Reklama
OPIS LEKU
NEXIUM I.V.
40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji
Lek Nexium zalicza się do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej. Lek powoduje zmniejszenie wydzielania kwasu solnego w żołądku.
Lek Nexium jest wytwarzany w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzyknięć lub infuzji. Jedna fiolka zawiera 40 mg esomeprazolu.
Lek Nexium jest wskazany do hamowania wydzielania żołądkowego, gdy podanie doustne jest niemożliwe, w sytuacjach takich jak:

* choroba refluksowa przełyku u pacjentów z zapaleniem przełyku i (lub) ciężkimi objawami refluksu,
* leczenie wrzodów żołądka związanych z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
* zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy, związanym z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, u pacjentów z grupy ryzyka.
Substancje czynne: Jedna fiolka zawiera jako substancję czynną esomeprazol w dawce 40 mg (w postaci soli sodowej)
Substancje pomocnicze:
Disodu edetynian (disodu wersenian) dwuwodny 1,5 mg i sodu wodorotlenek 0,2 mg do 1 mg.
Nie należy stosować leku Nexium:

* jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na esomeprazol, inne pochodne benzoimidazolu lub którykolwiek z pozostałych składników leku Nexium,
* jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej.
* jeśli u pacjenta jednocześnie stosowany jest atazanawir.

Zachować szczególną ostrożność stosując Nexium:
jeśli podczas stosowania leku Nexium wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, takie jak:

* znaczna, niezamierzona utrata masy ciała,
* zaburzenia połykania,
* ból lub objawy niestrawności,
* nawracające wymioty lub wymioty z domieszką krwi,
* czarne, smoliste stolce,

należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza
Należy poinformować lekarza o stwierdzonych ciężkich chorobach wątroby, ponieważ w takim przypadku może on zalecić zmniejszenie dawki leku Nexium.
Należy poinformować lekarza o stwierdzonych ciężkich chorobach nerek.
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie leku Nexium u dzieci
Nie należy stosować leku Nexium u dzieci ze względu na brak danych.

Stosowanie leku Nexium u pacjentów w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie leku Nexium u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów z niewydolnością nerek. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.

Stosowanie leku Nexium u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 20 mg.
Jak każdy lek, Nexium może powodować działania niepożądane.
Działania niepożądane zostały podzielone ze względu na częstość występowania (często >1/100, <1/10; niezbyt często >1/1000, <1/100; rzadko >1/10 000, <1/1000; bardzo rzadko <1/10 000).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: leukopenia, trombocytopenia.
Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia.

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, tj. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna, wstrząs.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: obrzęki obwodowe.
Rzadko: hiponatremia (zmniejszenie stężenia jonów sodu we krwi).

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: bezsenność.
Rzadko: pobudzenie, dezorientacja, depresja.
Bardzo rzadko: agresja, omamy.

Zaburzenia układu nerwowego
Często: bóle głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, senność.
Rzadko: zaburzenia smaku.

Zaburzenia oka
Niezbyt często: niewyraźne widzenie.

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko: skurcz oskrzeli.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Często: bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności lub wymioty.
Niezbyt często: suchość w jamie ustnej.
Rzadko: zapalenie jamy ustnej, zakażenie grzybicze (drożdżakowe) przewodu pokarmowego.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Rzadko: zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka.
Rzadko: wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło.
Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości
Rzadko: bóle stawów, bóle mięśni.
Bardzo rzadko: osłabienie siły mięśniowej.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: złe samopoczucie, zwiększona potliwość.

W pojedynczych przypadkach, u pacjentów w stanie krytycznym, którzy otrzymywali omeprazol we wstrzyknięciach dożylnych, zwłaszcza w dużych dawkach, występowały nieodwracalne zaburzenia widzenia. Nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego z podawaniem leku.
U niektórych osób podczas stosowania leku Nexium mogą wystąpić również inne, nie wymienione w tej ulotce, działania niepożądane. W razie ich wystąpienia należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza.
Jeśli pacjent nie może przyjmować kapsułek lub tabletek doustnie, lekarz lub pielęgniarka podadzą lek Nexium w postaci wstrzyknięcia lub infuzji dożylnej. Gdy pacjent będzie mógł przyjmować leki doustnie, leczenie będzie kontynuowane lekiem Nexium w postaci tabletek.
U pacjentów z refluksowym zapaleniem przełyku należy stosować dawkę 40 mg raz na dobę. Pacjentom leczonym z powodu objawowego refluksu żołądkowo-przełykowego należy podawać 20 mg raz na dobę. U pacjentów leczonych z powodu wrzodów żołądka związanych z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, zazwyczaj stosowaną dawką jest 20 mg raz na dobę. U pacjentów z grupy ryzyka, w celu zapobiegania wrzodom żołądka i dwunastnicy, związanym z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, należy stosować dawkę 20 mg raz na dobę.
Leczenie dożylne zazwyczaj trwa krótko i należy jak najszybciej rozpocząć leczenie doustne.

Sposób podawania
Wstrzyknięcie
Dawka 40 mg
Przygotowany roztwór należy podać we wstrzyknięciu dożylnym trwającym co najmniej 3 minuty.
Dawka 20 mg
Połowę przygotowanego roztworu należy podać we wstrzyknięciu dożylnym trwającym około 3 minuty. Nie zużyty roztwór należy wyrzucić.
Infuzja
Dawka 40 mg
Przygotowany roztwór należy podać we wlewie dożylnym trwającym 10 do 30 minut.
Dawka 20 mg

Połowę przygotowanego roztworu należy podać we wlewie dożylnym trwającym 10 do 30 minut. Nie zużyty roztwór należy wyrzucić.
W razie wrażenia, że działanie leku Nexium jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
W przypadku zastosowania większej dawki leku Nexium niż dawka zalecana
W przypadku podejrzenia, że zastosowano większą niż zalecana dawkę leku Nexium i mogą wystąpić objawy niepożądane wymienione poniżej, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
W przypadku pominięcia dawki leku Nexium
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza. Przed rozpoczęciem zażywania leku Nexium należy poinformować lekarza o ciąży lub zamiarze zajścia w ciążę. Jeśli kobieta leczona lekiem Nexium zajdzie w ciążę, powinna jak najszybciej poinformować o tym lekarza.
Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza. Przed rozpoczęciem podawania leku Nexium należy poinformować lekarza o karmieniu piersią. Nie należy podawać leku Nexium kobietom karmiącym.
10 fiolek w tekturowym pudełku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chronić przed światłem. Fiolki można przechowywać bez opakowania tekturowego, w świetle dziennym przez 24 godziny. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Okres trwałości po rozpuszczeniu
Wykazano, że roztwór jest trwały chemicznie i fizycznie przez 12 godzin, w temperaturze 30°C. Ze względu na możliwość zakażenia mikrobiologicznego, roztwór należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu.
Lek Nexium do wstrzykiwań lub wlewów dożylnych jest przechowywany w aptece szpitalnej lub na oddziale. Personel szpitala jest odpowiedzialny za właściwe przechowywanie, przygotowanie i podanie leku Nexium.
A02B
Działanie innych leków stosowanych w przypadku zakażeń grzybiczych (itrakonazol, ketokonazol), lęku i depresji (diazepam, cytalopram, klomipramina, imipramina), padaczki (fenytoina), wpływających na krzepliwość krwi (warfaryna i inne pochodne kumaryny) i leków przyspieszających opróżnianie żołądka (cyzapryd) może ulegać zmianie, jeśli leki te są stosowane jednocześnie z lekiem Nexium. Leku Nexium nie należy stosować jednocześnie z atazanawirem.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które są wydawane bez recepty.
Należy również poinformować lekarza o niepokojących reakcjach, które występowały po zażyciu innych leków.
Lek Nexium najprawdopodobniej nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©