Reklama
OPIS LEKU
RANIGAST MAX
tabletki powlekane 150 mg
RANITIDINI HYDROCHLORIDUM
Objawowe leczenie dolegliwości żołądkowych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego: niestrawność (dyspepsja), zgaga, nadkwaśność, ból w nadbrzuszu.
* Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby (leczenie ranitydyną może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka). Szczególnie dotyczy to pacjentów w średnim wieku i starszych, z zaburzeniami dyspeptycznymi w wywiadzie, bądź pacjentów, u których zmienił się charakter dolegliwości.
* Ranitydyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek nie należy stosować więcej niż 150 mg ranitydyny na dobę.
* Ranitydyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego podczas stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność.
* Pacjenci, którzy stosują równocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne i ranitydynę powinni być systematycznie kontrolowani. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie.
* Istnieją nieliczne doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii. Dlatego należy unikać stosowania leku u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie.
* Pacjenci w podeszłym wieku: w badaniach klinicznych na grupie pacjentów powyżej 65 lat, stopień wyleczenia choroby wrzodowej i występowanie objawów niepożądanych, nie różniły się od pacjentów w młodszym wieku.
Działania niepożądane obserwowane w czasie leczenia ranitydyną podano poniżej. W wielu przypadkach nie wykazano związku przyczynowego między stosowaniem ranitydyny, a wystąpieniem tych objawów.

układ nerwowy:
niekiedy: bóle głowy (czasami silne) i zawroty głowy. Rzadko podniecenie, przemijające stany splątania, depresja i omamy, szczególnie u pacjentów ciężko chorych i w podeszłym wieku;

układ sercowo-naczyniowy:
rzadko: bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zapalenie naczyń;

układ pokarmowy i wątroba:
przemijające zaburzenia czynności wątroby;
sporadycznie: zwykle przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane), przebiegające z żółtaczką lub bez (pojedyncze doniesienia); ostre zapalenie trzustki, biegunka;

układ mięśniowo-szkieletowy:
rzadko: bóle stawowe i mięśniowe;

układ krwiotwórczy:
rzadko: zwykle przemijająca leukopenia i trombocytopenia; agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z aplazją lub hipoplazją szpiku;

układ wydzielania wewnętrznego:
sporadycznie: ginekomastia, przemijająca impotencja;

skóra:
wysypka, w pojedynczych przypadkach rumień wielopostaciowy, rzadko łysienie;

reakcje nadwrażliwości:
rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, eozynofilia, niedociśnienie, wstrząs anafilaktyczny, ból w klatce piersiowej; reakcje te występowały niekiedy po podaniu pojedynczej dawki leku;

narządy zmysłów:
rzadko: niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji).
Preparat wskazany jest w doraźnym leczeniu dolegliwości dyspeptycznych u pacjentów powyżej 16 lat.
W przypadku wystąpienia objawów niestrawności należy zastosować 1 tabletkę powlekaną 150 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 150 mg na dobę. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody.
Preparatu nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie. Jeśli dolegliwości nie ustępują po 2 tygodniach leczenia, należy bezzwłocznie zweryfikować diagnozę.
Ciąża: kategoria B
Brak kontrolowanych badań dotyczących stosowania ranitydyny u kobiet w ciąży. Ranitydyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, dlatego lek można stosować u kobiet w ciąży i kobiet karmiących tylko w przypadku bezwzględnej konieczności. Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa niekorzystnie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia.
Lek dostępny w opakowaniach po 10 tabletek powlekanych.
A02BA
Nadwrażliwość na ranitydynę lub którykolwiek składnik preparatu.
* Ranitydyna nie hamuje aktywności oksygenazy związanej z wątrobowym cytochromem P-450. Dlatego ranitydyna nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten enzym, takich jak amoksycylina, diazepam, lidokaina, fenytoina, metronidazol, propranolol, teofilina i warfaryna.
* Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać wchłanianie ranitydyny. Dlatego jeśli wskazane jest stosowanie takich leków, to należy je przyjmować co najmniej godzinę przed lub po podaniu dawki ranitydyny.
* Podczas równoczesnego stosowania sukralfatu w dużych dawkach (2 g) może zmniejszyć się wchłanianie ranitydyny. Zastosowanie sukralfatu 2 godziny po przyjęciu ranitydyny nie wpływa na jej wchłanianie.
* Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.
* Ranitydyna może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego.
* Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.
Opisano przypadek zatrucia po przyjęciu 18 g ranitydyny. Wystąpiły przemijające objawy podobne do objawów niepożądanych, mogących wystąpić w czasie leczenia ranitydyną. Niekiedy wystąpić może niedociśnienie i zaburzenia chodu.
W razie przedawkowania należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Ranitydynę można usunąć z osocza krwi przez hemodializę.
Brak danych na temat przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn w czasie stosowania ranitydyny. Niemniej, w niektórych przypadkach, obserwowano działania niepożądane, takie jak: zawroty i bóle głowy lub niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji) mogące ograniczać sprawność psychofizyczną, o czym należy poinformować pacjenta. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©