Reklama
OPIS LEKU
METOCLOPRAMIDUM 0,5%
iniekcje 5 mg/ml
METOCLOPRAMIDI HYDROCHLORIDUM
Mdłości i wymioty. Zmniejszona perystaltyka jelit (ruch robaczkowy). Kwaśne odbicia. W badaniach diagnostycznych żołądka i jelita cienkiego. W badaniu rentgenologicznym jelita cienkiego. Lek nie nadaje się do długotrwałego stosowania.
Metoclopramidum dzięki oddziaływaniu na pewien ośrodek w mózgu zahamowuje mdłości oraz wymioty, a jednocześnie wzmaga ruch robaczkowy jelit.
substancja czynna - metoclopramide hydrochloride
* Zaburzenia czynności żołądka w cukrzycy: Lek w postaci iniekcji stosuje się wyłącznie w ciężkich zaburzeniach czynności żołądka. Po uzyskaniu poprawy należy przejść na leczenie doustne.
* Zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią nowotworów.
* Zapobieganie nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych: Lek stosuje się wtedy, kiedy niepożądane jest odsysanie przez nos treści żołądkowej.
* Zgłębnikowanie jelita cienkiego: Lek ułatwia zgłębnikowanie jelita cienkiego u dorosłych i dzieci, u których zgłębnik nie przechodzi przez odźwiernik podczas zwykłego postępowania.
* Diagnostyka radiologiczna: Lek przyspiesza opróżnianie żołądka i przechodzenie papki barytowej przez jelito.
Pacjenci cierpiący na niedomogę nerek oraz znacznie podwyższone ciśnienie powinni powiadomić o tym lekarza przed zastosowaniem leku. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Należy zatem zapytać lekarza o radę w razie zamiaru stosowania innych leków podczas kuracji Metoclopramidum.


* U pacjentów z depresją w wywiadzie, szczególnie w stanach średnio ciężkich lub ciężkich, w których występują tendencje samobójcze, podczas leczenia metoklopramidem może wystąpić nawrót choroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć, czy potencjalne korzyści z leczenia przewyższają możliwe ryzyko.
* Podczas pierwszych 24-48 godz. leczenia metoklopramidem mogą wystąpić objawy pozapiramidowe w postaci zaburzeń napięcia mięśniowego, ruchów mimowolnych kończyn, zniekształcenia twarzy i kręczu szyi. Objawy te występują najczęściej u dzieci i osób poniżej 30 lat po zastosowaniu metoklopramidu w zapobieganiu wymiotom, spowodowanym chemioterapią nowotworów.
* Podczas pierwszych 6 miesięcy leczenia metoklopramidem mogą wystąpić objawy parkinsonizmu. Objawy te ustępują w ciągu 2-3 miesięcy po odstawieniu leku.
* U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie u kobiet leczonych metoklopramidem, mogą wystąpić dyskinezy, często nieodwracalne. Objawy te występują rzadziej podczas krótkotrwałego leczenia mniejszymi dawkami leku.
* U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, podczas leczenia metoklopramidem może wystąpić hipokaliemia, ponieważ lek zwiększa stężenie aldosteronu w osoczu i zmniejsza wydalanie sodu.
* U pacjentów z nadciśnieniem leczonych inhibitorami MAO (inhibitorami monoaminooksydazy), metoklopramid nasila działanie inhibitorów MAO.
* Metoklopramid powoduje przemijające zwiększenie stężenia aldosteronu w osoczu. Może to spowodować zatrzymanie płynów szczególnie u pacjentów, którzy chorują na marskość wątroby lub zastoinową niewydolność serca. Jeśli te objawy wystąpią w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia metoklopramidem, lek należy odstawić.
* Wlew dożylny rozcieńczonego metoklopramidu powinien trwać nie krócej niż 15 min.
Na początku stosowania leku może wystąpić sztywność mięśni. Gdyby dolegliwość okazała się bardzo dokuczliwa należy skontaktować się z lekarzem. Lek może powodować niezależne od woli drżenia mięśni, zwłaszcza w razie długotrwałej kuracji, szczególnie u starszych pacjentów.

1/100
- Zmęczenie.
- Sztywność mięśni.


Działanie niepożądane zależą od dawki metoklopramidu i są następujące:

ośrodkowy układ nerwowy:
u około 10% pacjentów po dawce jednorazowej 10 mg wystąpił: niepokój, senność, zmęczenie i znużenie; rzadko: bezsenność, bóle i zawroty głowy, dezorientacja, depresja z tendencjami samobójczymi, zaburzenia widzenia; objawy pozapiramidowe, w postaci zmian napięcia mięśniowego (takie jak: bóle mięśni, skurcze mięśni twarzy, drżenia, szczękościsk, kręcz szyi) obserwowano u około 0,2% pacjentów leczonych metoklopramidem w dawce 30-40 mg na dobę; obserwowano również objawy parkinsonizmu, takie jak: spowolnienie ruchów, drżenia, twarz maskowatą, sztywność oraz opóźnioną dyskinezę, mimowolne ruchy języka, twarzy, ust lub żuchwy, niekiedy mimowolne ruchy tułowia i kończyn; może również wystąpić akatyzja ustępująca samoistnie lub po zmniejszeniu dawki leku;

zaburzenia endokrynologiczne:
mlekotok, brak miesiączki, ginekomastia, impotencja;

układ sercowo-naczyniowy:
spadek ciśnienia tętniczego krwi, nadciśnienie, tachykardia, bradykardia;

przewód pokarmowy:
nudności, zaburzenia jelitowe, w tym głównie biegunka;

wątroba:
rzadko obserwowano toksyczny wpływ metoklopramidu na wątrobę. Działanie takie jest możliwe podczas równoczesnego stosowania metoklopramidu z innymi lekami o działaniu hepatotoksycznym;

układ moczowy:
nietrzymanie moczu lub częste oddawanie moczu;

hematologiczne:
opisano kilka przypadków neutropenii, leukopenii i agranulocytozy, bez wyraźnego związku ze stosowaniem metoklopramidu; methemoglobinemia u noworodków, szczególnie po przedawkowaniu leku;

reakcje alergiczne:
w kilku przypadkach obserwowano: wysypkę, pokrzywkę lub skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z astmą w wywiadzie; rzadko – obrzęk języka lub krtani;

inne:
porfiria.
Dawkę ustala lekarz.
Tabletki - zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 10-20 mg 3 razy dziennie Lek należy zażywać przed jedzeniem.
Dawka dla dzieci w wieku 1-6 lat wynosi 0,5 mg/kg wagi ciała na dobę; w wieku 6-14 lat 5-10 mg 3 razy dziennie. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku. Ciąża i karmienie: Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki, lecz oddziaływanie na karmione dziecko jest mało prawdopodobne. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy jednak omówić z lekarzem.


Lek do stosowania dożylnego i domięśniowego.
Zwykle stosuje się metoklopramid w następujących dawkach:

Dorośli
Zaburzenia czynności żołądka w cukrzycy
Leczenie metoklopramidem należy rozpocząć po pojawieniu się pierwszych objawów choroby. Początkowo stosuje się metoklopramid dożylnie w jednorazowej dawce 10 mg (1 ampułka). Lek wstrzykuje się powoli w ciągu 1-2 minut. Lek należy stosować do chwili złagodzenia objawów, nie dłużej jednak niż przez 10 dni. Następnie należy przejść na leczenie doustne.

Zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią nowotworów
Lek należy rozcieńczyć w 50 ml soli fizjologicznej, w glukozie 5% lub w roztworze Ringera i podawać w dożylnym wlewie kroplowym trwającym nie krócej niż 15 min, na 30 minut przed podaniem cytostatyków. Następne dwie dawki metoklopramidu należy podawać we wlewie co 2 godz., kolejne trzy dawki co 3 godz. W przypadku zastosowania cytostatyków o silnym działaniu wymiotnym, np. cisplatyny lub dakarbazyny, dwie początkowe dawki metoklopramidu wynoszą 2 mg/kg mc., a w przypadku cytostatyków o mniejszym działaniu wymiotnym 1 mg/kg na dobę. W razie wystąpienia objawów pozapiramidowych należy zastosować równocześnie 50 mg difenhydraminy domięśniowo.

Zapobieganie nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych
U dorosłych lek podaje się w dawce 10 mg (1 ampułka) domięśniowo przed zakończeniem zabiegu chirurgicznego. U niektórych pacjentów może być konieczne podanie dawki 20 mg.

Zgłębnikowanie jelita cienkiego
Jeśli w ciągu 10 min. nie udaje się wykonać zgłębnikowania po zastosowaniu konwencjonalnych metod, należy zastosować metoklopramid dożylnie w postaci nierozcieńczonej, w dawce jednorazowej, którą podaje się powoli w ciągu 1-2 minut.

Zaleca się następujące jednorazowe dawki leku:
dorośli i dzieci powyżej 14 lat: 10 mg metoklopramidu (1 ampułka)
dzieci w wieku od 6 do 14 lat: 2,5 do 5 mg metoklopramidu (0,5 ml do 1,0 ml)
dzieci poniżej 6 lat: 0,1 mg/kg masy ciała

Diagnostyka radiologiczna
Pojedynczą dawkę leku, taką jak w zgłębnikowaniu jelita cienkiego, podaje się powoli dożylnie w czasie 1-2 minut.

Dawkowanie w niewydolności nerek i wątroby
Metoklopramid wydala się głównie przez nerki, dlatego dawka i częstość stosowania leku zależy od stopnia niewydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym 40 ml/min., początkowa dawka metoklopramidu powinna być o połowę mniejsza od dawki zalecanej dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
Ciąża:
kategoria B
Brak kontrolowanych badań nad zastosowaniem metoklopramidu u kobiet ciężarnych. Lek może być stosowany w czasie ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Stosowanie leku w okresie karmienia piersią
Metoklopramid przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
iniekcje 5 mg/ml a 5 ampułek po 2 ml
A03FA
Metoklopramidu nie należy stosować u pacjentów:

* z krwawieniem, niedrożnością i perforacją przewodu pokarmowego;
* z guzem chromochłonnym, ponieważ lek może wywołać przełom nadciśnieniowy;
* z nadwrażliwością lub nietolerancją na metoklopramid lub inne składniki preparatu;
* z padaczką lub stosujących leki, wywołujące objawy pozapiramidowe, ponieważ mogą się nasilić napady drgawek lub objawy pozapiramidowe.
Leki przeciwcholinergiczne i opioidy osłabiają wpływ metoklopramidu na motorykę przewodu pokarmowego.
Metoklopramid nasila działanie etanolu, barbituranów i leków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego.
Metoklopramid zmniejsza wchłanianie niektórych leków z żołądka (np. digoksyny), zwiększa natomiast szybkość i stopień wchłaniania leków z jelita cienkiego (paracetamolu, tetracyklin, lewodopy, cyklosporyn oraz alkoholu).
Objawami przedawkowania są: senność, dezorientacja, objawy pozapiramidowe.
W razie wystąpienia objawów pozapiramidowych stosuje się leki przeciwcholinergiczne, przeciwparkinsonowe lub przeciwhistaminowe o składowej działania przeciwcholinergicznego.
Objawy przedawkowania ustępują zwykle w ciągu 24 godz.
Dializa umożliwia eliminację tylko niewielkich ilości metoklopramidu i nie ma znaczenia w leczeniu przedawkowania.
Opisano przypadki wystąpienia methemoglobinemii u wcześniaków i noworodków, które otrzymywały metoklopramid w dużych dawkach (1-4 mg/kg/dobę) doustnie przez 1-3 dni, a nawet dłużej. W przypadku methemoglobinemii podaje się dożylnie błękit metylenowy.
Metoklopramid może wywołać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego takie jak senność i zawroty głowy, które upośledzają sprawność psychofizyczną. Dlatego należy poinformować pacjenta o niebezpieczeństwie związanym z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługą maszyn będących w ruchu.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©