enalaprylu odpowiednio: 5 mg, 10 mg, 20 mg
Substancje pomocnicze: wodorowęglan sodu, laktoza, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, powidon 25;
* Wszystkie stopnie nadciśnienia tętniczego – samoistnego oraz naczyniowo-nerkowego zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym,
* Leczenie niewydolności serca – w monoterapii oraz w terapii skojarzonej z lekami moczopędnymi nie oszczędzającymi potasu i jeżeli wskazane, z glikozydami naparstnicy,
* Zapobieganie objawowej niewydolności serca,
* Zapobieganie wieńcowym epizodom niedokrwiennym u pacjentów z dysfunkcją lewej komory serca,
* Nefropatia cukrzycowa (z mikroalbuminurią).
Leku nie wolno podawać pacjentom uczulonym na MAPRYL. Pacjenci wykazujący uczulenia jak: obrzęk twarzy, warg, języka oraz przełyku w wyniku np. ukąszeń insektów powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji MAPRYL. Pacjenci cierpiący na zaburzoną funkcję nerek, wady zastawek serca, osoby odwodnione w wyniku długotrwałych biegunek lub wymiotów, pacjenci pozostający na silnej kuracji odwadniającej i pozostający na bezsolnej diecie powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji MAPRYL. U tych pacjentów lekarz musi wyznaczyć specjalne dawkowanie leku, zbyt duża bowiem dawka leku może wywołać u tych pacjentów zawał serca lub wylew krwi do mózgu. Należy pamiętać, że w zaburzonej funkcji nerek nie podaje się preparatów potasu ze względu na ryzyko zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi.
Przed zabiegiem operacyjnym i zastosowaniem narkozy należy poinformować służbę zdrowia o pozostawaniu na kuracji MAPRYL, bowiem ciśnienie może ulec niebezpiecznemu obniżeniu. Preparatu nie stosuje się dzieciom ani osobom z zaburzeniami w funkcji wątroby, gdyż brak doświadczeń ze stosowania leku u tej grupy pacjentów. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli MAPRYL stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków podczas kuracji MAPRYL należy omówić z lekarzem.


Podczas stosowania enalaprylu odnotowywano występowanie obrzęku naczynioruchowego, włącznie z obrzękiem krtani. Dlatego też w przypadku pojawienia się objawów takich jak: swędzenie twarzy, oczu, warg, języka, trudności w przełykaniu lub oddychaniu, należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

U pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej może dojść do wzrostu stężenia we krwi azotu mocznikowego i kreatyniny. Wzrost ten był zwykle odwracalny po zaprzestaniu podawania enalaprylu lub terapii lekami moczopędnymi.
W takich przypadkach czynność nerek należy monitorować.

Pacjentom, u których stwierdzono zmniejszenie objętości krwi krążącej (hipowolemię) lub niedobory elektrolitowe, enalapryl może nadmiernie obniżać ciśnienie tętnicze.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania enalaprylu u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz chorobą naczyniową mózgu.

U osób z bardzo ciężką niewydolnością serca stosowanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny może być przyczyną zmniejszenia wydzielania moczu (oliguria) i zmniejszenia wydalania związków azotowych (azotemia). Podczas leczenia enalaprylem odnotowywano przypadki wystąpienia zwiększonego stężenia potasu we krwi (hiperkaliemii), które ustępowało podczas dłuższego stosowania leku.

Zwiększone stężenie potasu w surowicy może występować u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, podczas stosowania soli potasu lub leków moczopędnych oszczędzających potas.

U pacjentów mogą wystąpić objawy infekcji (np. ból gardła, gorączka), które mogą świadczyć o neutropenii (zmniejszenie liczby białych krwinek obojętnochłonnych we krwi).

Podczas stosowania enalaprylu przez osoby z niewydolnością wątroby zaleca się zachowanie ostrożności.
1/100-
* Bóle i zawroty głowy,
* uczucie bliskie omdlenia, zwłaszcza przy nagłej zmianie postawy na pionową, co zdarza się często po pierwszej dawce leku, gdy ciśnienie krwi obniża się.
* Zmęczenie,
* mdłości,
* biegunka,
* kaszel,
* bóle w klatce piersiowej.

1/1000- <1/1000-
* Uczucie słabości.
* Przyspieszone bicie serca.
* Brak apetytu.
* Kwaśne odbicia, zmiana odczuć smakowych, zatwardzenie, zapalenie języka oraz błony śluzowej jamy ustnej.
* Wysypka i świąd, nadwrażliwość na promienie słoneczne.
* Wypadanie włosów.
* Duszności.
* Bóle przy połykaniu.
* Nasilenie astmy, chrypka, skurcz w oskrzelach.
* Żółtaczka, zapalenie wątroby i trzustki.
* Zaburzenia snu, drażliwość.
* Mrowienie w kończynach.
* Wzmożone pocenie się.
* Splątanie, szum w uszach, zaburzenia wzroku.
* Zaburzenia w funkcji nerek.
* Impotencja.
* Reakcje alergiczne, jak gorączka, bóle stawów i mięśni, pokrzywka, obrzęki twarzy warg, języka i przełyku.

W razie wystąpienia duszności, obrzęków twarzy, warg i języka, uporczywych zawrotów głowy należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać zażywanie leku.


Większość działań niepożądanych po przyjmowaniu enalaprylu jest łagodna, przemijająca i nie wymaga odstawienia leku. Poniżej podano najczęściej pojawiające się działania niepożądane - w przypadku ich nasilenia lub pojawienia się innych, należy zasięgnąć porady lekarza.

W trakcie leczenia mogą pojawić się, charakterystyczne dla tej grupy leków objawy, takie jak: suchy, utrzymujący się kaszel, bóle i zawroty głowy, osłabienie lub uczucie zmęczenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne.
U niektórych pacjentów może wystąpić obrzęk kończyn, twarzy, warg, gardła i krtani.
W takim przypadku należy przerwać przyjmowanie preparatu oraz zastosować leczenie podtrzymujące.

Czasem mogą wystąpić: omdlenia, nudności, wymioty, biegunka, wysypki skórne (pokrzywka), kurcze mięśniowe.
Odnotowywano również: niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi obwodowej (leukopenia) oraz w pojedynczych przypadkach zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi (agranulocytoza).
Wysypki skórne, obrzęk naczynioruchowy oraz zmiany w obrazie krwi są wskazaniem do zaprzestania leczenia enalaprylem.
Są możliwe zmiany wartości parametrów laboratoryjnych: zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych (transaminaz) i bilirubiny, zwiększenie stężenia potasu i sodu, przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy krwi.
Dawkę ustala lekarz.


Indywidualnie, zależnie od reakcji pacjenta.

Nadciśnienie tętnicze
U chorych nie otrzymujących leków moczopędnych zwykle początkowo 5 mg 1 raz na dobę. Dawkę należy korygować zależnie od reakcji pacjenta, zwykle stosuje się od 10 do 40 mg na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych.
Na 2 -3 dni przed rozpoczęciem leczenia enalaprylem należy odstawić leki moczopędne. Jeśli odstawienie leku moczopędnego jest niemożliwe, należy rozpoczynać leczenie od dawki 2,5 mg na dobę.
U chorych z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min. dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę.

Niewydolność serca / bezobjawowa niewydolność lewej komory serca
Dawka początkowa 2,5 mg na dobę pod kontrolą lekarza.

W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością serca, leczenie powinno być rozpoczęte w szpitalu. Kolejne dawki powinny być stopniowo zwiększane do 20 mg i podawane jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, biorąc pod uwagę stan pacjenta.
Dostosowanie dawki enalaprylu powinno być prowadzone przez 2 lub 4 tygodnie. Ewentualne skrócenie okresu dostosowania dawki jest możliwe, jednak należy wziąć pod uwagę stan pacjenta.
Maksymalna dawka enalaprylu stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 40 mg na dobę w dawkach podzielonych.

Nefropatia cukrzycowa (z mikroalbuminurią)
Zwykle zaczyna się od dawki preparatu 2,5 – 5 mg.
Następnie dawkę leku zwiększa się stopniowo do uzyskania optymalnego zmniejszenia albuminurii tak, aby jednocześnie nie obniżyć ciśnienia krwi poniżej 120/70 mmHg.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Nie stosować enalaprylu w okresie ciąży, z uwagi na możliwość wystąpienia zaburzeń rozwojowych u płodu i noworodka. W przypadku podejrzenia ciąży, należy natychmiast przerwać podawanie preparatu. Jeżeli stosowanie leku jest konieczne u kobiet karmiących, należy przerwać karmienie piersią.
tabletki 5 mg 20 szt.; tabletki 20 mg 20 szt.

20 tabletek po 5 mg, 10 mg lub 20 mg 30 tabletek po 5 mg, 10 mg lub 20 mg 60 tabletek po 5 mg, 10 mg lub 20 mg
Chronić od światła i wilgoci.
Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić datę ważności na opakowaniu, nie stosować leku po upływie terminu ważności.
C09AA
Rozpoznana nadwrażliwość na enalapryl, nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inny inhibitor konwertazy angiotensyny. Obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu inhibitorów konwertazy w wywiadzie. Ciąża.
Pacjent powinien poinformować lekarza o rodzaju przyjmowanych leków.
Enalapryl i leki moczopędne, środki zmniejszające stężenie sodu w surowicy krwi stosowane jednocześnie, mogą nadmiernie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi.
Sole potasu, leki zwiększające stężenie potasu w surowicy (spironolakton, amilorid, triamteren) przyjmowane łącznie z enalaprylem mogą powodować nadmierne zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi. Niesteroidowe leki przeciwzapalne hamują hipotensyjne działanie enalaprylu. Enalapryl zwiększa stężenie soli litu w surowicy krwi w przypadku jednoczesnego ich przyjmowania.
Zmniejszenie ciśnienia spowodowane przedawkowaniem wymaga podania soli fizjologicznej we wlewie dożylnym. W poważnych przypadkach konieczne jest leczenie w warunkach intensywnej terapii.
Enalapryl nie wywiera ujemnego wpływu na wymienione wyżej czynności. Jednak z uwagi na mogące wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy, senność), pacjent powinien poradzić się lekarza co do wykonywania tych czynności.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©