Reklama
Encyklopedia leków
OPIS LEKU
METINDOL; METINDOL RETARD
czopki 50 mg; 100 mg; iniekcje 30 mg/ml; kapsułki 25 mg; maść 5,0%; tabletki powlekane dojelitowe 25 mg; tabletki 75 mg
Gościec przewlekły i postępujący. Zniekształcenia stawów. Sztywność kręgosłupa - choroba Bechterewa. Zapalenie stawów, ścięgien i torebek stawowych. Stany zapalne tkanki łącznej i mięśni. Dyskopatia. Rwa kulszowa. Bóle pourazowe. Zapalenie zakrzepowe żył. Zapalenie nerwów obwodowych. Choroby reumatyczne.


Indometacyna to niesteroidowy lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym.
Lek stosuje się w:

* objawowym leczeniu chorób reumatoidalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie kości i stawów);
* ostrym zapaleniu kaletek maziowych lub pochewek ścięgnistych;
* ostrym dnawym zapaleniu stawów;
* stanach zapalnych, bólu i obrzęku po zabiegach ortopedycznych.
Metindol hamuje syntezę pewnych substancji w ustroju - prostaglandyn, które powstają w zwiększonej ilości podczas procesów zapalnych. Metindol uśmierza bóle, obniża gorączkę oraz przeciwdziała obrzękom. Efekt działania preparatu jest największy po H - 2 godzin od momentu zastosowania i trwa do 16 godzin. Działanie leku podanego w zastrzykach następuje po 5 minutach.
substancja czynna - indometacin

1 tabletka powlekana zawiera:
substancję czynną: 25 mg indometacyny;
substancje pomocnicze: laktoza, krzemionka koloidalna, powidon, skrobia ziemniaczana, polisorbat 80, talk, olej silikonowy;
składniki otoczki: hypromelozy ftalan, triacetyna, olej silikonowy, tytanu dwutlenek, lak żółcieni chinolinowej C.I. 47005, makrogol 6000.
Preparatu nie wolno podawać w uczuleniu na kwas acetylosalicylowy, w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w poważnie zaburzonej funkcji nerek i serca, w marskości wątroby. Czopków nie wolno stosować w krwawieniach z odbytnicy lub po przebytym zapaleniu jelita grubego. Pacjenci cierpiący na padaczkę lub parkinsonizm powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Lek należy stosować ostrożnie w różnego typu infekcjach, ponieważ Metindol może maskować rozwój choroby, a także w zaburzeniach krzepliwości krwi. Metindol przedłuża czas krzepnięcia krwi.
Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli czopki stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych preparatów podczas kuracji Metindolem należy omówić z lekarzem. Leku nie stosuje się dzieciom.


Nie należy stosować Metindolu, jeśli występuje:

* nadwrażliwość na indometacynę, inne składniki leku, kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (wcześniejsze występowanie po stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych napadów astmy, pokrzywki i zapalenia błony śluzowej nosa);
* czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy;
* ciąża i okres karmienia piersią.


* długotrwale ponieważ lek może ulegać kumulacji w organizmie. Należy okresowo kontrolować obraz krwi obwodowej oraz czynności wątroby i nerek w celu wczesnego wykrycia ewentualnych działań niepożądanych leku, takich jak niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby czy nerek;
* u pacjentów z chorobami psychicznymi, padaczką, chorobą Parkinsona, ponieważ indometacyna może wpłynąć na pogorszenie ich stanu;
* u osób ze współistniejącą chorobą infekcyjną, ponieważ indometacyna, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może maskować objawy zakażeń;
* ponieważ hamuje agregację płytek krwi, co oznacza że zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi);
* u pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem i innymi schorzeniami przebiegającymi z zatrzymaniem płynów w organizmie;
* u osób z astmą oskrzelową i pacjentów z chorobami alergicznymi w wywiadach z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia skurczu oskrzeli;


Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup stosujących lek:
Stosowanie Metindolu u dzieci
Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 14 roku życia.

Stosowanie Metindolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Ponieważ indometacyna wydalana jest głównie przez nerki, u pacjentów z niewydolnością nerek należy stosować mniejsze dawki w celu uniknięcia kumulacji leku.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (obserwowano rzadkie przypadki żółtaczki).

Stosowanie Metindolu u pacjentów w podeszłym wieku
Ze względu na fakt, że u pacjentów z tej grupy wiekowej stosujących indometacynę występuje zwiększone ryzyko objawów niepożądanych, należy zachować szczególną ostrożność i stosować najmniejszą dawkę skuteczną.

Ciąża
Nie zaleca się stosowania indometacyny w ciąży.

Karmienie piersią
Podczas stosowania indometacyny nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Indometacyna może powodować senność w stopniu upośledzającym zdolność do kierowania pojazdami i obsługi urządzeń mechanicznych.
>1/100
- Bóle i zawroty głowy.
- Zmęczenie.
- Przygnębienie, wymioty.
- Biegunka lub zatwardzenie.
- Bóle brzucha. Szum w uszach.

1/1000- <1/1000
- Brak apetytu.
- Wzdęcia.
- Krwawienia z błony śluzowej jelit.
- Stan zapalny błony śluzowej jelita grubego.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Zmiany ciśnienia krwi.
- Omdlenie.
- Bóle w klatce piersiowej.
- Gromadzenie się wody w ustroju.
- Wysypka, świąd, pokrzywka.
- Wypadanie włosów.
- Nadmierne pocenie się i uderzenia krwi do głowy.
- Żółtaczka.
- Białko, krew lub cukier w moczu.
- Zaburzenia w funkcji nerek.
- Nienaturalnie łatwo występujące krwiaki.
- Zmiany w obrazie krwi.
- Reakcje alergiczne o różnym stopniu nasilenia - świąd, zapalenie żył, duszność, astma.
- Słabość mięśni, skurcze mięśni.
- Zaburzenia mowy.
- Ospałość.
- Zaburzenia świadomości.
- Mrowienie kończyn.
- Nasilenie się ataków padaczki i parkinsonizmu.
- Zaburzenia psychiczne - lęk, bezsenność, splątanie.
- Krwawienia z nosa i z pochwy.
- Powiększenie gruczołów sutkowych.
- Zwiększone stężenie potasu we krwi.

Wiele działań ubocznych ma charakter przejściowy i zanika przy obniżeniu dawki. Nie należy jednak samowolnie zmieniać zaleceń lekarza.
W razie wystąpienia uciążliwych dolegliwości przewodu pokarmowego należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem
Maść może wywołać świąd i suchość skóry. Długotrwałe stosowanie maści na duże powierzchnie skóry może wywołać reakcje ogólnoustrojowe wymienione wyżej.


* może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego lub jego uszkodzenie, a w rzadkich przypadkach zwężenie lub zamknięcie światła przewodu pokarmowego;
* mogą wystąpić owrzodzenia przewodu pokarmowego. Szczególnie narażone na poważne uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego są osoby z wywiadem w kierunku choroby wrzodowej, palące tytoń, nadużywające alkohol oraz w podeszłym wieku. U osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna w rzadkich przypadkach może wystąpić nasilenie bólów brzucha;
* może dojść do odkładania się złogów w rogówce i zaburzeń widzenia.


Wpływ indometacyny na wyniki badań laboratoryjnych:
Lek może powodować zwiększenie stężenia potasu w osoczu krwi, stężenia glukozy w moczu, a także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, takich jak fosfataza zasadowa, dehydrogenaza mleczanowa, aminotransferaza AlAT i AspAT w surowicy krwi.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie Metindolu z jedzeniem i piciem:
Działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego można złagodzić przyjmując lek razem z pokarmem, mlekiem lub środkami zobojętniającymi kwaśną treść żołądka.




Jak każdy lek, Metindol może powodować działania niepożądane.
W przypadku ciężkich działań niepożądanych lek należy natychmiast odstawić.

Najczęstsze działania niepożądane to bóle i zawroty głowy oraz niestrawność.
Należy odstawić indometacynę, gdy nie ustępują bóle głowy, nawet po zmniejszeniu dawki.

* Ośrodkowy układ nerwowy – zaburzenia świadomości lub koncentracji, depresje, drgawki, senność, śpiączka i zaburzenia osobowości. Objawy te mają charakter przemijający.
* Narządy zmysłów – szumy uszne, zaburzenia słuchu, niewyraźne lub podwójne widzenie. Podczas długotrwałego stosowania leku, u niektórych pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, może dojść do odkładania się złogów w rogówce lub do zaburzeń w siatkówce oka.
* Układ pokarmowy – dzięki specjalnej formie leku (tabletka rozpuszczająca się w jelicie czczym) działania niepożądane ze strony żołądka i dwunastnicy występują rzadziej. Najczęściej występują: brak łaknienia, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, bóle brzucha i biegunka. Podawanie indometacyny z żywnością lub mlekiem zmniejsza ryzyko wystąpienia powyższych działań niepożądanych. Mogą wystąpić owrzodzenia przełyku, żołądka lub dwunastnicy, którym towarzyszy krwotok lub perforacja przewodu pokarmowego. W takich przypadkach należy zaprzestać podawania leku.
* Krew – zaburzenia układu krwiotwórczego, zwłaszcza trombocytopenia, krwiomocz.
* Nadwrażliwość – skurcz oskrzeli, duszność, astma, zapalenie naczyń, rumień guzowaty, obrzęk płuc, świąd, wysypki, pokrzywka. Sporadycznie może dojść do ostrej niewydolności oddechowej (duszność, astma). U pacjentów chorych na astmę oskrzelową, osób uprzednio zgłaszających ataki astmy, alergików może dojść do skurczu oskrzeli.
* Nerki – śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek.
* Inne – nadciśnienie, obrzęki oraz wypadanie włosów.

U niektórych osób w czasie stosowania Metindolu mogą wystąpić inne działania niepożądane.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, także nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
Dawkę ustala lekarz. Maksymalna dawka leku nie powinna przekraczać 200 mg dziennie.
Maść należy wcierać w obolałe miejsca 1-3 razy dziennie.


Metindol należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Dawkowanie należy ustalić indywidualnie, stosownie do stanu pacjenta.
Należy podawać najmniejsze skuteczne dawki, aby uniknąć działań niepożądanych.

Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 25 mg (1 tabl. powl.) 2 – 3 razy na dobę. Jeśli to konieczne, dawkę można zwiększyć o 25 – 50 mg (1 – 2 tabl. powl.) w odstępach tygodniowych aż do uzyskania optymalnej reakcji lub do maksymalnej dobowej dawki 150 – 200 mg (6 – 8 tabl. powl.). Większe dawki zwykle nie zwiększają skuteczności leku. Jeśli wystąpią działania niepożądane, dawkę należy szybko zmniejszyć do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. W przypadku poważnych działań niepożądanych lek należy odstawić natychmiast.

W przypadku wrażenia, że działanie Metindolu jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

W przypadku zażycia większej dawki Metindolu niż zalecana:
W przypadku wystąpienia nasilonych objawów zamieszczonych w punkcie 4 (Możliwe działania niepożądane), które mogą świadczyć o przedawkowaniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki Metindolu:
W przypadku pominięcia dawki leku należy ją przyjąć jak najszybciej. Jeżeli zbliża się już pora przyjęcia następnej dawki leku, należy pominąć zapomnianą dawkę i zażyć następną według ustalonego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.
50 mg a 10 szt.; czopki a 100 mg a 10 szt. Polfa-Poznań; iniekcje 30 mg/ml a 10 ampułek Polfa-Kraków; kapsułki 25 mg a 30 szt. a 250 szt.; maść 5,0% a 30 g Polfa-Poznań; tabletki powlekane dojelitowe 25 mg a 25 szt. a 250 szt. tabletki 75 mg retard a 50 szt. Polfa-Warszawa.
Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C, w suchym miejscu.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować Metindolu po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
M01AB
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i jego pochodnych z indometacyną nie prowadzi do zwiększenia skuteczności leku, natomiast zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Kwas acetylosalicylowy ponadto może powodować zmniejszenie stężenia indometacyny we krwi. Natomiast diflunisal i probenecid mogą zwiększać jej stężenie w osoczu, co może prowadzić do krwawienia z przewodu pokarmowego.

Należy zachować ostrożność stosując indometacynę jednocześnie z metotreksatem, ponieważ może zmniejszać wydzielanie kanalikowe metotreksatu, powodując zwiększenie jego toksyczności.

Indometacyna nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny i środków stosowanych w leczeniu świeżych zakrzepów. W trakcie równoczesnego podawania wyżej wymienionych leków należy okresowo kontrolować czas protombinowy, ze względu na możliwość krwawień z przewodu pokarmowego.

Indometacyna może znacznie obniżyć skuteczność leków obniżających ciśnienie krwi (blokujących receptory β-adrenergiczne, moczopędnych z grupy tiazydów i furosemidu).
Stosowanie kortykosteroidów równocześnie z indometacyną pozwala na zmniejszenie ich dawki. Należy jednak zmniejszać ją ostrożnie, pod kontrolą lekarza.
Podczas jednoczesnego stosowania soli litu z indometacyną należy często monitorować stężenia litu we krwi, ponieważ indometacyna zmniejsza klirens nerkowy soli litu i zwiększa ich stężenie w osoczu.
Podawanie triamterenu jednocześnie z indometacyną może prowadzić do niewydolności nerek, dlatego należy unikać łącznego podawania tych leków.
Indometacyna może nasilać trombocytopenię i leukopenię wywołaną środkami hamującymi czynność szpiku kostnego (należy ponownie ustalić dawkowanie na podstawie wyników badania morfologii krwi).
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©