Reklama
OPIS LEKU
NORBACTIN
tabletki powlekane 400 mg; 800 mg
Infekcje dróg moczowych, przewodu pokarmowego, nieskomplikowane przypadki rzeżączki.
NORBACTIN działa bakteriobójczo w wyniku zahamowania enzymu - gyrazy DNA - niezbędnego w procesie podziału komórek. NORBACTIN jest skuteczny w zwalczaniu większości bakterii powodujących infekcje dróg moczowych oraz przewodu pokarmowego.


Lek odkażający układ moczowy. Nie stosuje się jej w leczeniu zakażeń ustrojowych.
Działa na tlenowe drobnoustroje Gram(-) i na niektóre drobnoustroje Gram(+). Skuteczność przeciwbakteryjna zmniejsza się wraz ze spadkiem wartości pH i przy wysokim stężeniu jonów magnezu. Mechanizm działania norfloksacyny polega na hamowaniu syntezy DNA komórki bakteryjnej. Głównym mechanizmem jest hamowanie aktywności enzymu gyrazy DNA (topoizomerazy II). Wyniki dotychczasowych badań wskazują na to, że gyraza rozszczepia łańcuch DNA, a następnie tworzy się kompleks złożony z rozszczepionego łańcucha DNA, chinolonu i gyrazy. Powstały kompleks uniemożliwia replikację łańcucha DNA i zmienia jego ukształtowanie przestrzenne. Tak zmieniony DNA nie może już wypełniać swoich normalnych funkcji. W kolejnej fazie DNA zostaje rozłożony na mniejsze fragmenty.

Działanie przeciwbakteryjne chinolonów jest bardziej związane z tworzeniem kompleksów, niż z prostym hamowaniem aktywności gyrazy.Oporność wywołana przez samoistną mutację jest rzadka. Pałeczki jelitowe rzadko rozwijają oporność. Do rozwoju oporności częściej dochodzi w przypadku bakterii Pseudomonas aeruginosa i szczepów gronkowców opornych na metycylinę. Oporność nie jest przekazywana za pośrednictwem plazmidów. Jest ona wynikiem mutacji chromosomalnych bakteryjnej gyrazy DNA. Możliwa jest oporność krzyżowa między norfloksacyną i innymi fluorochinolonami. Szczepy oporne na kwas nalidyksowy i pipemidowy są wrażliwe na norfloksacynę.
substancja czynna - norfloxacine

1 tabl. powl. zawiera 400 mg norfloksacyny.
* Ostre zapalenie pęcherza moczowego u kobiet,
* nawrót zapalenia pęcherza moczowego u kobiet,
* ostre niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek u kobiet,
* ostre zakażenie dolnych dróg moczowych u mężczyzn,
* przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego,
* rzeżączka i bakteryjny nieżyt żołądka i jelit.
* Profilaktyka przy częstych nawrotach zakażeń układu moczowego,
* profilaktyka biegunek podróżnych i wybiórcze odkażanie układu pokarmowego u osób z upośledzoną odpornością.
Leku nie wolno podawać osobom uczulonym na norfloxacinę. Pacjenci cierpiący na poważną niewydolność nerek, kurcze mięśni, miastenię gravis (chorobliwe zwiotczenie mięśni), epilepsję powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji NORBACTIN. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli NORBACTIN stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar podawania innych leków łącznie z NORBACTIN należy omówić z lekarzem.
W trakcie leczenia należy unikać nasłoneczniania ze względu na zwiększoną wrażliwość na promienie słoneczne spowodowaną lekiem. Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie jego stosowania.


U chorych z zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego (zwłaszcza z padaczką i innymi stanami, mogącymi prowokować drgawki), należy lek podawać ostrożnie. W czasie leczenia chory powinien unikać nadmiernego wystawienia na bezpośrednie światło słoneczne. W przypadku wystąpienia nadwrażliwości na światło, należy przerwać leczenie. Należy dbać o prawidłowe nawodnienie pacjenta.

U chorych z niewydolnością nerek należy odpowiednio zmniejszyć dawkowanie.

W piśmiennictwie donoszono o pojedynczych przypadkach zapalenia, a nawet naderwania ścięgien w czasie leczenia chinolonami. Zaleca się przerwanie leczenia w przypadku wystąpienia bólów ścięgien lub pierwszych objawów zapalenia ścięgien. W czasie leczenia i bezpośrednio po jego zakończeniu chory powinien unikać nadmiernych wysiłków fizycznych.

Co prawda rzadko, jednakże chinolony mogą powodować drgawki, dlatego chorym z drgawkami w wywiadzie nie należy ich podawać.

Preparat NORBACTIN bardzo rzadko wywołuje działania niepożądane w postaci bólów głowy i oszołomienia, które mogą zmniejszać zdolność szybkiego reagowania, szczególnie jeśli pacjent pije jednocześnie napoje alkoholowe.

Lekarz i farmaceuta muszą poinformować pacjenta, że powinien unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych, obsługi maszyn i innych niebezpiecznych zajęć, dopóki nie stwierdzi jak lek wpływa na jego organizm.
>1/100
- Mdłości.

1/1000
- Reakcje alergiczne skóry w formie wysypki i świądu.
- W razie pojawienia się reakcji alergicznej należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
- Wymioty, bóle brzucha, biegunka.
- Bóle i zawroty głowy.

<1/1000
- Uczulenie na promienie słoneczne.
- Zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Bóle stawów.


Przy stosowaniu leku w zalecanych dawkach mogą się pojawić zaburzenia pokarmowe (nudności, jadłowstręt, biegunka), bóle głowy, oszołomienie, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypki, świąd, anafilaksja), jednak działania te są bardzo rzadkie. U chorych w podeszłym wieku może dojść do zaburzeń czynności ośrodkowego układu nerwowego (uczucie zmęczenia, senność, splątanie, niepokój, drażliwość, lęk, omamy, depresja, szum w uszach). W czasie leczenia norfloksacyną może dojść do eozynofilii, leukopenii, wzrostu aktywności aminotranseraz, fosfatazy zasadowej i dehydrogenazy mleczanowej (LDH), wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy i spadku wartości hematokrytu. Fluorochinolony mogą powodować zapalenie lub naderwanie ścięgien, jednak bardzo rzadko i zwykle w skojarzeniu z innymi szkodliwymi czynnikami. W przypadku wystąpienia uporczywej biegunki, należy rozważyć możliwość rzekomobłoniastego zapaleniu jelita grubego, chociaż w czasie leczenia norfloksacyną jest ono bardzo rzadkie.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat w infekcjach dróg moczowych wynosi 200 lub 400 mg 2 razy dziennie (co 12 godzin). Leczenie trwa zazwyczaj 7-14 dni.
Rzeżączka 800 mg jednorazowo.
Zapobieganie posocznicy u pacjentów z niedostateczną liczbą granulocytów 400 mg 3 razy dziennie.
Już po paru dawkach leku następuje wyraźna poprawa stanu zdrowia nie oznacza to jednak, że można przerwać przepisaną przez lekarza kurację. Przedwczesne przerwanie leczenia grozi bowiem nawrotem choroby.
Zapobiegawczo przeciw biegunce turystycznej 200 mg 2 razy dziennie. Tabletki należy zażywać 1-2 godzin przed lub po posiłku.


Ostre zapalenie pęcherza moczowego u kobiet:
2 razy 1 tabl. przez 3-7 dni.

Nawracające zapalenie pęcherza moczowego u kobiet:
2 razy 1 tabl. przez 14 dni.

Niepowikłane ostre zapalenie nerek u kobiet:
2 razy 1 tabl. przez 14 dni.

Ostre zakażenie dolnych dróg moczowych u mężczyzn:
2 razy 1 tabl. przez 2-4 tygodni.

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego:
2 razy 1 tabl. przez 12 tygodni.

Rzeżączka:
2 razy 1 tabl. przez 3-7 dni. Przy niepowikłanej rzeżączce, jednorazowo 2-3 tabl.

Bakteryjne zakażenie przewodu pokarmowego:
2 razy 1 tabl. do 5 dni.

Często nawracające zakażenia dróg moczowych:
1 razy 0,5 tabl. (wieczorem) przez 6 miesięcy do 2 lat.

Biegunka podróżnych:
1 tabl. w dniu przed wyjazdem, podczas pobytu i 2 dni po powrocie.

Zapobieganie posocznicy u chorych z neutropenią:
2 razy 1 tabl. do 8 tygodni. Przy niepowikłanej rzeżączce, jednorazowo 2-3 tabl. Max. dawka dobowa wynosi 1600 mg.

W przypadku niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 20 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy większe od 400 mmol/l) należy albo zmniejszyć dawkę dobową o połowę, albo dwukrotnie wydłużyć odstęp między dawkami. U chorych hemodializowanych, u których utrzymywana jest diureza, należy o połowę zmniejszyć dawkę. U leczonych CAPD, gdy utrzymana jest diureza, zmiany dawkowania nie są konieczne.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania preparatu podczas ciąży.
Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.


Bezpieczeństwo zażywania leku w czasie ciąży i karmienia piersią nie zostało zbadane. Zażywanie leku w czasie ciąży jest uzasadnione tylko w przypadkach, w których jest to konieczne, a oczekiwane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. W czasie leczenia nie należy karmić piersią.
tabletki powlekane 400 mg 10 szt.; tabletki powlekane 800 mg 4 szt.
J01MA
* Nadwrażliwość na norfloksacynę, inne składniki leku lub inne leki z grupy chinolonów.
* Leku nie należy również podawać dzieciom i młodzieży w okresie rozwoju, ponieważ brak dostatecznych doświadczeń z jego stosowania w tych okresach i ponieważ nie można wykluczyć ryzyka uszkodzeń chrząstki stawowej w okresie rozwoju.
Przy jednoczesnym zażywaniu norfloksacyny i teofiliny lub cyklosporyny stężenie teofiliny lub cyklosporyny w surowicy wzrasta, dlatego zaleca się monitorownie ich stężeń w surowicy. Przy jednoczesnym leczeniu norfloksacyną i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryną) ich działanie lecznicze jest silniejsze. Mleko i jogurt (płynne wyroby mleczne), leki zobojętniające kwasy i sukralfat zmniejszają wchłanianie preparatu.

Chorzy powinni zażywać preparat godzinę przed lub dwie godziny po mlecznym posiłku. Przy jednoczesnym zażywaniu norfloksacyny i leków zwierających żelazo, glin, bizmut, magnez, wapń lub cynk powstają duże kompleksy (chinolon-metal), które się nie wchłaniają.

Chory powinien zażywać leki zobojętniające kwasy, sukralfat i leki zawierające uprzednio wymienione pierwiastki dwie godziny po zażyciu preparatu. Przy jednoczesnym zażywaniu chinolonów i kortykosteroidów może wzrastać ryzyko wystąpienia zapalenia lub naderwania ścięgien. W piśmiennictwie donoszono również o nasileniu działania doustnych leków przeciwcukrzycowych (sulfonylomocznika) przy jednoczesnym zażywaniu norfloksacyny. Przy jednoczesnym zażywaniu z nitrofurantoiną działanie obu leków ulega osłabieniu.
Nadmierne dawki mogą przede wszystkim wywoływać nudności, wymioty, biegunkę, a w cięższych przypadkach również oszołomienie, uczucie zmęczenia, splątanie i drgawki. Jeśli pacjent zażył dużą ilość tabletek, należy wykonać płukanie żołądka, troskliwie go obserwować i w razie potrzeby zastosować leczenie objawowe. Bardzo ważne jest dobre nawodnienie, w celu utrzymania odpowiedniej diurezy.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©