Reklama
OPIS LEKU
PRESTARIUM
tabletki 4 mg; tabletki powlekane 5 mg; 10 mg
PERINDOPRIL ARGININE
Wysokie ciśnienie krwi. Niewydolność serca.
Prestarium hamuje syntezę związku podwyższającego ciśnienie krwi w wyniku zwężenia naczyń krwionośnych oraz powodującego zatrzymywanie soli i wody w ustroju. Enzym ten może również wpływać na na pogłębienie się niewydolności serca. Ciśnienie krwi obniża się w godzinę, a największe obniżenie ciśnienia następuje po 4-6 godzinie od momentu przyjęcia leku. Efekt działania Prestarium utrzymuje się przez 24 godziny.


Peryndopryl - inhibitor konwertazy angiotensyny (IKA). Enzym konwertujący lub kinaza, jest egzopeptydazą umożliwiającą przekształcenie angiotensyny I w angiotensynę II będącą czynnikiem działającym kurcząco na naczynia oraz powodujący rozkład bradykininy-substancji rozszerzającej naczynia, do nieczynnych hektapeptydów. Zahamowanie aktywności IKA powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenie wydzielania aldosteronu; powoduje również zwiększenie aktywności krążących oraz miejscowych układów kalikreiny-kininy.
Lek skuteczny we wszystkich stopniach nadciśnienia tętniczego: łagodnym, umiarkowanym i ciężkim; powoduje zmniejszenie wartości ciśnienia tętniczego, zarówno skurczowego jak i rozkurczowego; zmniejsza opór obwodowy, co powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego; zmniejsza przerost lewej komory mięśnia sercowego. Zmniejsza pracę serca poprzez zmniejszenie obciążenia następczego i wstępnego; zmniejsza ciśnienie napełniania lewej i prawej komory; zmniejsza całkowity opór obwodowy; zwiększa pojemność minutową serca i poprawia wskaźnik sercowy. Peryndopryl działa poprzez czynny metabolit - peryndoprylat, wchłania się szybko; max. stężenie w osoczu po 3-4 h, w 20% wiąże się z białkami, wydalany głównie z moczem.
substancja czynna - perindopril

1 tabl. powl. zawiera 5 mg peryndoprylu z argininą równoważne 3,395 mg peryndoprylu lub 10 mg peryndoprylu z argininą równoważne 6,790 mg peryndoprylu.
* Nadciśnienie ętnicze (preparaty 5 mg i 10 mg).
* Leczenie objawowej niewydolności serca (preparat 5 mg).
Leku nie wolno stosować u pacjentów uczulonych na Prestarium. Pacjenci wykazujący uczulenia jak: obrzęk twarzy, warg, języka oraz przełyku w wyniku np. ukąszeń insektów powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Prestarium. Pacjenci cierpiący na zaburzoną funkcję nerek, wady zastawek serca, osoby odwodnione w wyniku długotrwałych biegunek lub wymiotów, pacjenci pozostający na silnej kuracji odwadniającej i pozostający na bezsolnej diecie powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji Prestarium. Dla tych pacjentów lekarz musi wyznaczyć specjalne dawkowanie leku, zbyt duża bowiem dawka leku może wywołać u tych pacjentów zawał serca lub wylew krwi do mózgu. Należy pamiętać, że w zaburzonej funkcji nerek nie podaje się preparatów potasu ze względu na ryzyko pojawienia się zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi.
Przed zabiegiem operacyjnym i zastosowaniem narkozy należy poinformować służbę zdrowia o pozostawaniu na kuracji Prestarium, bowiem ciśnienie w czasie operacji może ulec zbyt silnemu obniżeniu.
Preparatu nie podaje się dzieciom ani osobom z zaburzeniami w funkcji wątroby, gdyż brak doświadczeń ze stosowania leku u tej grupy pacjentów.
Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Prestarium stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar podawania innych leków podczas kuracji należy omówić z lekarzem.
>1/100
- Bóle i zawroty głowy.
- Zmęczenie, mdłości, biegunka, kaszel.

1/1000- <1/1000
- Bóle w klatce piersiowej.
- Uczucie słabości, uczucie bliskie omdlenia, zwłaszcza przy nagłej zmianie postawy na pionową, co zdarza się często po pierwszej dawce leku, gdy ciśnienie krwi obniża się.
- Brak apetytu.
- Kwaśne odbicia, zmiana odczuć smakowych, zatwardzenie, zapalenie języka oraz błony śluzowej jamy ustnej.
- Wysypka i świąd, nadwrażliwość na promienie słoneczne.
- Nasilenie astmy, chrypka, skurcz w oskrzelach. Żółtaczka, zapalenie wątroby i trzustki.
- Zapalenie żył.
- Zaburzenia w funkcji nerek.
- Zaburzenia snu, drażliwość.
- Mrowienie w kończynach.
- Wzmożone pocenie się.
- Splątanie, szum w uszach, zaburzenia wzroku.
- Impotencja.
- Powiększenie gruczołów sutkowych.
- Reakcje alergiczne, jak gorączka, bóle stawów i mięśni, pokrzywka, obrzęk twarzy warg, języka i przełyku.

W razie wystąpienia duszności, obrzęku twarzy, warg i



Ostrożnie u pacjentów odwodnionych, stosujących dietę ubogosodową, dializy, lub u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem renino-zależnym, z ciężką, objawową niewydolnością serca, w następstwie leczenia dużymi dawkami diuretyków pętlowych, hiponatremią lub zaburzeniem czynności nerek, możliwość wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego w tej grupie. Ostrożnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobami naczyń mózgowych, u których nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować wystąpienie zawału serca lub incydentu naczyniowo - mózgowego. Ostrożnie u pacjentów ze zwężeniem zastawki mitralnej i zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, w przypadku zwężenia zastawki aortalnej lub kardiomiopatii przerostowej. Przy równoczesnym nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek. Leczenie moczopędne może być czynnikiem predysponującym do wystąpienia tych stanów - przerwać leczenie lekami moczopędnymi i monitorować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia. U pacjentów dializowanych, poddanych LDL aferezie, oraz podczas leczenia odczulającego obserwowane reakcje rzekomoanafilaktyczne. Ostrożnie u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem. U pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną należy ściśle monitorować stężenie glukozy. U niektórych pacjentów obserwowano zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Należy przerwać leczenie na dzień przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. języka, uporczywych zawrotów głowy należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać zażywanie leku.


Rzadko stosowanie IKA jest związane z wystąpieniem żółtaczki cholestatycznej, oraz nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadko: zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, udar, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu, liczby płytek krwi, leukopenia/neutropenia, przypadki agranulocytozy lub pancytopenii, niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie bony śluzowej nosa, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek, uczucie splątania; niezbyt często: zaburzenia nastroju i snu, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, obrzęk twarzy, kończyn, ust, błon śluzowych, języka, głośni i krtani, pokrzywka skurcze mięśni, niewydolność nerek, impotencja, nadmierne pocenie; bóle głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze w tym objawowe niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia smaku, niestrawność, biegunka, zaparcia, wysypka, świąd, astenia. Może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w osoczu, hiperkaliemia, rzadko zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego w leczeniu nadciśnienia wynosi 4 mg raz dziennie, rano.
W niewydolności krążenia dawka początkowa wynosi 2 mg raz dziennie; po upływie miesiąca dawkę zwiększa się do 4 mg dziennie. Dawkę należy zażywać zawsze o jednakowej porze dnia i popijać obficie wodą.


* Indywidualne, raz na dobę.
* Nadciśnienie tętnicze: w monoterapii i w leczeniu skojarzonym: zlecana dawka 5 mg/dobę, po m-cu można ją zwiększyć do 10 mg/dobę.
* U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, dekompensacją układu sercowo-naczyniowego lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym): dawka początkowa 2,5 mg, po m-cu dawkę można zwiększyć do 10 mg/dobę.
* Pacjenci w podeszłym wieku: zalecana dawka początkowa 2,5 mg, może być zwiększona po m-cu do 5 mg, jeśli konieczne do 10 mg, z uwzględnianiem czynności nerek. Dostosowanie dawki w niewydolności nerek na podstawie klirensu kreatyniny.
* Objawowa niewydolność serca: zalecana dawka początkowa 2,5 mg; można zwiększyć do 5 mg/dobę (jeżeli nie obserwowano spadków ciśnienia) nie wcześniej niż po 2 tyg. leczenia.
* Zaleca się wprowadzanie preparatu do leczenia skojarzonego z lekami moczopędnymi nieoszczędzającymi potasu, preparatami naparstnicy i b-adrenolitykami w warunkach specjalistycznej opieki medycznej, z zalecaną dawką początkową 2,5 mg. Przy dobrej tolerancji po 2 tyg. można ją zwiększyć do 5 mg/dobę.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży. Nie wiadomo czy lek przenika do mleka matki, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia dziecka piersią.


Nie stosować w ciąży i laktacji.
tabletki 2 mg a 30 szt.; tabletki 4 mg a 30 szt.

30 sztuk
C09AA
* Nadwrażliwość na składniki preparatu i inne IKA.
* Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem IKA;
* wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
* II i III trymestr ciąży.
* Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu i litu, leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu lub zamienników soli kuchennej zawierających potas. Nie stosować u pacjentów z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy - galaktozy lub z niedoborem Lapp laktazy.
Lek najlepiej przyjmować rano przed posiłkiem.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©