Reklama
OPIS LEKU
SANDIMMUN
iniekcje 50 mg/ml; iniekcje dożylne 50 mg/ml; kapsułki 25 mg; 100 mg; płyn do picia 100 mg/ml
Transplantacja szpiku kostnego oraz innych organów. Sandimmun stosuje się również zapobiegawczo w celu uniknięcia reakcji immunologicznej. W chorobach nerek, które oznaczają się ucieczką białka, stosuje się Sandimmun łącznie z kortyzonem. Preparat znajduje również zastosowanie w ciężkich postaciach łuszczycy opornych na inną terapię.
Sandimmun jest preparatem immunosupresyjnym, stosowanym w celu zapobieżenia odrzutowi transplantowanych narządów. Sandimmun blokuje naturalne mechanizmy samoobrony ustroju, które zaczynają działać w momencie pojawienia się w organizmie ciał obcych. Dzięki temu działaniu immunosupresyjnemu trasplantowany organ może być akceptowany przez organizm. Działanie immunosupresyjne leku jest odwracalne. Sandimmun polepsza czynność filtracyjną nerek w chorobach nerek odznaczających się ucieczką białka oraz normalizuje funkcję nerek.
substancja czynna - ciclosporine
Leku nie wolno podawać jednocześnie z innym preparatem immunosupresyjnym lub w trakcie leczenia promieniami radiologicznymi. Leku nie wolno stosować również osobom uczulonym na cyklosporynę. W czasie leczenia Sandimmunem zwiększa się podatność na różnego typu infekcje. Należy zatem kontaktować się z lekarzem w razie pojawienia się bólu gardła, przeziębienia lub gorączki. Przed podaniem preparatu należy bezwzględnie przeprowadzić badania laboratoryjne nerek oraz wątroby. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Sandimmun stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Zamiar stosowania innych leków łącznie z preparatem należy omówić z lekarzem.
Pojawienie się działań ubocznych zależy w dużym stopniu od wrażliwości pacjenta. Wiele działań ubocznych można zredukować przez właściwe ustawienie dawki. Nie należy jednak samowolnie bez porozumienia z lekarzem zmniejszać dawek leku.

>1/100
- Pogorszenie pracy nerek.
- Podwyższone ciśnienie krwi.
- Drżenia.
- Mdłości, wymioty, zmniejszony apetyt.
- Obrzęk dziąseł, czego można uniknąć dzięki starannej higienie zębów.
- Zwiększony porost włosów, Obniżenie stężenia magnezu we krwi.
- Palące uczucie w dłoniach i stopach.
- Pogorszona praca wątroby.

1/1000
- Anemia, bóle głowy.
- Skurcze mięśni.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Wzrost wagi ciała.
- Wzrost stężenia potasu i kwasu moczowego we krwi.
- Zaburzenia menstruacji.
- Zwiększone ryzyko pojawienia się nowotworu u pacjentów po zabiegu transplantacji.
Dawkę ustala lekarz. Leczenie może trwać kilka miesięcy, lecz może również być dożywotne. Kapsułki należy połykać w całości i popijać obficie.
Płyn stosuje się w ściśle odmierzonych dawkach przy pomocy dołączonej do opakowania strzykawki. Płyn bezpośrednio przed zażyciem miesza się energicznie z pół szklanką zimnego płynu - wody, mleka, soku. Mieszaninę należy jej najszybciej wypić -również resztkę pozostałą w szklance po zmieszaniu z wodą. Strzykawkę po użyciu wysuszyć papierem - nie płukać wodą, alkoholem lub innym płynem.
Zastrzyki wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
Ograniczone doświadczenia ze stosowaniem leku w okresie ciąży, należy zatem zasięgnąć opinii lekarza w razie zamiaru stosowania Sandimmun podczas ciąży.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia.
iniekcje 50 mg/ml a 10 ampułek po 1 ml; iniekcje dożylne 50 mg/ml a 10 ampułek po 5 ml; kapsułki 25 mg a 50 szt.; kapsułki 100 mg a 50 szt.; płyn do picia 100 mg/ml a 50 ml.
Kapsułki należy przechowywać w opakowaniu foliowym w temperaturze nie przekraczającej 30°C. Chronić od światła. Płynu nie wolno przechowyw...
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©