Reklama
OPIS LEKU
SIOFOR
tabletki powlekane 500 mg, 850 mg, 1000 mg
METFORMIN HYDROCHLORIDUM
Pochodna biguanidu o działaniu hipoglikemizującym. U pacjentów z cukrzycą typu 2 zmniejsza wchłanianie glukozy w przewodzie pokarmowym, hamuje glukoneogenezę, nasila obwodowe działanie insuliny poprzez zwiększenie wychwytu i utleniania glukozy w mięśniach i tkance tłuszczowej. Obniża stężenie trójglicerydów, cholesterolu całkowitego, cholesterolu-LDL i VLDL oraz podwyższa stężenie HDL. Zmniejsza agregację płytek i normalizuje obniżoną w cukrzycy aktywność fibrynolityczną śródbłonka.

Wchłaniania się z przewodu pokarmowego powoli. Biodostępność dawek 0,5-3 g wynosi 40-60%. Nie wiąże się z białkami osocza. Gromadzi się w gruczołach ślinowych, błonie śluzowej przewodu pokarmowego, w nerkach i w wątrobie. Maks. stężenie w surowicy osiąga po 2 h. T0,5 pierwszej fazy wynosi 1,5 do 4,5 h, a T0,5 kumulowanej metforminy wynosi 8,9 do 19 h. Lek jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej przez aktywne wydzielanie kanalikowe. W niewydolności nerek możliwa jest kumulacja leku w organizmie.
1 tabl. powl. zawiera 500 mg, 850 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy.
* Cukrzyca typu 2, szczególnie u osób otyłych, jeśli nie jest możliwe osiągnięcie prawidłowego stężenia glukozy odpowiednią dietą i aktywnością fizyczną.
* Może być stosowany w leczeniu skojarzonym z insuliną lub z pochodnymi sulfonylomocznika, pod warunkiem przestrzegania przeciwwskazań.
Parametry biochemiczne wydolności nerek i wątroby oraz morfologię krwi należy kontrolować przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co najmniej raz w roku. Lek może powodować kwasicę mleczanową, szczególnie u chorych z niewydolnością nerek lub po spożyciu alkoholu. Leczenie skojarzone pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zwiększa ryzyko hipoglikemii.
Objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak: nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, utrata mc., biegunka i metaliczny smak w ustach zdarzają się na początku leczenia u 5-20% pacjentów i są zwykle przemijające. Rzadko obserwowano bóle i zawroty głowy, zmęczenie, skórne reakcje nadwrażliwości. Niewydolność nerek i wątroby, spożywanie alkoholu, ciężka niewydolność krążenia lub ciężkie zakażenie, stany nasilonego katabolizmu w trakcie leczenia metforminą zwiększają ryzyko kwasicy mleczanowej. W pojedynczych przypadkach obserwowano niedokrwistość megaloblastyczną w wyniku zmniejszonego wchłaniania wit. B12. W leczeniu skojarzonym z pochodnymi sulfonylomocznika i/lub insuliną może wystąpić hipoglikemia.
Początkowo 500 mg 1-2x/dobę lub 850 mg raz/dobę podczas lub bezpośrednio po posiłku. Dawkę należy zwiększać w zależności od efektu terapeutycznego. Pełna skuteczność występuje po ok. 14 dniach. Najczęściej stosowane dawki to 1-2 tabl. 500 mg 1-3x/dobę, 1 tabl. 850 mg 1-3x/dobę lub 1 tabl 1000 mg 2-3x/dobę. Maks. dawka wynosi 3 g/dobę. Tabletki połykać w całości, bez rozgryzania.
Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.
30 sztuk
A10BA
* Nadwrażliwość na składniki preparatu,
* niewydolność nerek,
* niewydolność wątroby,
* kwasica metaboliczna,
* stan przedśpiączkowy,
* śpiączka cukrzycowa hipermolalna i ketonowa,
* kwasica mleczanowa,
* ostra i przewlekła niewydolność krążenia,
* ciężkie zaburzenia przepływu w naczyniach obwodowych,
* niewydolność oddechowa,
* stany niedotlenienia (niedokrwistość, zgorzel, omdlenie, wstrząs),
* retinopatia cukrzycowa, stany zwiększonego katabolizmu,
* ciężkie, ostre lub przewlekłe zakażenia,
* alkoholizm.
* Leczenie preparatem należy przerwać przed planowaną operacją w znieczuleniu ogólnym, przed badaniem radiologicznym z użyciem dożylnego kontrastu jodowego, podczas stosowania diety redukcyjnej (<1000 kcal lub 4200 kJ/dobę).
* Nie stosować u dzieci.
Insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe (np. pochodne sulfonylomocznika, akarboza) nasilają działanie preparatu, cholestyramina, guar zmniejszają jego wchłanianie. Stosowanie jednocześnie z NLPZ, inhibitorami MAO, oksytetracykliną, ACE, cyklofosfamidem może wymagać zmniejszenia dawki metforminy. Stosowanie leków b-adrenolitycznych i sympatykolitycznych (klonidyna, rezerpina i guanetydyna) może zmniejszać stężenie glukozy we krwi, jak również maskować objawy hipoglikemii. Leki zwiększające stężenie glukozy w osoczu, takie jak: glikokortykosteroidy, doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny, epinefryna i inne sympatykomimetyki, glukagon, hormony tarczycy, tiazydowe i pętlowe leki moczopędne, diazoksyd, fenotiazyna i jej pochodne, kwas nikotynowy, fenytoina mogą zmniejszać skuteczność preparatu. Może osłabiać działanie pochodnych kumaryny.
Zatrucie metforminą nie powoduje hipoglikemii, ale łączy się z ryzykiem wystąpienia kwasicy mleczanowej. Najczęstszą jej przyczyną nie jest doraźne przedawkowanie, ale zastosowanie u pacjentów, u których są przeciwwskazania do stosowania (np. niewydolność nerek). Objawami kwasicy mleczanowej są: ogólne złe samopoczucie, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, znaczne osłabienie i bóle mięśniowe, głębokie lub przyspieszone oddychanie. Może wystąpić hipotermia, hipotonia oraz bradykardia. Kwasica mleczanowa wywołana metforminą jest stanem zagrażającym życiu i wymaga intensywnego leczenia szpitalnego. Hemodializa jest najskuteczniejszym sposobem usunięcia mleczanów i metforminy. Stosuje się również leczenie objawowe.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©