Reklama
OPIS LEKU
MYOLASTAN
tabletki powlekane 50 mg
Przykurcze mięśniowe pourazowe i pooperacyjne. Bóle krzyża, barku oraz grzbietu na tle choroby zwyrodnieniowej. Kręcz szyi. Stany spastyczne kończyn. Wspomagająco w rehabilitacji czynnościowej.
Myolastan działa tłumiąco na centralny układ nerwowy, co daje odprężenie psychiczne, zwłaszcza w sytuacjach stresu. Lek silnie zwiotcza mięśnie szkieletowe. Preparat działa ponadto przeciwdrgawkowo i uspokajająco w stanach niepokoju oraz lęku.


Pochodna benzodwuazepiny o silnym, selektywnym działaniu zwiotczającym mięśnie szkieletowe. W mniejszym stopniu wykazuje też inne, charakterystyczne dla grupy benzodwuazepin rodzaje działań: uspokajające, przeciwlękowe oraz przeciwdrgawkowe. Znosi bolesne napięcie mięśniowe i zmniejsza napięcie psychiczne, działając na percepcję bólu na poziomie ośrodkowym. Nasila hamujące działanie kwasu gammaaminomasłowego (GABA) na poziomie neuronów presynaptycznych. Łagodzi dolegliwości związane z przykurczami i wzmożonym napięciem mięśni szkieletowych o różnej etiologii, zmniejsza sztywność poranną, zwiększa ruchomość kręgosłupa i stawów i ułatwia rehabilitację ruchową. Wchłania się niemal całkowicie z przewodu pokarmowego. Początek działania po ok. 15 min. T0,5 wynosi 22 ± 4 h. Metabolizowany w wątrobie, wydalany z moczem (w 70%) oraz z kałem (30%). Przenika przez barierę łożyska oraz przechodzi do mleka matki.
substancja czynna - tetrazepam

1 tabl. zawiera 50 mg tetrazepamu.
Objawowe leczenie stanów związanych ze wzmożonym i bolesnym napięciem mięśni szkieletowych oraz przykurczów mięśniowych różnego pochodzenia o różnej etiologii. Stosowany w przykurczach mięśni szkieletowych, rwie kulszowej i barkowej, bólach krzyża, reumatycznych dolegliwościach stawowych, bólach i urazach mięśniowych oraz pourazowych i pooperacyjnych przykurczach czynnościowych, a także przykurczach psychogennych, w niedowładach spastycznych pochodzenia ośrodkowego (hemi- i paraplegie) i w leczeniu wspomagającym rehabilitację ruchową.
Lek wywołuje uzależnienie. Pacjenci cierpiący na na niewydolność nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia Myolastanem. Leku nie wolno podawać w jaskrze, porfirii (zaburzenia w syntezie czerwonych ciałek krwi) oraz w miastenii gravis (chorobliwym zwiotczeniu mięśni). Po dłuższym czasie stosowania preparatu może pojawić się uzależnienie. Aby tego uniknąć należy stopniowo wycofywać lek, zmniejszając sukcesywnie dawkę. Nagłe przerwanie podawania leku może spowodować objawy abstynencji.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Myolastan stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar zażywania innych leków łącznie z Myolastanem należy omówić z lekarzem. Preparat wzmaga działanie środków uspokajających.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych, ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.


Nie zaleca się stosowania w czasie ciąży i okresie karmienia piersią. Należy zachować ostrożność w: miastenii, niewydolności nerek i wątroby, hipoalbuminemii oraz w podeszłym wieku. U dzieci stosowanie możliwe w wyjątkowych wypadkach i krótkotrwale. W czasie stosowania nie należy spożywać alkoholu, prowadzić pojazdów ani obsługiwać niebezpiecznych urządzeń. Mimo niskiego potencjału uzależniającego tetrazepamu, należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie benzodwuazepin może powodować psychiczne i fizyczne uzależnienie. Do czynników zwiększających to ryzyko należą: czas leczenia, wielkość stosowanej dawki, jednoczesne stosowanie leków przeciwlękowych, nasennych lub psychotropowych, alkohol, a także uzależnienie od leków lub innych substancji w wywiadzie. W wyniku nagłego przerwania dłużej trwającego leczenia mogą wystąpić objawy z odstawienia (bezsenność, bóle głowy, lęk, ból i napięcie mięśni, drażliwość, pobudzenie). Długotrwałe stosowanie pochodnych benzowuazepin może też spowodować wystąpienie objawów tolerancji na lek - leki te przy dłuższym leczeniu powinny więc być odstawiane stopniowo.
Działania uboczne zależą od wielkości dawki i od wrażliwości pacjenta. Pacjenci starsi wykazują dużo większą wrażliwość na lek aniżeli pacjenci
młodsi.

> 1/100
- Na początku leczenia ospałość, która zanika w miarę kontynuowania kuracji.
1/1000- Zaburzenia w koordynacji ruchów.
- Bóle i zawroty głowy.
- Trudność koncentrowania uwagi.
- Słabość mięśni.

<1/1000
- Reakcje alergiczne skóry.
- Żółtaczka.
- Agresja.
- Halucynacje.
- Luki w pamięci.
- Bezsenność.
- Koszmarne sny.
- Przygnębienie.


W optymalnych dawkach lek jest zwykle dobrze tolerowany. We wstępnym okresie leczenia mogą jednak wystąpić: osłabienie, znużenie, senność, hypotonia mięśniowa i ortostatyczna, zaburzenia mowy (dyzartria), zawroty głowy, nudności lub wymioty, zaburzenia widzenia, zaburzenia pamięci, depresja, a także (rzadko) skórne reakcje alergiczne. Objawy te zwykle ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki. Lek może zmniejszać zdolność koncentracji. Rzadko obserwowano spadek libido, a także obniżenie liczby leukocytów w obrazie krwi.
Dawkę ustala lekarz. Dawka dla pacjentów dorosłych wynosi początkowo 50 mg dziennie. Wysokość dawki zależy od stanu pacjenta oraz rodzaju dolegliwości. Dawkę dla dzieci ustala lekarz pediatra.


Doustnie. Dorośli. Dobór dawki jest indywidualny, zwykle stosuje się 1 tabl. wieczorem. W zależności od potrzeby dawkę tą można zwiększać o 25 mg (1/2 tabl.) dziennie do 100 mg w warunkach ambulatoryjnych i 150 mg w warunkach hospitalizacji. Lek należy podawać jednorazowo wieczorem, a u pacjentów leżących i u dzieci od 2-go rż. w 2-3 dawkach. Ze względu na wydłużenie T0,5 u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek i wątroby zaleca się indywidualne ustalenie dawki.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno stosować Myolastanu w czasie karmienia dziecka piersią.
tabletki powlekane podzielne 50 mg 20 szt.
M03BX
Nadwrażliwość na benzodwuazepiny. Ciężka niewydolność oddechowa. Okresy bezdechu w czasie snu. Nie stosować u dzieci w pierwszym rż.
Lek nasila działanie innych leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, środków działających depresyjnie na o.u.n. (pochodne morfiny, barbiurany, leki przeciwhistaminowe, niektóre leki przeciwdepresyjne i uspokajające, neuroleptyki, etanol), a w połączeniu z cymetydyną może nasilać senność. Tetrazepam może zarówno osłabiać, jak i nasilać działanie fenytoiny.
W razie przedawkowania może wystąpić: śpiączka i depresja oddechowa. Niezbędne jest monitorowanie podstawowych funkcji życiowych. W leczeniu zatrucia stosuje się flumazenil.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©