Reklama
OPIS LEKU
NOTIS
kapsułki [dojelitowe twarde] 20 mg
Omeprazol hamuje wytwarzanie kwasu żołądkowego w wyniku blokowania tzw. pompy protonowej. Po doustnym podaniu omeprazolu hamowanie wydzielania kwasu solnego następuje po 1 h. Maks. stężenie we krwi omeprazolu występuje po 1-3 h. Stosowany jest w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz stanów wywołanych wytwarzaniem nadmiernej ilości kwasu w żołądku oraz cofaniem się kwasu z żołądka do przełyku.
1 kaps. dojelitowa zawiera 20 mg omeprazolu.
Wrzód żołądka i dwunastnicy, również ze współistniejącym zakażeniem Helicobacter pylori. Nadżerkowe zapalenie przełyku w przebiegu refluksu żołądkowo-przełykowegoi zapobieganie nawrotom nadżerkowego zapalenia przełyku. Nadmierne wytwarzanie kwasu żołądkowego (zespół Zollingera-Ellisona).
U pacjentów w podeszłym wieku, ze współistniejącymi, chorobami układu krążenia, preparat należy stosować ostrożnie, zwracając szczególną uwagę na odpowiedni dobór dawek. W trakcie stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku należy, o ile jest to możliwe, przeprowadzać kontrolne badania wzroku z uwzględnieniem oceny dna oka i badanie słuchu. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości należy niezwłocznie zaprzestać stosowania preparatu.

U pacjentów z rozpoznaniem choroby wrzodowej dwunastnicy, przed rozpoczęciem leczenia preparatem, należy wykluczyć lub potwierdzić rozpoznanie zakażenia Helicobacter pylori. W przypadku wykrycia zakażenia, należy zastosować odpowiednie leczenie zmierzające do eradykacji tego drobnoustroju (należy sprawdzić przeciwwskazania do stosowania antybiotyków zalecanych do równoczesnego podawania). Rozpoznanie zapalenia przełyku na tle refluksu soku żołądkowego powinno być potwierdzone badaniem endoskopowym.

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowe pochodzenie owrzodzenia, ponieważ zastosowanie preparatu może łagodzić objawy choroby i opóźnić rozpoznanie nowotworu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się regularne oznaczanie aktywności enzymów wątrobowych w trakcie leczenia omeprazolem.

W przypadku pominięcia dawki preparatu należy ją przyjąć jak najszybciej. Jednakże, jeżeli zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki należy pominąć opuszczoną dawkę, a leczenie kontynuować według przyjętego schematu dawkowania. Nie należy w takiej sytuacji zwiększać ilości przyjmowanego leku o pominiętą dawkę.

W trakcie leczenia preparatem możliwe jest występowanie reakcji upośledzających i zaburzających zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. W większości przypadków reakcje te występują na początku leczenia. Upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń może wystąpić także podczas zwiększenia dawki preparatu, zmiany leku lub pod wpływem interakcji leków ze spożytym alkoholem.
W czasie leczenia omeprazolem rzadko obserwowano występowanie obrzęków kończyn dolnych obwodowych, które ustępowały po zakończeniu leczenia. Rzadko opisywano osłabienie mięśni (miastenię) i/lub bóle mięśni i stawów. Donoszono o pojedynczych przypadkach zapalenia nerek (śródmiąższowego zapalenia nerek) i ginekomastii (powiększenie męskich gruczołów sutkowych).
Doustnie. Wrzód dwunastnicy: 20 mg/dobę zwykle przez 2-4 tyg. W przypadkach o ciężkim przebiegu oraz w nawrotach choroby dawkę można zwiększyć do 40 mg/dobę.
Wrzód żołądka:
20 mg/dobę zwykle przez 4-8 tyg. W przypadkach o ciężkim przebiegu oraz w nawrotach choroby dawkę można zwiększyć do 40 mg/dobę.
Nadżerkowe zapalenia przełyku:
20 mg/dobę zwykle przez 4-8 tyg. W przypadkach o ciężkim przebiegu oraz w nawrotach choroby dawkę można zwiększyć do 40 mg/dobę.
Zespół Zollingera-Ellisona:
60 mg/dobę, długość leczenia uzależniona jest od stanu pacjenta. W przypadkach o ciężkim przebiegu oraz w nawrotach choroby dawkę można zwiększyć do 80 mg/dobę. U ponad 90% pacjentów z ciężkimi postaciami zespołu Zollingera-Ellisona, którzy nie wykazywali dostatecznej reakcji na inne sposoby leczenia, skuteczne okazało się stosowanie omeprazolu w dawkach dobowych 20-120 mg. Jeżeli konieczne jest podawanie dawki większej niż 80 mg/dobę, to dawkę leku należy podzielić na dwie części.

Dzieci:
nie zostało ustalone dawkowanie leku u dzieci. U osób w podeszłym wieku stosuje się normalny schemat dawkowania o ile nie występuje u nich niewydolność wątroby. W tym przypadku nie należy stosować większych dawek niż 20 mg/dobę.

Omeprazol należy przyjmować przed jedzeniem. Kapsułkę należy połknąć w całości. Długość leczenia zależy od rodzaju schorzenia oraz skuteczności leczenia. W każdym przypadku o czasie leczenia decyduje lekarz. Ze względu na brak dostatecznej ilości danych stosowanie omeprazolu przez okres dłuższy niż 8 tyg. nie jest zalecane.
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
14 lub 28 sztuk
A02BC
Nadwrażliwość na omeprazol lub jakikolwiek inny składnik preparatu. Bezpieczeństwo stosowania omeprazolu u dzieci nie zostało określone. Leku nie należy stosować u dzieci.
Omeprazol jest metabolizowany głównie z udziałem izoenzymu grupy 2 C cytochromu P-450 (S-mefenytoinohydroksylazę). Równoczesne stosowanie omeprazolu powoduje wydłużenie okresu eliminacji diazepamu, R-warfaryny, fenytoiny oraz innych substancji metabolizowanych przez izoenzymy grupy 2 C cytochromu P-450. W trakcie leczenia omeprazolem zaleca się regularną kontrolę lekarską pacjentów leczonych jednocześnie lekami przeciwzakrzepowymi z grupy pochodnych warfaryny lub fenytoiną, gdyż może być konieczne zmniejszenie dawki.

Nie można wykluczyć również występowania interakcji omeprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez izoenzymy grupy 2 C cytochromu P-450 (np. z heksobarbitalem). Na podstawie wyników dostępnych badań można przyjąć, że nie wykazano wpływu omeprazolu na metabolizm następujących substancji: kofeiny, cyklosporyny, propranololu, alkoholu etylowego, teofiliny, metoprololu, lidokainy, chinidyny.

Równoczesne stosowanie omeprazolu i klarytromycyny, erytromycyny lub roksytromycyny powoduje zwiększenie stężenia obu leków w osoczu. Zjawisko to dotyczy prawdopodobnie także innych antybiotyków makrolidowych. Preparat może zmniejszać (np. w przypadku ketokonazolu) lub zwiększać (np. w przypadku erytromycyny) wchłanianie leków, których biodostępność zależy od wartości pH (kwasowości) soku żołądkowego.

Nie stwierdzono interakcji omeprazolu z teofiliną, propranololem i jednocześnie podawanymi lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (leki z grupy Antacida). Podczas leczenia choroby wrzodowej z zakażeniem H. pylori należy pamiętać o możliwości występowania interakcji między stosowanym antybiotykiem i innymi lekami.
Przedawkowanie omeprazolem występuje rzadko. W przypadku przedawkowania omeprazolu wystąpić mogą: stan splątania, senność, zaburzenia widzenia, tachykardia, nudności, nadmierne pocenie się, uderzenia krwi do głowy, ból głowy, suchość jamy ustnej. Objawy te mają charakter przemijający. Nie jest znana specyficzna odtrutka po przedawkowaniu omeprazolu. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©