Reklama
Encyklopedia leków
OPIS LEKU
MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL
roztwór do wstrzykiwań 1 mg/ml
MORPHINI SULFAS
Lek zawiera morfinę. Morfina jest opioidowym lekiem przeciwbólowym. Wykazuje silne działanie przeciwbólowe.
Lek MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL nie zawiera środków konserwujących, jest lekiem przeznaczonym do podawania dożylnego, zewnątrzoponowego i podpajęczynówkowego wyłącznie przez wyszkolony personel medyczny.
Lek stosuje się w leczeniu bólów o dużym nasileniu, nie ustępujących po podaniu nieopioidowych leków przeciwbólowych. Podanie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe morfiny zapewnia długotrwałe działanie przeciwbólowe, pozbawione zaburzeń czucia, zaburzeń ruchowych oraz zaburzeń układu współczulnego.
1 ml roztworu MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL zawiera jako
substancję czynną 1 mg siarczanu morfiny oraz
substancje pomocnicze: chlorek sodu, woda do wstrzykiwań.
Ampułka 1 ml zawiera 1 mg siarczanu morfiny
Ampułka 2 ml zawiera 2 mg siarczanu morfiny
Ampułka 5 ml zawiera 5 mg siarczanu morfiny
Nie należy stosować leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL, jeśli stwierdzono:

* nadwrażliwość na morfinę lub inne opioidowe leki przeciwbólowe,
* ostry napad astmy oskrzelowej lub chorobę obturacyjną górnych dróg oddechowych,
* stan zapalny w miejscu wkłucia,
* jednoczesne leczenie lekami przeciwzakrzepowymi,
* skazę krwotoczną,
* parenteralne (pozajelitowe) stosowanie kortykosteroidów w ciągu ostatnich dwóch tygodni,
* inne stany kliniczne, które mogą stanowić przeciwwskazanie do zastosowania morfiny zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo.

Zachować szczególną ostrożność stosując MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL:

* podpajęczynówkowo lub zewnątrzoponowo

Lek może być stosowany zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w podawaniu zewnątrzoponowym i podpajęczynówkowym leków oraz znającego metody postępowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych np. zahamowania ośrodka oddechowego. Podczas stosowania leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL należy zapewnić dostęp do sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz do tlenu i naloksonu. Pacjenci, którym podano morfinę zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo, muszą przez 24 godziny pozostawać pod ścisłym nadzorem wyszkolonego personelu medycznego, ze względu na możliwość wystąpienia objawów zahamowania ośrodka oddechowego. Podanie podpajęczynówkowe obarczone jest większym ryzykiem wystąpienia zahamowania oddychania niż podanie zewnątrzoponowe. Zaleca się ograniczenie stosowania preparatu do odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

* dożylnie

MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, wyniszczonych, po urazach głowy, w przypadku zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego lub śródgałkowego. Zwężenie źrenic wywołane podaniem morfiny może utrudniać diagnostykę pacjentów z patologią śródczaszkową (np. pacjenci po urazie głowy). Bardzo starannej obserwacji wymagają pacjenci ze zmniejszoną rezerwą oddechową (np. rozedmą płuc, kifoskoliozą, znaczną otyłością). Zastosowanie dużych dawek morfiny może wywołać drgawki. Z tego powodu lek należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w przeszłości występowały drgawki.
Zwiększone napięcie mięśni gładkich, występujące po zastosowaniu morfiny, może spowodować wystąpienie kolki wątrobowej lub nerkowej oraz trudności w oddawaniu moczu. U chorych z przerostem gruczołu krokowego morfina może spowodować zatrzymanie moczu, wymagające stałego cewnikowania.
U pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, zaburzoną czynnością wątroby lub nerek oraz niedoczynnością tarczycy wydalanie morfiny jest opóźnione. Podawanie morfiny w tej grupie pacjentów wymaga szczególnej ostrożności. U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, zaburzeniami czynności serca oraz leczonych lekami adrenolitycznymi istnieje ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego (obniżenie ciśnienia tętniczego związane ze zmianą pozycji ciała na stojącą).
U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz u pacjentów w ostrym napadzie astmy oskrzelowej, podanie morfiny może spowodować ostrą niewydolność oddechową.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.


Stosowanie MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL u dzieci
Brak danych dotyczących stosowania dożylnego u pacjentów poniżej 18 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania morfiny zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo u dzieci.

Stosowanie MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, wydalanie morfiny jest opóźnione. Podczas stosowania leku u tych osób należy zachować ostrożność.

Stosowanie MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL u pacjentów w podeszłym wieku
Podczas stosowania zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo u pacjentów w podeszłym wieku oraz wyniszczonych należy zachować ostrożność. W tej grupie pacjentów, wystarczające może być stosowanie dawek mniejszych niż 5 mg na dobę, podawane zewnątrzoponowo.
Jak każdy lek, MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL może powodować działania niepożądane.

* Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest zahamowanie ośrodka oddechowego, które może wystąpić po podaniu morfiny dożylnie, zewnątrzoponowo albo podpajęczynówkowo.
* Po jednorazowym podaniu morfiny zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo może wystąpić wczesne lub późne (do 24 godzin) zahamowanie ośrodka oddechowego. Objawy takie obserwowano częściej po podaniu podpajęczynówkowym niż zewnątrzoponowym i podczas stosowania dawek większych niż zwykle zalecane. Zahamowanie czynności oddechowej może wymagać interwencji lekarza.
* W związku z opóźnionym działaniem morfiny na ośrodkowy układ nerwowy, zbyt szybkie podanie dożylne może spowodować wystąpienie objawów przedawkowania.
* Podczas gdy małe dawki morfiny nie mają dużego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, duże mogą działać pobudzająco. Duże dawki morfiny mogą powodować pobudzenie centralnego układu nerwowego, drgawki, zaburzenia nastroju, psychozy. Po podaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym często może wystąpić świąd, nie tylko
* w miejscu wstrzyknięcia. U 90% mężczyzn, którym podano morfinę zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo stwierdzono zatrzymanie moczu (u kobiet występujące znacznie rzadziej). Niekiedy konieczne jest cewnikowanie pęcherza moczowego.
* Świąd, nudności, wymioty, zatrzymanie moczu mogą zostać zniesione przez dożylne podawanie małej dawki naloksonu (0,2 mg).
* Morfina stosowana długotrwale, niezależnie od drogi podania, może prowadzić do wystąpienia uzależnienia psychicznego i fizycznego, a po nagłym odstawieniu do wystąpienia objawów zespołu odstawiennego.
* Inne działania niepożądane: zaparcia, bóle głowy, stany lękowe, zniesienie odruchu kaszlu, zaburzenia ośrodka termoregulacji, skąpomocz. Reakcje związane z wydzielaniem histaminy, takie jak pokrzywka, bąbel pokrzywkowy i (lub) miejscowe podrażnienia tkanek.
* U niektórych pacjentów podczas leczenia może rozwinąć się tolerancja na morfinę, dlatego może być konieczne podawanie coraz większych dawek dla uzyskania tego samego działania przeciwbólowego.
* U niektórych osób w czasie stosowania leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL mogą wystąpić inne działania niepożądane.
* W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, również nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Sposób podawania
Lek nie zawiera środków konserwujących i może być stosowany dożylnie, zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo wyłącznie przez doświadczonego lekarza.
Ze względu na większe ryzyko wystąpienia wczesnych oraz późnych działań niepożądanych po podaniu podpajęczynówkowym morfiny, należy, jeśli to możliwe, stosować podanie zewnątrzoponowe. Wstrzyknięcia zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe zaleca się wykonywać w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
Lek może być stosowany zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo, wyłącznie przez doświadczonego lekarza, dobrze znającego technikę oraz działania niepożądane związane z tą drogą podania. Po podaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym, pacjenta należy obserwować przez 24 godziny od podania ostatniej dawki leku, ze względu na ryzyko wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego (zarówno wczesnego jak i późnego). Należy zapewnić dostęp do aparatury resuscytacyjnej, tlenu i specyficznego antidotum - chlorowodorku naloksonu. Zahamowanie ośrodka oddechowego lub inne działania niepożądane mogą również wystąpić po niezamierzonym podaniu podpajęczynówkowym lub dożylnym zbyt dużej dawki (podpajęczynówkowo stosuje się 1/10 dawki zewnątrzoponowej).
Przed zewnątrzoponowym podaniem morfiny konieczne jest sprawdzenie prawidłowego położenia igły lub cewnika. W celu wykluczenia obecności igły lub cewnika w naczyniu lub przestrzeni podpajęczynówkowej należy dokonać aspiracji i sprawdzić czy w strzykawce nie pojawiła się krew lub płyn mózgowo-rdzeniowy.
U pacjentów z bólem przewlekłym, leczonych morfiną podawaną zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo, po rozpoczęciu terapii w warunkach szpitalnych, leczenie może być kontynuowane ambulatoryjnie lub w domu. Nadzór nad stosowaniem morfiny może prowadzić lekarz lub pielęgniarka. U pacjentów leczonych w ośrodkach opieki paliatywno-hospicyjnej oraz w domu, powinna być prowadzona dokumentacja, uwzględniająca występowanie działań niepożądanych oraz postępowanie w przypadku ich wystąpienia.

Dawkowanie
Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając wskazania kliniczne, rodzaj bólu (ostry czy przewlekły), stosowane dotychczas leki przeciwbólowe oraz stan pacjenta.

* Podanie dożylne - dawka początkowa u dorosłych wynosi od 2 mg do 10 mg/70 kg mc.
* Podanie zewnątrzoponowe – u dorosłych dawka początkowa 5 mg, podana we wstrzyknięciu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa może zapewnić działanie przeciwbólowe przez 24 godziny. Jeżeli działanie przeciwbólowe nie zostanie osiągnięte w ciągu 1 godziny, można z zachowaniem ostrożności podać dawkę uzupełniającą 1 mg do 2 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę.
* We wlewie ciągłym stosuje się dawkę początkową – 2 mg do 4 mg na dobę. Jeśli dawka początkowa jest niewystarczająca, można podać dawkę uzupełniającą 1 mg do 2 mg.
* Podanie podpajęczynówkowe – u dorosłych pojedyncza dawka 0,2 mg do 1 mg, podana we wstrzyknięciu może zapewnić działanie przeciwbólowe przez 24 godziny. Nie należy stosować podpajęczynówkowo więcej niż 1 ml roztworu.

Nie zaleca się powtarzania wstrzyknięcia podpajęczynówkowego.
Ciągły wlew dożylny chlorowodorku naloksonu w dawce 0,6 mg/h przez 24 godziny po podaniu podpajęczynówkowym zmniejsza możliwość wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku wrażenia, że działanie leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Uwagi

* Morfina tworzy nierozpuszczalne kompleksy z heparyną. Nie należy mieszać morfiny z heparyną w jednym roztworze.
* MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL nie należy wyjaławiać termicznie.
* Nie stosować leku w przypadku widocznej zmiany barwy.
* Zawartość otwartej, nie zużytej ampułki należy zniszczyć.

W przypadku zastosowania większej dawki MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL niż zalecana
Mogą wystąpić objawy przedawkowania morfiny: zahamowanie oddychania, senność przechodząca w śpiączkę, zwężone, nie reagujące na światło (szpilkowate) źrenice. Zahamowanie czynności układu oddechowego może wystąpić do 24 godzin po podaniu podpajęczynówkowym i spowodować niedotlenienie narządów i tkanek. W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Należy zastosować oddech wspomagany lub zastępczy, podać tlen. Specyficzną odtrutką jest nalokson.

W przypadku pominięcia dawki leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Po przerwaniu leczenia lekiem MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL mogą wystąpić
objawy zespołu odstawiennego, zwłaszcza w przypadku nagłego zaprzestania stosowania morfiny. Są to: dysforia (zaburzenia nastroju), łzawienie, katar, bezsenność (z równoczesnym uporczywym ziewaniem), zlewne poty, podwyższenie ciśnienia tętniczego, drżenia mięśniowe, bolesne skurcze jelit, majaczenie, drgawki, zapaść.
Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Morfina może być stosowana u kobiet w ciąży wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności. U noworodków, urodzonych przez matki stosujące morfinę długotrwale w czasie ciąży, mogą wystąpić objawy zespołu odstawiennego.

Okres porodu
Podanie dożylne - nie zaleca się stosowania morfiny, w celu łagodzenia bólu podczas porodu.
Podanie zewnątrzoponowe - badania kliniczne wykazały, że morfina łagodzi ból porodowy w niewielkim stopniu lub nie działa przeciwbólowo.
Podanie podpajęczynówkowe - 0,2 mg do 1 mg morfiny zapewnia odpowiednie do dawki zniesienie bólu, przy czym wpływ na czas trwania pierwszej fazy porodu jest niewielki, natomiast druga faza może ulec wydłużeniu.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Morfina przenika do mleka kobiecego. Nie ustalono jaki wpływ wywiera morfina zawarta w mleku matki na karmione przez nią niemowlę.
opakowanie zawiera: 10 ampułek x 1 ml 10 ampułek x 2 ml 10 ampułek x 5 ml
Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.
Chronić od światła.
Nie dopuszczać do zamarznięcia.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku MORPHINI SULFAS 0,1% SPINAL po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
N02AA
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych które wydawane są bez recepty.
Działanie morfiny nasilają:

* leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy: uspokajające,
* przeciwhistaminowe, psychotropowe (np. inhibitory MAO, pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne);
* neuroleptyki stosowane w okresie przed- i środoperacyjnym (nasilają hamujące działanie morfiny na ośrodek oddechowy);
* alkohol.
Morfina zaburza sprawność psychofizyczną. Podczas stosowania leku należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©