Reklama
OPIS LEKU
NAKLOFEN
czopki 50 mg; drażetki retard 100 mg; iniekcje 25 mg/ml; tabletki powlekane 50 mg; czopki, ampułki
DICLOFENAC SODIUM
Naklofen stosuje się w leczeniu bólu i obrzęków w chorobach reumatycznych, w zesztywniającym zapaleniu stawów i kręgosłupa, w bólach pooperacyjnych. Lek zmniejsza bóle i krwawienia miesiączkowe.
Preparat działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Efekt uśmierzania bólu wynika z tego, że diclofenac przeciwdziała tworzeniu się pewnych substancji (prostaglandyn), które zwiększają wrażliwość na ból. Działanie leku pojawia się po około 30 minutach od momentu zażycia leku i utrzymuje się do 12 godzin. Stężenie preparatu jest największe w płynach okołostawowych.


Diklofenak jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, pochodnym kwasu fenylooctowego.
Naklofen jako lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym nadaje się do leczenia wszystkich postaci chorób reumatycznych.

Tabletki powleczone są otoczką kwasoodporną. Substancja lecznicza (diklofenak) z tabletek uwalnia się w jelicie cienkim.
Mechanizm działania diklofenaku, polega na hamowaniu syntezy mediatorów zapalenia w wyniku metabolizmu kwasu arachidonowego, poprzez preferencyjne blokowanie cyklooksygenazy-2, enzymu biorącego udział w przemianie tegoż kwasu.
substancja czynna - diclofenac sodium

1 tabletka zawiera 50 mg soli sodowej diklofenaku
1 tabletka o przedłużonym działaniu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku
1 czopek zawiera 50 mg soli sodowej diklofenaku
1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg soli sodowej diklofenaku
* Zapalne, zwyrodniające i pozastawowe postaci reumatyzmu,
* reumatoidalne zapalenie stawów,
* zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
* choroba Reitera,
* zapalenie kości i stawów,
* dyskopatia,
* zapalenie okołostawowe,
* zwyrodnienie stawów kręgosłupa,
* okołościęgniste zapalenie okostnej,
* gościec mięśniowo-ścięgnisty,
* zapalenie mięśni,
* bóle różnego pochodzenia.
Preparatu nie wolno podawać pacjentom cierpiącym na chorobę wrzodową, stany zapalne jelit, zapalenie odbytu, chorobę tkanki łącznej, która prowadzi do wysypki, bóli stawów, uszkodzenia nerek oraz zmian w obrazie krwi (lupus erythematodes). Leku nie wolno również stosować u osób uczulonych na diclofenak, cierpiących na porfirię (zaburzenia w syntezie czerwonych ciałek krwi), a także uszkodzenie wątroby oraz nerek.
Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 6 roku życia.
Pacjenci ze skłonnością do krwawień, chorobami przewodu pokarmowego, a także schorzeniami nerek lub wątroby powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji.
Naklofen upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Naklofen stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Należy poradzić się lekarza w sprawie stosowania innych preparatów podczas kuracji lekiem.


Należy regularnie przeprowadzać badania lekarskie u chorych z zaburzeniami ze strony układu pokarmowego oraz z ciężką niewydolnością wątroby i nerek. Chorym długotrwale leczonym diklofenakiem należy zalecić okresowe kontrole morfologii krwi, choć ani doświadczenia kliniczne, ani badania doświadczalne na zwierzętach nie wykazały, jak dotąd, właściwości hematotoksycznych leku.

Jednoczesne podawanie diklofenaku z innymi lekami przeciwreumatycznymi niesteroidowymi i solami litu zwiększa stężenie litu we krwi. Kwas acetylosalicylowy zmniejsza stężenie diklofenaku w osoczu.

Przy jednoczesnym stosowaniu innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub kortykosteroidów, zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego.

Diklofenak nie wpływa na działanie leków przeciwcukrzycowych i przeciwkrzepliwych.
Zazwyczaj na początku leczenia pojawiają się przemijające zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, które zanikają po kilku dniach stosowania leku.

>1/100
- Ból żołądka, mdłości, wymioty, biegunka.
- Ból i zawrót głowy, zmęczenie.
- Jeśli lek stosowany jest w postaci czopków może pojawić się podrażnienie jelita grubego, podrażnienie kiszki stolcowej oraz ewentualnie hemoroidów.

1/1000- <1/1000
- Zmniejszona ilość płytek krwi, zmniejszona ilość białych ciałek krwi.
- Rozpad czerwonych ciałek krwi (anemia hemolityczna), zmniejszenie się ilości wszystkich ciałek krwi (anemia aplastyczna).
- Zaburzenia wzroku, podwójne widzenie, widzenie przez mgłę, szum w uszach, zaburzenia snu, drażliwość.
- Krwawienie z dróg trawiennych, zaburzenia w czynności wątroby, żółtaczka.
- Świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, wypadanie włosów, uczulenie na światło słoneczne.
- Zapalenie skóry oraz błon śluzowych z wysoką gorączką (syndrom Stevensa-Johnsona).
- Brak czucia w kończynach, krew w moczu, brak moczu.
- Zapalenie nerek, martwica nerek.
- Gromadzenie się wody w organizmie, ostre objawy alergii z napadami astmy.


Bardzo rzadko podczas leczenia diklofenakiem mogą wystąpić krwawienia z wrzodu żołądka lub dwunastnicy, zazwyczaj u chorych, u których występowały takie zaburzenia w przeszłości i którzy są jednocześnie leczeni innymi lekami. W wyjątkowych przypadkach mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, obrzęki obwodowe i nieznaczny wzrost stężenia transaminaz. Podczas leczenia czopkami niektórzy chorzy mogą odczuwać pieczenie w odbytnicy i bolesne parcia na stolec.
Dawkę ustala lekarz.
W chorobach reumatycznych dawka dla pacjenta dorosłego wynosi zazwyczaj 75-150 mg dziennie w dwóch porcjach rano i wieczorem. Dawka dla dzieci ponad 6 lat wynosi zazwyczaj 25 mg rano i wieczorem; dla dzieci o wadze ponad 50 kg podaje się taką samą dawkę jak dla pacjentów dorosłych.
Bóle pooperacyjne 50-100 mg dziennie w 1-3 dawkach w postaci czopków lub tabletek.
Bóle menstruacyjne-w pierwszych oznakach menstruacji 50-100 mg dziennie w 1-3 dawkach.
Czopki są odpowiednią formą leku, gdy pacjent ma mdłości, połykanie tabletek sprawia trudność lub tabletki drażnią błonę śluzową żołądka.
Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dorośli:
początkowo 100 - 150 mg dziennie w zależności od ciężkości choroby,
tj.1 tabletka 50 mg 2 - 3 razy dziennie lub 1 tabletka retard (100 mg) 1 raz dziennie. Dawka podtrzymująca zazwyczaj wynosi 100 mg dziennie (2 tabletki po 50 mg dziennie lub 1 tabletka retard podawana 1 raz dziennie). Chorzy, którzy źle znoszą leczenie doustne, mogą przyjmować Naklofen czopki. Najczęściej podaje się
1 czopek na noc oraz 1 - 2 dawki doustnie w ciągu dnia. W leczeniu silnego bólu stosuje się Naklofen inj. wstrzykując domięśniowo 1 ampułkę 1 - 2 razy dziennie, a następnie kontynuuje się leczenie tabletkami lub czopkami.

Dzieci:
w wieku powyżej 6 lat podaje się dawkę dobową 2 - 3 mg/kg masy ciała podzieloną na 2 lub 3 dawki pojedyncze.

Tabletki należy połykać bez rozgryzania podczas lub tuż po posiłku.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.
czopki 50 mg a 10 szt.; drażetki retard 100 mg a 20 szt.; iniekcje 25 mg/ml a 5 ampułek po 3 ml; a 6 ampułek po 3 ml; tabletki powlekane 50 mg a 20 szt.

20 tabletek a 50 mg 20 tabletek retard a 100 mg pudełka po 10 czopków pudełka po 5 ampułek 75 mg/3 ml
Tabletki: w suchym i ciemnym miejscu
Czopki: w suchym i ciemnym miejscu w temp. 5°C - 15°C
Ampułki: w ciemnym i chłodnym miejscu
M01AB
Absolutne:

* choroba wrzodowa.
* Diklofenak, podobnie do innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jest przeciwwskazany u chorych na dychawicę oskrzelową, u których występowały napady dychawicy po salicylanach i innych lekach hamujących syntezę prostaglandyn.


Względne:

* pierwszy trymestr ciąży.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©