Reklama
Encyklopedia leków
OPIS LEKU
MONONIT 10; MONONIT 20; MONONIT 40
tabletki powlekane 10 mg; 20 mg; 40 mg, tabletki retard 60, 80, 100 mg
ISOSORBIDE MONONITRATE
Zapobiegawczo w chorobie naczyń wieńcowych serca, niewydolność serca.
Mononit w podobieństwie do nitrogliceryny ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Mononit daje efekt maksymalny po 1 godzinie od momentu zażycia leku a efekt jego działania utrzymuje się co najmniej 8 godzin.

Czynny metabolit dwuazotanu izosorbitu. Mechanizm działania wszystkich organicznych azotanów polega na uwolnieniu tlenku azotu (NO). Lek rozkurcza mięśnie gładkie naczyń żylnych i tętniczych. Rozkurcz naczyń tętniczych prowadzi do zmniejszenia obciążenia następczego serca. Wpływ na naczynia żylne powoduje zmniejszenie obciążenia wstępnego serca. Lek ten rozszerza też naczynia wieńcowe. Monoazotan izosorbitu poprzez swoje działanie na naczynia obwodowe i wieńcowe korzystnie modyfikuje zapotrzebowanie mięśnia serca na tlen w stosunku do jego podaży. Ze względu na redukcję obciążenia wstępnego i następczego - może być skuteczny w niektórych postaciach lewokomorowej niewydolności serca. Po podaniu doustnym monoazotan izosorbitu jest całkowicie wchłaniany. Nie ulega mechanizmowi „pierwszego przejścia” w wątrobie. Działanie leku występuje w ciągu 20 minut po jego przyjęciu. Okres półtrwania monoazotanu izosorbitu w organizmie wynosi 4-5 godzin.
substancja czynna - isosorbide mononitrate

1 tabl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg monoazotanu izosorbidu. 1 tabl. o przedużonym uwalnianiu zawiera 60 mg, 80 mg lub 100 mg monoazotanu izosorbitu.
Zapobieganie bólom dławicowym u pacjentów z chorobą wieńcową.
Leku nie wolno podawać w zapaleniu mięśnia sercowego lub w uczuleniu na preparat. Pacjenci cierpiący na niskie ciśnienie, uszkodzenie centralnego układu nerwowego po przebytym wylewie krwi do mózgu, zwężenie tętnic, długotrwałą chorobę serca, anemię lub niedoczynność tarczycy powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji.
Mononit może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.


* Monoazotanu izosorbidu nie należy stosować w celu przerwania bólu dławicowego, gdyż lek zaczyna działać po około 20 minutach.
* Monoazotan izosorbidu należy stosować ostrożnie, kontrolując czynność układu krążenia w chorobach charakteryzujących się niskim ciśnieniem napełniania lewej komory serca.
* Należy zachować ostrożność podczas stosowania monoazotanu izosorbidu u pacjentów w podeszłym wieku. W czasie stosowania monoazotanu izosorbidu nie należy spożywać napojów alkoholowych z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia hipotonii ortostatycznej i zawrotów głowy.
* Szczególną ostrożność należy zachować stosując lek u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania.
* Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania monoazotanu izosorbidu u dzieci nie zostały określone. U pacjentów leczonych monoazotanem izosorbidu stosowanie sildenafilu jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia hipotonii.
* Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych, jeżeli podczas stosowania monoazotanu izosorbidu wystąpi hipotonia lub zawroty głowy.
1/100
- Zawrót głowy, mdłości, przyspieszone bicie serca, obniżenie ciśnienia krwi.
- Może wystąpić ból głowy za względu na rozszerzenie naczyń krwionośnych mózgu.
- Ból głowy zanika zazwyczaj po dłuższym stosowaniu leku.
- Ból głowy można uśmierzać środkami przeciwbólowymi.

<1/1000
- Omdlenie.
- Wymioty.


Podobnie, jak w przypadku stosowania innych azotanów organicznych najczęściej występują bóle głowy. Głównie występują na początku terapii i zwykle przemijają bez leczenia po 1-2 tygodniach stosowania leku. Mogą również wystąpić: zawroty głowy, hipotonia (zwłaszcza po dużych dawkach leku), uczucie nadmiernego osłabienia, rzadko nudności i wymioty. Sporadycznie mogą wystąpić: zaczerwienienie twarzy, wysypki skórne, pobolewania w nadbrzuszu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka wynosi 40 mg dziennie. Leczenie rozpoczyna się zwykle dawką 10 mg 2 razy dziennie, po czym zwiększa się ją do 20 mg 2 razy dziennie.


Doustnie.
Dawkowanie należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy podawać najmniejszą dawkę skuteczną. Zalecana dawka 20-120 mg/dobę podawana w 2-3 dawkach podzielonych. U pacjentów, u których dotychczas nie stosowano organicznych azotanów, zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 10 mg monoazotanu izosorbidu podawanej 2 razy/dobę, a następnie w razie konieczności stopniowo zwiększać dawkę leku. Pacjenci ze stabilną chorobą wieńcową: 60 mg/dobę - rano. Preparaty Mononit 80 retard, Mononit 100 retard są przeznaczone do długotrwałego stosowania przez pacjentów otrzymujących takie same dawki podtrzymujące monoazotanu izosorbidu, jakie zawarte są w preparatach Mononit. Zazwyczaj stosuje się 1 tabl. 80 mg lub 100 mg/dobę rano 30 minut przed lub 60 minut po jedzeniu. Pacjenci w podeszłym wieku zwykle nie wymagają dostosowania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipotonii, ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Mononitu podczas ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.


Kategoria C. Stosowanie i dawkowanie leku w okresie ciąży i karmienia piersią ustala lekarz.
tabletki powlekane 10 mg a 60 szt.; tabletki powlekane 20 mg a 50 szt.; tabletki powlekane 40 mg a 40 szt.

30 lub 60 sztuk
C01DA
* Zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania lewej komory.
* Wstrząs kardiogenny.
* Podwyższone ciśnienie śródczaszkowe (krwawienie śródczaszkowe).
* Niedociśnienie tętnicze.
* Kardiomiopatia przerostowa.
* Nadwrażliwość na azotany.
* Inne leki rozszerzające naczynia krwionośne nasilają działanie monoazotanu izosorbidu.
* Spożywanie alkoholu w czasie stosowania monoazotanu izosorbidu nasila działanie naczyniorozkurczowe i zwiększa ryzyko wystąpienia ortostatycznych spadków ciśnienia krwi.
* Jednoczesne stosowanie leków blokujących kanały wapniowe i monoazotanu izosorbidu może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi.
* Leki hamujące czynność receptorów adrenergicznych typu beta nasilają działanie naczyniorozszerzające monoazotanu izosorbidu.
* Pacjentom leczonym monoazotanem izosorbidu nie należy podawać sildenafilu (Viagra) z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia hipotonii.
* Monoazotan izosorbidu nasila przeciwnadciśnieniowe działanie hydralazyny.
Objawy przedawkowania są spowodowane rozszerzeniem naczyń, zmniejszeniem objętości wyrzutowej serca i hipotonią. Po przedawkowaniu monoazotanu izosorbidu mogą wystąpić: bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, uczucie kołatania serca, zaburzenia widzenia, duszność, drgawki. Przez około 30 minut od przedawkowania skuteczne może być sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego. Pacjenta należy ułożyć poziomo z uniesionymi nogami. W przypadku znacznej hipotonii może być konieczne podanie dożylne roztworu soli fizjologicznej. Jeżeli wystąpi methemoglobinemia należy podać dożylnie błękit metylenu w dawce 1-2 mg/kg mc. Adrenalina jest nieskuteczna w leczeniu hipotonii spowodowanej przez azotany.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©