Reklama
OPIS LEKU
MITOXANTRONE
iniekcje 2 mg/ml
Nowotwór sutka z przerzutami. Złośliwy nowotwór limfatyczny (non Hodgkins lymfom) oraz ostra faza białaczki.
Mitoxantrone jest cytostatykiem, który zakłóca syntezę DNA w komórce.

Chlorowodorek mitoksantronu jest syntetyczną antrochinanu o bardziej silnym działaniu przeciwnowotworowym. Mechanizm cytotoksycznego działania mitoksantronu polega m. innymi na wiązaniu się z cząsteczkami DNA i hamowaniu syntezy RNA i DNA. Nie wykazuje krzyżowej odporności z większością cyttostatyków. Okres półtrwania jest dwu fazowy: l- faza krótka, ll faza dłuższa. Przenika do narządów osiągając duże stężenie, w wątrobie największe, nieco mniejsze w szpiku kostnym, sercu, płucach, śledzionie i nerkach. Po metabolizowaniu wydala się głównie z kałem i w niewielkim stopniu z moczem, częściowo w stanie nie zmienionym oraz w postaci metabolitów. Mitoxantrone stosowany jest samodzielnie lub w zestawie z innymi lekami przeciwnowotworowymi, co wzmaga skuteczność jego działania.
substancja czynna - mitoxantrone

1 fiolka (10 ml) zawiera 20 mg dichlorowodorku mitoksantronu.
Białaczka szpikowa, rak sutka, chłoniaki, białaczki limfatyczne. Nadal trwają kontrolowane badania kliniczne nad zastosowaniem mitoxantronu w leczeniu innych nowotworów.
Mixantrone należy podawać ostrożnie w chorobach serca, W arytmii. W niedoczynności szpiku kostnego. Po uprzedniej terapii promiennej. Preparat może zabarwiać mocz na kolor zielononiebieski.


Motoksantron działa synergistycznie z cytostatykami takimi jak: cytarabina, cysplatyna, cyklofosamid, 5-fluorouracyl, metotreksat, winkrystyna i dakarbazyna. Podczas leczenia i w czasie leczenia należy kontrolować obraz krwi. Nie należy dopuszczać preparatu do kontaktu ze skórą, błonami śluzowymi lub oczyma. Skórę przypadkowo skażoną preparatem należy obficie spłukać ciepłą wodą, a przy skażeniu oczu zastosować typowe przemywanie. Do czyszczenia sprzętu oraz neutralizacji rozprysków na powierzchniach otoczenia można zastosować roztwór podchlorynu wapnia (wagowo: 5,5 części podchlorynu wapnia w 13 częściach wody na 1 część mitoksantronu).
>1/100
- Przejściowe obniżenie liczby białych ciałek krwi oraz płytek krwi.
- Zmiany EKG.
- Mdłości i wymioty.
- Zapalenie żołądka.
- Bóle brzucha.
- Brak apetytu.
- Utrata włosów.

1/1000
- Reakcje alergiczne, osłabienie, gorączka.
- Anemia.
- Poważne arytmie, niewydolność serca.
- Zmieniona praca wątroby.
- Duszności.
- Zaburzenia w miesiączkowaniu.

<1/1000
- Martwica skóry w dożylnym podawaniu leku.


Zależą od sposobu dawkowania i uprzednio stosowanej terapii. Podczas leczenia występuje tłumiący wpływ na szpik kostny (granulocytopenina), rzadziej małopłytkowość i niedokrwistość, rzadko ostra granulocytopenina. Objawy uboczne takie jak zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego, wypadanie włosów, występują rzadko i w niewielkim nasileniu. Lek wykazuje kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu, nieswoiste zmiany w zapisie EKG, niewydolność krążenia). Leczenie mogą prowadzić wyłącznie specjaliści z dziedziny hematologii i chemoterapii. Lek nawet w dawkach terapeutycznych może powodować poważną myelosupresję.
Dawkę ustala lekarz specjalista dostosowując ją do potrzeb pacjenta.


Lek stosuje się w dawce 12 mg/m2-14 mg/m2 we wlewach dożylnych co 3 tygodnie, w 2-5 kursach leczenia. W ostrych białaczkach lek stosuje się w leczeniu indukującym i konsolidującym remisję najczęściej w skojarzeniu z ctarabiną. Dawka leku wynosi 12 mg/m2/dobę przez trzy dni w podawaniu dożylnym. Stosuje się 1-3 kursy leczenia. Dawka kumulacyjna wynosi około 160 mg/m2.
Ryzyko uszkodzenia płodu. O zastosowaniu leku musi zadecydować lekarz. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.


W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie preparatu jest bezwzględnie przeciwwskazane.
iniekcje 2 mg/ml a 1 fiołka po 10 ml, a 10 fiolek po 10 ml.

1 fiolka - 10 ml
Preparatu nie wolno zamrażać. Przechowywać w chłodnym i zaciemnionym miejscu.
L01DB
Nadwrażliwość na mitoksantron. Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z chorobami serca, jak również u tych, którym podawana jest antracyklina lub gdy są poddawani napromienianiu śródpiersia. Ostrożnie stosować u chorych z niewydolnością nerek i wątroby.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©