Reklama
OPIS LEKU
MICARDIS
tabletki 40 mg; 80 mg
Wybiórczy, kompetycyjny antagonista receptora AT1 angiotensyny II pozbawiony działania agonistycznego. Obniża ciśnienie tętnicze krwi hamując działanie angiotensyny II u chorych na nadciśnienie tętnicze. Zmniejsza stężenie aldosteronu, zwiększa stężenie angiotensyny II, nie hamuje aktywności reninowej osocza i konwertazy angiotensyny, nie przyspiesza rozkładu bradykininy.

Działanie hipotensyjne jest zależne od dawki, ale przekroczenie dawki 80 mg nie powoduje dalszego obniżenia ciśnienia. Działanie hipotensyjne utrzymuje się prze 24 h (through to peak ratio >80% dla 40 mg i 80 mg). Szczyt działania po pojedynczej dawce występuje po 3 h, a maks. działanie jest osiągane zwykle po 4-8 tyg. leczenia. Obniża zarówno skurczowe jak rozkurczowe ciśnienie krwi, nie przyspieszając czynności serca.

Przerwanie leczenia nie powoduje zjawiska odbicia.

Z przewodu pokarmowego wchłania się szybko, a jego biodostępność wynosi ok. 50%. Z białkami osocza wiąże się w > 99%. Jest prawie całkowicie wydalany z żółcią w postaci niezmienionej. W niewydolności wątroby biodostępność rośnie dwukrotnie. T0,5, wynoszący 20 h, nie zmienia się w niewydolności nerek i wątroby.
1 tabl. zawiera 40 mg lub 80 mg telmisartanu.
Pierwotne nadciśnienie tętnicze.
Ostrożnie stosować u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub jedynej czynnej nerki, w umiarkowanej niewydolności wątroby, w istotnym hemodynamicznie zwężeniu zastawki aortalnej lub mitralnej, w kardiomiopatii przerostowej z zawężaniem drogi odpływu, ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, z niedoborem sodu, z hiperkaliemią, z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub lekami mogącymi wywołać hiperkaliemię. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem. Nie stosować u osób z wrodzoną nietolerancją fruktozy (preparat zawiera sorbitol). Nie stosować u dzieci.
Mogą wystąpić bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, zapalenie gardła i zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka, nudności, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, bóle pleców, bóle stawów.

W pojedynczych przypadkach reakcje nadwrażliwości: wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń. Kaszel - znacznie rzadziej niż podczas leczenia ACE.
Doustnie.
Zazwyczaj 40 mg/dobę w pojedynczej dawce, w razie potrzeby można zwiększyć do 80 mg/dobę.
Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.
28 sztuk
C09CA
* Nadwrażliwość na telmisartan i pozostałe składniki preparatu.
* Niedrożność lub zwężenie dróg żółciowych z utrudnieniem odpływu żółci.
* Ciężka niewydolność wątroby.
* Nasila działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych.
* Zwiększa stężenie litu i digoksyny we krwi. Leki moczopędne oszczędzające potas, substytuty soli kuchennej,
* leki mogące powodować hiperkaliemię (cyklosporyna, heparyna) stosowane wraz z telmisartanem mogą prowadzić do znaczącego wzrostu poziomu potasu.
* Działanie hipotensyjne leku może być nasilone przez alkohol, barbiturany, leki narkotyczne i antydepresyjne.
* Tiazydy wykazują synergistyczy efekt hipotensyjny.
Należy się spodziewać objawowej hipotensji i tachykardii lub bradykardii. Leczenie jest objawowe. Telmisartan nie jest usuwany hemodializą.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©