Reklama
OPIS LEKU
MINESULIN
tabletki 100 mg
Niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) posiadający czynną grupę sulfanamidową - wykazujący działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Będąc preferencyjnym inhibitorem cyklooksygenazy-2 (COX-2), hamuje nieodwracalnie, ale w umiarkowanym stopniu, syntezę prostaglandyn.

Działanie to jest słabiej zaznaczone w porównaniu do innych NLPZ, zwłaszcza w błonie śluzowej żołądka oraz nerkach. Jak wykazano in vitro, pod wpływem leku dochodzi do zmniejszenia powstawania wolnych rodników tlenowych. Nimesulid wykazuje szereg potencjalnie korzystnych działań metabolicznych na komórki maziówki stawowej (mastocyty i fibroblasty), a także - w innych tkankach.
1 tabl. zawiera 100 mg nimesulidu.
Leczenie stanów zapalnych, zwłaszcza dotyczących układu kostno-stawowego, przebiegających z bólem lub gorączką.
Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów z nieprawidłowościami w morfologii krwi lub zahamowaniem czynności szpiku kostnego w wywiadzie oraz u pacjentów z astmą oskrzelową, niewydolnością wątroby lub nerek, nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca oraz chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie.

W przypadku zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych lek należy odstawić.
W przypadku zaburzeń czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki leku.
Ryzyko uszkodzenia nerek zwiększa się u pacjentów z zaburzeniami ich czynności, w podeszłym wieku, z zastoinową niewydolnością krążenia, marskością wątroby i odwodnionych.

W trakcie jednoczesnego leczenia doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wskazane jest częstsze oznaczanie wskaźnika protrombinowego lub INR. Proszek do sporządzenia zawiesiny zawiera sacharozę, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

Osoby, u których podczas leczenia nimesulidem występują zawroty głowy lub inne działania niepożądane ze strony OUN, powinny w tym czasie wstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W trakcie przyjmowania leku należy unikać spożywania alkoholu.
Preparat jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Objawy niepożądanego działania występują bardzo rzadko.

Obserwowano łagodne i przemijające działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak: zgaga, nudności, ból brzucha, biegunka, wzdęcia.
Bardzo rzadko występowały: niestrawność, wymioty, zapalenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, zapalenie żołądka i jelit. Objawy te najczęściej nie powodowały konieczności odstawienia leku.

Opisywano skórne reakcje alergiczne, takie jak: rumień, świąd i pokrzywka.

Znacznie rzadziej obserwowano działania niepożądane ze strony OUN, takie jak: ból głowy, zawroty głowy i senność; bardzo rzadko występowały: uderzenia gorąca, bezsenność, splątanie lub depresja.

Inne rzadko obserwowane działania niepożądane to: skąpomocz z zatrzymaniem lub bez zatrzymania płynów i z miejscowymi lub uogólnionymi obrzękami; fusowate wymioty (prawdopodobnie związane z krwawieniem z przewodu pokarmowego i owrzodzeniem); wybroczyny i plamica, szczególnie kończyn dolnych, wyjątkowo związane z małopłytkowością.

Pomimo, że NLPZ mogą wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości (takie jak zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella i inne reakcje rzekomoanafilaktyczne), brak jest doniesień o ich wystąpieniu podczas leczenia nimesulidem.
Zazwyczaj stosuje się w dawce 100-200 mg 2x/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka wynosi 100 mg 2x/dobę.
Ze względu na brak przeprowadzonych kontrolowanych badań klinicznych dotyczących wpływu preparatu na płód oraz bezpieczeństwa stosowania nimesulidu w okresie laktacji nie należy podawać go kobietom w ciąży i karmiącym piersią.
10 lub 30 sztuk
M01AX
* Nadwrażliwość na nimesulid, którykolwiek ze składników preparatu lub na inne NLPZ.
* Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego.
* Umiarkowana i ciężka niewydolność wątroby.
* Ciężka niewydolność nerek.
Nimesulid zmniejsza działanie moczopędne, stężenie w osoczu i średnią wartość pola pod krzywą furosemidu w wyniku hamowania jego wchłaniania z przewodu pokarmowego i wypierania go z połączeń z białkami krwi, nasilając redukcję szybkości filtracji kłębkowej i przepływu krwi przez nerki - prawdopodobnie w wyniku hamowania cyklooksygenazy w nerkach. Nie wpływa jednak na klirens nerkowy furosemidu.

Jednoczesne stosowanie nimesulidu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może spowodować zwiększenie stężenia potasu w osoczu. Lek zmniejsza również średnią wartość pola pod krzywą teofiliny i Tmax, jednak nie wykazano, aby interakcja ta miała istotne znaczenie praktyczne.

Nimesulid może być wypierany z połączeń z białkami krwi przez fenofibrat, kwas salicylowy, metotreksat, furosemid i tolbutamid. Z kolei sam może wypierać z tych połączeń kwas salicylowy. Interakcje te ocenia się jednak jako nieistotne lub mające niewielkie znaczenia z klinicznego punktu widzenia.

Biorąc pod uwagę doniesienia dotyczące innych NLPZ nie można wykluczyć interakcji nimesulidu z: metotreksatem, cyklosporyną, digoksyną i preparatami litu, sprowadzającej się do nasilenia działań niepożądanych tych preparatów.

Pacjenci leczeni jednocześnie nimesulidem i hydantoiną lub sulfonamidami powinni pozostawać pod stałą kontrolą, ponieważ może wystąpić nasilenie działania hydantoiny i sulfonamidów. Jednoczesne podawanie nimesulidu z innymi NLPZ, lekami przeciwbólowymi lub glikokortykosteroidami zwiększa ryzyko wystąpienia działań ubocznych - zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
Objawy przedawkowania nie są znane, ale można się spodziewać, że byłyby podobne jak po innych NLPZ (senność lub śpiączka, bóle w nadbrzuszu, nudności i wymioty). Nie ma specyficznej odtrutki. Płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego może być rozważane, jeśli nie upłynęła godzina od przyjęcia leku. Zaleca się postępowanie objawowe.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©