Reklama
Encyklopedia leków
OPIS LEKU
NALOXONUM HYDROCHLORICUM
iniekcje 0,4 mg/ml
NALOXONI HYDROCHLORIDUM
Zatrucia lekami z grupy morfiny, a także dextropropoxifenem i pentazociną; zwłaszcza depresja oddychania. Po operacjach z zastosowaniem środków z grupy opioidów. Naloxonum stosuje się również w rozpoznawaniu zatruć morfiną, wykrywaniu narkomanii.


Nalokson jest silnym antagonistą opioidowych środków narkotycznych.
Preparat stosuje się w:

* zatruciu opioidami,
* wyprowadzaniu ze znieczulenia wywoływanego opioidami (po przeprowadzeniu znieczulenia ogólnego z użyciem narkotycznych leków przeciwbólowych)
* znoszeniu depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej narkotycznych leków przeciwbólowych podczas porodu,
* różnicowym rozpoznawaniu zatrucia opioidami.
Naloxonum jest antagonistą morfiny. Znosi wszystkie ośrodkowe i obwodowe objawy działania morfiny oraz leków morfinopodobnych, jak petydyna lub metadon. Znosi depresyjne działanie morfiny na ośrodek oddechowy w mózgu. Po wstrzyknięciu dożylnym działanie leku następuje w dwie minuty; po wstrzyknięciu domięśniowym lub podskórnym na efekt działania leku trzeba czekać nieco dłużej.
substancja czynna - naloxone hydrochloride

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 400 μg chlorowodorku naloksonu
oraz substancje pomocnicze: sodu chlorek, kwas solny, wodę do wstrzykiwań.
Preparatu nie wolno stosować w uczuleniu na Naloxonum. Lek jest nieskuteczny w niewydolności oddychania wywołanej barbituranami lub środkami wywołującymi narkozę ogólną (cyklopropan, eter). W razie niedostatecznego działania leku należy zastosować sztuczne oddychanie. Po podaniu leku należy obserwować pacjenta, ustanie bowiem działania leku oznacza nawrót depresji oddychania, potrzebna jest wtedy nowa dawka.


Nie należy stosować leku Naloxonum hydrochloricum, jeśli
Stwierdzono nadwrażliwość na nalokson.

Zachować szczególną ostrożność stosując Naloxonum hydrochloricum:

* u pacjentów uzależnionych od opioidów, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienne,
* u osób z zaburzeniami rytmu serca, podwyższonym ciśnieniem tętniczym oraz innymi schorzeniami serca.

Ponieważ czas działania naloksonu jest krótszy od czasu działania opioidów, istnieje ryzyko wystąpienia nawrotu zahamowania oddychania.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.
<1/1000
- Mdłości i wymioty.


Jak każdy lek, lek Naloxonum hydrochloricum może powodować działania niepożądane.
Niekiedy mogą wystąpić: nudności, wymioty, nadmierna potliwość, nadmiernie szybka akcja serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, pobudzenie psychoruchowe, drżenia mięśniowe, drgawki, a nawet zatrzymanie czynności serca.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Naloxonum hydrochloricum mogą wystąpić inne działania niepożądane.
W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, iewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
Dawkę ustala lekarz. Lek można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Dożylnie podaje się preparat w wypadkach nagłych, nie cierpiących zwłoki. Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.


Dawka naloksonu i droga podania zależą od stanu pacjenta, rodzaju oraz ilości podanego opioidu.

Zatrucie opioidami
Dorośli
Zazwyczaj podaje się dożylnie początkową dawkę jednorazową 0,4 mg do 2 mg.
W razie potrzeby dawkę dożylną można powtarzać co 2-3 minuty, aż do powrotu świadomości i równego, miarowego oddechu. Jeśli po podaniu 10 mg nie nastąpiła choćby chwilowa poprawa czynności oddechowej i powrót świadomości, przyczyną wystąpienia tych objawów prawdopodobnie nie jest przedawkowanie opioidów.
Preparat można podawać również domięśniowo lub podskórnie. W stanach zagrożenia życia lek należy podawać dożylnie.
Dzieci
Zwykle początkowa jednorazowa dawka dożylna 10 mg/kg mc. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mg (0,1 mg) na kg mc.
Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych.

Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami
Dorośli
Zwykle dożylnie 100 do 200 mg (0,1-0,2 mg) tj. 1,5 mg-3 mg na kg mc.
W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy zastosowano lek opioidowy o długim czasie działania może być konieczne podanie domięśniowo dodatkowej dawki naloksonu w ciągu 1-2 godzin. Lek można również podać we wlewie dożylnym.
Dzieci
Dożylnie 10 mg/kg mc. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę
100 mg (0,1 mg) na kg mc.
Jeśli nie można podać naloksonu dożylnie, lek stosować domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych. Lek można również podać we wlewie dożylnym.

Znoszenie depresji ośrodka oddechowego noworodków, spowodowanej podaniem rodzącej narkotycznych leków przeciwbólowych podczas porodu,
Noworodki
W przypadku bezdechu należy przed podaniem leku upewnić się, że zachowana została drożność układu oddechowego.
Dożylnie, domięśniowo lub podskórnie 10 mg (0,01 mg) na kg mc. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2-3 minutach.
Możliwe jest również podanie domięśniowe jednorazowej dawki naloksonu 200 mg, (tj. ok. 60 mg na kg mc.).

Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami
Podanie dożylne dawki 0,5 mg na kg mc. umożliwia stwierdzenie, czy zahamowanie oddychania lub skurcz dróg moczowych nie jest spowodowany przez opioid. Następnie dawkę naloksonu można stopniowo zwiększać, unikając zbyt dużych dawek.
Duże dawki usuwają wszelkie działanie opioidu, z działaniem przeciwbólowym włącznie, a także powodują pobudzenie układu współczulnego i układu krążenia.


Preparat podaje się domięśniowo, podskórnie lub dożylnie (wstrzykując roztwór bezpośrednio lub podając wlewem - po uprzednim rozcieńczeniu).
W przypadku wykonywania wlewu dożylnego, roztwór należy rozcieńczyć w 0,9% NaCl lub 5% roztworze glukozy, w następujący sposób: 2 mg (5 ml roztworu zawierającego 400 μg/ml naloksonu) w 500 ml rozcieńczalnika. Uzyskany po rozcieńczeniu roztwór zawiera 4 μg w 1 ml. Roztwór należy przygotować przed podaniem.
Uwaga: preparatu Naloxonum hydrochloricum nie należy podawać w jednej kroplówce z innymi lekami.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania preparatu podczas ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.


Lek można stosować u kobiet w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.
Nalokson u kobiet karmiących piersią należy stosować z zachowaniem ostrożności.
iniekcje 0,4 mg/ml a 10 ampułek.

10 ampułek o poj. 1 ml w tekturowym pudełku
Przechowywać w temperaturze pokojowej, tj. od 15°C do 25°C.
Chronić od światła.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Naloxonum hydrochloricum po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
V03AB
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Nalokson znosi działanie przeciwbólowych leków narkotycznych, takich jak morfina lub pentazocyna. Zmniejsza lub na krótko znosi działanie buprenorfiny i tramadolu.
Obserwowano występowanie nudności, wymiotów, dreszczy, przyspieszenia czynności oddechowej płuc. Nasilone objawy wymagają leczenia w warunkach intensywnej terapii. Nie odnotowano przypadków ostrego przedawkowania po użyciu naloksonu.
Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać żadnych urządzeń mechanicznych.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©