Reklama
OPIS LEKU
PHENYTOINUM
kapsułki 100 mg; tabletki 100 mg
Napady duże tzw. grand mal, napady częściowe. Zaburzenia rytmu serca związane z przedawkowaniem glikozydów nasercowych. Phenytoinum nie jest skuteczny w leczeniu napadów małych - petit mal.
Phenytoinum zapobiega rozprzestrzenianiu się impulsów elektrycznych w mózgu, które są przyczyną napadów padaczki.


Preparat przeciwdrgawkowy, zapobiegający wystąpieniu napadów uogólnionych padaczki oraz zmniejszający częstość napadów uogólnionych padaczki oraz zmniejszający częstość napadów częściowych i przeciwdziałający ich uogólnieniu. Lek zapobiega również rozprzestrzenianiu się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego. Fenytoina działa również przeciwarytmicznie i słabo nasennie. Prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, jest metabolizowana głównie w wątrobie do nieczynnych metabolitów, wydalana z moczem.
substancja czynna - phenytoin sodium

Substancja czynna: fenytoina 100,0 mg
Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, poliwinylopirolidon, talk, stearynian magnezu;
* Padaczka (napady uogólnione, złożone napady częściowe).
* Zapobieganie napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy.
* Nerwoból nerwu trójdzielnego.
Phenytoinum nie wolno podawać w porfirii - przyspieszonym rozpadzie porfiriner - substancji barwnikowych stanowiących część składową czerwonych ciałek krwi. Pacjenci z zaburzoną funkcją wątroby lub nerek powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji fenytoiną.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych, ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Phenytoinum stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Preparaty przeciwgruęlicze, doustne środki przeciwcukrzycowe oraz preparaty hormonu tarczycy wzmagają działanie fenytoiny. Zamiar stosowania innych leków w trakcie kuracji Phenytoinum należy przedyskutować z lekarzem.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol wzmaga działanie preparatu.


Podczas stosowania preparatu pacjent nie powinien pić alkoholu, gdyż może dojść do wahań stężenia fenytoiny we krwi (początkowo podwyższenia, a przy przewlekłym przyjmowaniu preparatu - spadku stężenia).
Należy zachować ostrożność w przypadku chorych na cukrzycę, gdyż fenytoina może spowodować wzrost stężenia glukozy we krwi.
Zachowanie ostrożności jest również konieczne w przypadku osób ze schorzeniami wątroby, w podeszłym wieku, wyniszczonych.
W przypadku pacjentów, u których występują napady padaczki zarówno częściowe (petit mal), jak i napady uogólnione (grand mal) należy rozważyć zastosowanie leczenia skojarzonego. Jeśli zachodzi konieczność redukcji dawki leku lub całkowitego jego odstawienia, zmian dawkowania należy dokonywać stopniowo, ponieważ nagłe przerwanie leczenia fenytoiną u pacjentów chorych na padaczkę może wywołać stan padaczkowy.


Stosowanie podczas ciąży i karmienia
Stosowanie fenytoiny przez kobiety ciężarne może spowodować zwiększenie ryzyka wad rozwojowych u płodu. Dlatego też podawanie fenytoiny kobietom
w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego stosowanie u matki jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane.
Nie zaleca się stosowania fenytoiny w okresie karmienia piersią.
Wpływ na zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi, obsługę maszyn i sprawność psychofizyczną
Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną kierowców pojazdów i obsługujących urządzenia mechaniczne.
>1/100
- Zmęczenie i ospałość na początku leczenia.
- Szybkie niezależne od woli ruchy gałek ocznych.
- Zawroty głowy.
- Pogorszona koordynacja ruchów.
- Zaburzenia wzroku.
- Drżenia, zwłaszcza jeśli stężenie fenytoiny w ustroju jest zbyt wysokie.
- Przerost dziąseł, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Dokładna higiena zębów przeciwdziała temu zjawisku.
- Wysypka uczuleniowa.
- Wzmożone owłosienie ciała.

1/1000
- Mdłości i wymioty.
- Zaburzenia trawienne.
- Powiększenie gruczołów limfatycznych z towarzyszącą gorączką.

<1/1000
- Splątanie.
- Podwyższony poziom cukru we krwi.
- Zmiana obrazu krwi.
- Długotrwałe leczenie może spowodować zgąbczenie kości.
- Syndrom Stevensa-Johnsona - gorączka z towarzyszącymi jej ranami wokół otworów ciała.
- Żółtaczka.

W razie pojawienia się uporczywych działań ubocznych należy skontaktować się z lekarzem.


* Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: oczopląs, niewyraźna mowa, zaburzenia koordynacji ruchów; Rzadko mogą się pojawić: zawroty głowy, bezsenność, rozdrażnienie, mimowolne skurcze mięśniowe, ból głowy; W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić dyskinezy.
* Ze strony przewodu pokarmowego: najczęściej - nudności, wymioty, zaparcia; W rzadkich przypadkach może dojść do toksycznego uszkodzenia wątroby.
* Ze strony skóry: różnej postaci wysypki skórne, toczeń rumieniowaty, zespół Stevensa - Johnsona, toksyczne epidermolizy.
* Ze strony układu krwiotwórczego: w rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia wytwarzania komórek krwi - trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, makrocytoza i anemia megaloblastyczna (odpowiadająca na leczenia kwasem foliowym).

Podczas leczenia fenytoiną mogą wystąpić również: pogrubienie rysów twarzy, przerost dziąseł, nadmierny porost włosów, choroba Peyroniego oraz reakcje nadwrażliwości objawiające się m. in. bólami stawowymi, zaburzeniami czynności wątroby, powiększeniem węzłów chłonnych.
Dawkę ustala lekarz dostosowując ją do potrzeb pacjenta na podstawie badań krwi. Dawka może wykazywać dużą rozpiętość w zależności od indywidualnych potrzeb pacjentów. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i nie zmieniać dawki lub nagle przerywać leczenia. Nagłe przerwanie leczenia może sprowokować napad padaczki. Leczenie rozpoczyna się na ogół dawką mniejszą. Zazwyczaj dawka podtrzymująca dla pacjenta dorosłego wynosi 2-3 tabletek dziennie. Dawka dla dzieci wynosi 3-8 mg/kg wagi ciała dziennie.


Dawkowanie powinno być ustalane przez lekarza, indywidualnie dla każdego pacjenta.
W niektórych przypadkach może zajść potrzeba monitorowania stężenia leku w surowicy lub w osoczu krwi, szczególnie po zmianie dawki lub w razie podejrzenia wystąpienia interakcji lekowych.
Dorośli:
Przez pierwsze 7 dni: 300 mg dziennie w trzech dawkach podzielonych.
Co 7 - 10 dni dawkę można zwiększać lub zmniejszać dochodząc do dawki ostatecznej 300 - 400 mg na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać nawet 600 mg na dobę.
W nerwobólu nerwu trójdzielnego - zazwyczaj 400 do 500 mg na dobę.
Dzieci:
3 do 8 mg/kg masy ciała w dawkach podzielonych, nie należy przekraczać dawki łącznej 300 mg dziennie. Jeśli nie da się rozdzielić dawek na równe części, większą dawkę należy podać przed snem.
Ryzyko uszkodzenia płodu. Nie należy podawać preparatu podczas ciąży, chyba że lekarz zadecyduje inaczej.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.
tabletki 100 mg a 60 szt.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w suchym i ciemnym pomieszczeniu.
Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić datę ważności podaną na opakowaniu, nie stosować leku po terminie ważności.
N03AB
Nadwrażliwość na fenytoinę lub inne pochodne hydantoiny w wywiadzie.
Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami. Poniżej podano najczęściej występujące:

* alkohol, amiodaron, chlordiazepoksyd, diazepam, estrogeny, antagoniści wapnia, halotan, izoniazyd, antagoniści receptorów histaminowych, leki przeciwgrzybicze (np. amfoterycyna B, flukonazol, mikonazol). Salicylany, sulfonamidy zwiększają stężenie fenytoiny w surowicy krwi.
* karbamazepina, kwas foliowy, przewlekłe nadużywanie alkoholu, rezerpina oraz preparaty zobojętniające sok żołądkowy, zawierające w swoim składzie wapń powodują zmniejszenie stężenia fenytoiny w osoczu krwi.
* fenobarbital, walproinian sodu, kwas walproinowy przyjmowane jednocześni z fenytoiną mogą zmniejszać lub zwiększać stężenie fenytoiny w surowicy krwi.
* trójcykliczne leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek u pacjentów chorych na padaczkę, dlatego w takich przypadkach należy rozważyć konieczność zwiększenia dawki fenytoiny.
* fenytoina osłabia działanie: kortykosteroidów, doustnych leków przeciwzakrzepowych, digoksyny, estrogenów, furosemidu, doustnych leków antykoncepcyjnych, teofiliny, witaminy D.
W przypadku wystąpienia nasilonych objawów wymienionych w p. Działania niepożądane lub wystąpienia innych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©