Reklama
OPIS LEKU
MELIPRAMIN
drażetki 10 mg; 25 mg; iniekcje 12,5 mg/ml.
Różne formy depresji. Moczenie nocne u dzieci powyżej 5 roku życia. Ostrzeżenie: Leku nie wolno podawać w uczuleniu na Melipraminę lub leki z tej samej grupy chemicznej. Preparatu nie wolno stosować również w ostrej fazie zawału serca. Pacjenci cierpiący na epilepsję, choroby serca, zawroty głowy, podwyższone ciśnienie śródgałkowe, przerost gruczołu krokowego, utrudnienia w oddawaniu moczu, schizofrenię, nowotwór kory nadnerczy oraz niewydolność nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Melipraminą.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Melipraminę stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków podczas kuracji należy omówić z lekarzem.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.
Mechanizm działania Melipraminy nie jest do końca wyjaśniony. Wiadomo jednak, że preparat poprawia przewodzenie impulsów między komórkami nerwowymi mózgu, które to przewodzenie jest naruszone w pewnych stanach depresji.
substancja czynna - imipramine hydrochloride
Wiele działań ubocznych pojawia się jedynie na początku leczenia, aby zaniknąć w trakcie jego kontynuowania.

>1/100
- Suchość jamy ustnej, co może powodować uszkodzenie błon śluzowych oraz zębów.
- Dlatego nieodzowna jest dokładna higiena zębów po każdym posiłku.
- Zatwardzenie, wzmożone pocenie się.
- Zmęczenie.
- Wzrost wagi ciała.
- Mrowienie kończyn i brak czucia w nich.
- Drżenia.
- Bóle głowy.
- Wzrost apetytu.
- Bezsenność.
- Wzmożony niepokój, lęk i napięcie.
- Mdłości.
- Zawroty głowy.
- Zaburzenia akomodacji oka.
- Utrudnienia w oddawaniu moczu.
- Przyspieszone bicie serca.
- Uderzenia krwi do głowy.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Wysypka.
- Wzrost lub zmniejszenie pociągu płciowego.

1/1000
- Napady skurczu mięśni.
- Przejścia od depresji do stanu nadaktywności.

<1/1000
- Brak apetytu.
- Spadek wagi ciała.
- Splątanie, zwłaszcza u starszych pacjentów.
- Halucynacje.
- Agresja.
- Gwałtowny spadek liczby białych ciałek krwi oraz płytek krwi.
- Podniesione ciśnienie krwi.
- Zaburzenia przepływu krwi.
- Zmiana poziomu cukru we krwi.
- Zmiana odczuć smakowych, zapalenie języka.
- Powiększenie gruczołów sutkowych, wydzielanie się mleka.
- Zapalenie gruczołów ślinowych.
- Skręt jelit.
- Zmiany impulsów elektrycznych w mózgu.
- Sztywność mięśni.
- Niezależne od woli drżenia mięśni.
- Zaburzenia równowagi.
- Zaburzenia mowy.
- Żółtaczka.
- Reakcje alergiczne skóry.
- Uczulenie na promienie nadfioletowe.
- Świąd skóry.
- Drobne krwawienia ze skóry i błon śluzowych.
- Wypadanie włosów.
- Szum w uszach.
- Rozszerzenie źrenic.
- Podwyższone ciśnienie śródgałkowe.
- Gorączka.
Dawkę ustala lekarz.
Depresje
Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 75-100 mg dziennie. Kurację rozpoczyna się od mniejszej dawki, którą się sukcesywnie zwiększa. Na początku kuracji pacjent nie odczuwa poprawy, a czasem wręcz przeciwnie czuje się gorzej. Efekt działania leku pojawia się po kilku tygodniach leczenia. Od momentu wystąpienia poprawy należy kurację kontynuować co najmniej 3 miesiące. Dawka dla pacjentów młodocianych oraz starszych jest na ogół niższa niż dla dorosłych.
Moczenie nocne
Dawkę ustala lekarz. Leczenie rozpoczyna się od dawki wyższej, którą następnie się zmniejsza. Lek należy zażywać po południu i wieczorem.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie leku na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.
drażetki 10 mg a 50 szt.; drażetki 25 mg a 50 szt.; iniekcje 12,5 mg/ml a 10 ampułek po 2 ml.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©