Reklama
OPIS LEKU
PAXTIN
tabletki powlekane 20mg, 40mg
Lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.
1 tabl. powl. zawiera 20 mg lub 40 mg paroksetyny.
* Epizod depresyjny.
* Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
* Lęk napadowy z agorafobią lub bez agorafobii.
* Fobia społeczna.
* Zaburzenia lęku uogólnionego.
* Zaburzenia stresu pourazowego.
Paroksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką, objawami zwiastunowymi lub drgawkami w wywiadzie. W razie ich wystąpienia lek należy odstawić. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z chorobami układu krążenia. Doświadczenia dotyczące jednoczesnego leczenia paroksetyną i elektrowstrząsami są ograniczone. Przypuszcza się, że leki z grupy SSRI mogą powodować zahamowanie wychwytu serotoniny w płytkach krwi.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z wcześniejszymi objawami krwawienia oraz w przypadku równoczesnego stosowania leków, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, w tym leków przeciwzakrzepowych oraz leków wpływających na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy, tyklopidyna, dipirydamol) ze względu na możliwość wystąpienia interakcji. Paroksetyny nie wolno jednocześnie podawać z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi lub innymi lekami działającymi na OUN, chyba że w razie zdecydowanej konieczności.

Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych neuroleptykami ze względu na opisywane przypadki złośliwego zespołu neuroleptycznego. Podczas leczenia paroksetyną należy unikać spożywania alkoholu. Podczas stosowania leku zaleca się kontrolowanie stężenia sodu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących leki moczopędne lub u pacjentów ze zmniejszoną objętością osocza (np. w obrzęku śluzowatym i ciężkiej hiperlipidemii).
Częste:
bezsenność, pobudzenie/niepokój psychoruchowy, zawroty głowy, parestezje, senność, drżenie mięśniowe, osłabienie, zaburzenia seksualne, w tym zaburzenia wytrysku, zmniejszenie popędu płciowego, impotencja i anorgazmia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, pocenie się, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, zaparcia, zmniejszenie apetytu, wzdęcia.

Niezbyt częste: trombocytopenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, objawy przypominające, hiperprolaktynemię/mlekotok, wzmożenie napięcia mięśniowego, rozszerzenie źrenic, szum uszny, częstoskurcz zatokowy, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypka i reakcje alergiczne, zatrzymanie moczu, obrzęk.

Większość reakcji odstawiennych jest łagodna, ustępuje samoistnie i może trwać od jednego do dwóch tygodni. W przypadku zakończenia leczenia należy uwzględnić konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
Nie zaleca się stosowania preparatu w czasie ciąży i w czasie karmienia piersią.
30 sztuk
N06AB
* Nadwrażliwość na paroksetynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, równoczesne stosowanie paroksetyny u pacjentów otrzymujących nieselektywne nieodwracalne inhibitory MAO.
* Podczas zmiany leczenia inhibitorani MAO na leczenie paroksetyną lub odwrotnie konieczny jest co najmniej 2-tyg. okres wypłukiwania.
Przeciwwskazane skojarzenia leków:

* jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO.


Nie zalecane skojarzenia leków:

* jednoczesne podawanie z selektywnymi inhibitorami MAO typu A lub B jest zdecydowanie niewskazane i nie powinno być stosowane bez wyraźnej konieczności.
* Ponadto zarówno paroksetyna, jak i dekstrometorfan są metabolizowane przez cytochrom P450 (CYP) 2D6, dlatego mogą kompetycyjnie hamować wzajemnie swój metabolizm.


Inne skojarzenia leków:

* jednoczesne stosowanie paroksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych może powodować zwiększone działanie przeciwzakrzepowe i zwiększać ryzyko krwawienia.
* Paroksetyna hamując izoenzym CYP2D6 może hamować przemianę niektórych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (klomipraminy, dezypraminy, nortryptyliny, imipraminy, amitryptyliny), neuroleptyków z grupy pochodnych fenotiazyny (np. perfenazyny i tiorydazyny), leków przeciwarytmicznych klasy 1C (np. flekainidu, enkainidu i propafenonu) i innych SSRI (np. fluoksetyny). Podawanie preparatu w skojarzeniu z tymi lekami musi być ostrożne.
* Równoczesne podawanie cymetydyny może zwiększać stężenie paroksetyny w osoczu.
* Podawanie procyklidyny razem z paroksetyną może zwiększać stężenie procyklidyny w osoczu. W przypadku wystąpienia efektów antycholinergicznych, należy zmniejszyć dawkę procyklidyny. Podawanie paroksetyny i preparatów litu lub substancji o działaniu serotoninergicznym (jak inhibitory MAO, L-tryptofan) może wywołać zespół serotoninowy, którego objawy to: niepokój psychoruchowy, splątanie, pocenie się, omamy, wzmożenie odruchów, mioklonie, dreszcze, tachykardia, drżenie mięśniowe, nudności i biegunka.
* Jednoczesne stosowanie tryptanów (almotryptan, frowatryptan, naratryptan, ryzatryptan, sumatryptan, zolmitryptan) zwiększa ryzyko nadciśnienia i skurczu tętnic wieńcowych poprzez sumowanie się działań serotoninergicznych.
* Podczas stosowania paroksetyny i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania niepożądane.
Objawy przedawkowania to
nudności, wymioty, drżenie mięśniowe, rozszerzenie źrenic, suchość błony śluzowej jamy ustnej i drażliwość.

Leczenie
powinno obejmować płukanie żołądka po doustnym przyjęciu leku, kilkakrotne podanie węgla aktywowanego 20-30 g co 4-6 h oraz ogólne postępowanie objawowe i podtrzymujące.
Lek należy przyjmować w pojedynczej dawce, rano podczas posiłku. Tabletkę należy raczej połknąć popijając płynem niż rozgryźć.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©