Reklama
OPIS LEKU
PIRAMIL
tabletki 1,25; 2,5; 5 mg
Po podaniu doustnym ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i hydrolizowany w wątrobie do postaci czynnej - ramiprylatu. Ramiprylat jest długo działającym inhibitorem ACE, enzymu katalizującego przekształcenie angiotensyny I w angiotensynę II. Podanie ramiprylu prowadzi do zmniejszenia w osoczu krwi stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu i hamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron.

ACE jest identyczny z kininazą II, jednym z enzymów warunkujących rozkład bradykininy co sprawia, że ACE mają także wpływ na układ kalikreina-kinina-prostaglandyna. Preparat obniża ciśnienie tętnicze krwi poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych i zmniejszenie oporu naczyniowego. Ramiprylat osiąga maks. stężenie w osoczu 2-4 h po podaniu tabletki. Wchłanianie waha się pomiędzy 50 a 60%. Wiązanie ramiprylu z białkami wynosi 73%, a ramiprylatu 56%. Ramipryl jest prawie całkowicie metabolizowany i wydalany głównie przez nerki.
1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg lub 5 mg ramiprylu.
* Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.
* Zmniejszenie śmiertelności i zachorowalności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka z chorobą sercowo-naczyniową lub cukrzycą typu 2 z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
* Zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością serca po ostrej fazie zawału mięśnia sercowego.
* Leczenie objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębkowej.
* Leczenie rozpoczynającej się nefropatii cukrzycowej z mikroalbuminurią u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadciśnieniem.
Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ mogą oni wymagać zmniejszenia dawki lub częstotliwości podawania. Jeżeli w trakcie leczenia poziom kreatyniny przekroczy wartość 265 µmol/l (3 mg%) lub wzrośnie dwukrotnie w stosunku do poziomu przed leczeniem, należy rozważyć konieczność odstawienia leku. Wcześnie rozpoznana i odpowiednio leczona niewydolność nerek jest na ogół odwracalna.

U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki leczonych ACE obserwowano wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy: zmiany te były na ogół przemijające pod odstawieniu leku. Przy współistniejącym nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej hipotonii i niewydolności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską, od małych dawek, które należy ostrożnie zwiększać. Ponieważ stosowanie leków moczopędnych wraz z ramiprylem u takich chorych może przyczynić się do występowania wymienionych działań niepożądanych, należy je czasowo odstawić i monitorować czynność nerek w pierwszych tyg. leczenia.

Objawową hipotonię rzadko obserwowano u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym. Prawdopodobieństwo jej wystąpienia jest większe u pacjentów z obniżoną objętością płynów na skutek leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, stosowania dializ, biegunki lub wymiotów. Znaczną hipotonię podczas stosowania ACE opisywano głównie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, otrzymujących duże dawki diuretyków pętlowych, z towarzyszącą hiponatremią.

Leczenie ramiprylem można ponownie rozpocząć po przywróceniu efektywnej objętości krwi krążącej i normalizacji ciśnienia tętniczego krwi, pod warunkiem ostrożnego dostosowywania dawki. Preparat należy ostrożnie stosować u pacjentów ze zwężeniem lewego ujścia tętniczego i kardiomiopatią przerostową, szczególnie z zawężaniem drogi odpływu. Leczenia nie należy rozpoczynać u pacjentów we wczesnej fazie zawału serca powikłanego hipotonią z ciśnieniem skurczowym Ł100 mm Hg oraz pacjentów w stanie wstrząsu kardiogennego.

Preparatu nie należy stosować u pacjentów dializowanych przy użyciu błon wysokoprzepuszczalnych (np. AN69) ani poddawanych leczeniu odczulającemu przeciw jadowi owadów błonkoskrzydłych ze względu na zwiększone ryzyko reakcji rzekomo anafilaktycznych. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u dzieci nie zostały ustalone.

Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy brać pod uwagę możliwość sporadycznego występowania zawrotów głowy lub zmęczenia. Indywidualne reakcje mogą powodować upośledzenie zdolności do kierowania pojazdami, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w warunkach potencjalnie niebezpiecznych. Jest to szczególnie istotne na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, zmianie preparatu i jednoczesnym spożyciu alkoholu.
Działanie niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające a lek dobrze tolerowany.

Układ oddechowy:
najczęściej suchy, uporczywy kaszel nasilający się w nocy i w pozycji leżącej, ustępujący po odstawieniu leku, może wystąpić ból gardła, nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, zapalenie oskrzeli. W rzadkich przypadkach opisywany był obrzęk naczynioruchowy w obrębie twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i krtani.

Układ krążenia:
może wystąpić hipotonia i, bardzo rzadko, u chorych z istotnymi zwężeniami tętnic zawał serca lub przemijające niedokrwienie mózgu, prawdopodobnie w wyniku znacznego niedociśnienia, kołatanie sera, tachykardia.

Układ pokarmowy:
sporadycznie suchość w ustach, bóle w nadbrzuszu, nudności, rzadko wymioty, biegunka, zaparcia, w pojedynczych przypadkach zapalenie wątroby (miąższowe lub przebiegające z cholestazą), żółtaczka, zapalenie trzustki.

Układ nerwowy:
bóle i zawroty głowy, zmiany nastroju, zaburzenia świadomości (dezorientacja), parestezje. Podobnie jak w przypadku innych ACE, opisywano zaburzenia smaku i zaburzenia snu.

Skóra:
poty, świąd, pokrzywka, łysienie, nadwrażliwość na światło. W pojedynczych przypadkach opisywano także łuszczycę i ciężkie choroby skóry, w tym pęcherzycę, toksyczną martwicę naskórka, zespół Stevens-Johnsona i rumień wielopostaciowy.

Układ moczowo-płciowy:
rzadko mogą wystąpić lub nasilić się wcześniej istniejące zaburzenia czynności nerek, a u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością krążenia skąpomocz, rzadko białkomocz, w pojedynczych przypadkach ostra niewydolność nerek, rzadko zaburzenia erekcji.

Układ krwiotwórczy:
opisywano zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się niedokrwistością, małopłytkowością lub leukopenią. Zanotowano rzadkie przypadki agranulocytozy. Występowały także niewielkie spadki wartości hemoglobiny i hematokrytu bez istotnego znaczenia klinicznego.

Opisany został zespół objawów, który może obejmować jeden lub więcej z wymienionych elementów, takich jak: gorączka, zapalenie naczyń, bóle mięśni, bóle i/lub zapalenie stawów, obecność przeciwciał przeciwjądrowych, podwyższone OB, eozynofilia i leukocytoza. Opisywano przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów stosujących preparat, choć związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony.

Wyniki badań laboratoryjnych:
obserwowano wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny w surowicy; zmiany te były na ogół przemijające po odstawieniu leku. Występowały również przypadki hiperkaliemii lub hiponatremii.
Nie stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią.
30 sztuk
C09AA
* Nadwrażliwość na ramipryl, na którąkolwiek z substancji pomocniczych lub na inny ACE.
* Obrzęk naczynioruchowy związany z leczeniem ACE w wywiadach.
* Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
* Zwężenie obustronne tętnicy nerkowej istotne hemodynamicznie lub jednostronne zwężenie w jedynej nerce.
* II lub III trymestr ciąży.
* Połączenie ramiprylu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie może zwiększać skuteczność działania przeciwnadciśnieniowego. Ramipryl zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia hipokaliemii i hiperurykemii wywołanej przez tiazydy.
* Jeżeli podawany jest jednocześnie z innym lekiem moczopędnym, istnieje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia hipokaliemii wywołanej działaniem diuretyku.
* Może zwiększać poziom potasu w osoczu u pacjentów z niewydolnością nerek.
* Niewskazane jest jednoczesne podawanie preparatów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas i innych preparatów zawierających potas (np. soli potasowej jako soli kuchennej).
* Podawanie wraz z NLPZ w niewydolności nerek może nasilić zaburzenie ich funkcji.
* NLPZ oraz leki sympatykomimetyczne obniżają skuteczność działania hipotensyjnego leku.
* Podczas stosowania soli litu należy kontrolować poziom litu w surowicy, ponieważ ramipryl może zmniejszać jego wydalanie.
* Jednoczesne podawanie z lekami hamującymi układ odpornościowy może zwiększać ryzyko leukopenii.
* Lek nasila działanie insuliny i doustnych leków hipoglikemizujących, jak również działanie alkoholu, który potęguje wpływ hipotensyjny ramiprylu.
* Leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, nasenne, przeciwdepresyjne i narkotyczne przeciwbólowe zwiększają jego działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.
Może wystąpić ciężkie niedociśnienie, wstrząs, bradykardia, zaburzenia równowagi elektrolitowej i niewydolność nerek. Leczenie objawowe. Do rozważenia podanie angiotensyny II.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©