Reklama
OPIS LEKU
SUMAMIGREN
tabletki powlekane 50 mg, 100 mg
SUMATRIPTANI SUCCINAS
Doraźne zwalczanie napadów migreny.
* Sumatryptan należy stosować tylko u pacjentów po dokładnym rozpoznaniu migreny.
* Sumatryptanu nie należy stosować u pacjentów zagrożonych wystąpieniem choroby wieńcowej (np. pacjenci z nadciśnieniem, rodzinną hipercholesterolemią, cukrzycą, palący tytoń, otyli, mężczyźni powyżej 40 lat) bez uprzedniej oceny stanu układu krążenia.
* Po podaniu sumatryptanu może wystąpić przemijający ból oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej i gardle, czasami o znacznym nasileniu. Objawy te mogą sugerować chorobę niedokrwienną serca. W razie ich wystąpienia, zaleca się wykonanie odpowiednich badań.
* Sumatryptan może wywołać krótkotrwałe podwyższenie ciśnienia krwi i zwiększenie obwodowego oporu naczyniowego. Lek należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z leczoną chorobą nadciśnieniową.
* Sumatryptan należy stosować ostrożnie w niewydolności wątroby lub nerek (zaburzenia wchłaniania, metabolizmu lub wydalania leku) oraz u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
* Sumatryptanu nie należy stosować w razie wystąpienia nietypowego bólu głowy, ponieważ może on być objawem udaru mózgu, przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu lub krwotoku śródczaszkowego. U pacjentów z migreną istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia tych chorób.
* Sumatryptan może wywołać reakcje anafilaktyczne, niekiedy zagrażające życiu, szczególnie u pacjentów z alergią w wywiadzie.
Obserwowano również takie działania niepożądane jak: (często, tj. u 1/100 pacjentów; niezbyt często tj. u 1/100-1/1000 pacjentów; rzadko u <1/1000 pacjentów).
nietypowe:
często: uczucie pieczenia i drętwienia;
niezbyt często: uczucie ucisku w głowie;

układ sercowo-naczyniowy:
często: kołatanie serca, omdlenie, spadek ciśnienia tętniczego krwi, wzrost tętniczego ciśnienia krwi;
niezbyt często: arytmia, zmiany w EKG, nadciśnienie, niedociśnienie, bladość, tachykardia;
rzadko: dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, bradykardia, niedokrwienie mózgu, blok serca, sinica obwodowa, przemijające niedokrwienie mięśnia sercowego;

uszy, nos, gardło:
często: zapalenie zatok, szum w uszach, alergiczny nieżyt nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, krwawienie z uszu, nosa, gardła, zapalenie ucha zewnętrznego, zaburzenia słuchu, zapalenie błony śluzowej nosa, nadwrażliwość na hałas;
rzadko: uczucie zatkania w uszach;

układ wydzielania wewnętrznego:
niezbyt często: odwodnienie;
rzadko: podwyższony poziom TSH, mlekotok, hiperglikemia, hipoglikemia, niedoczynność tarczycy, polidypsia, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, torbiele wewnątrz-wydzielnicze, guzki w obrębie skóry, zaburzenia gospodarki elektrolitowej;

narząd wzroku:
rzadko: zmiany w twardówce, rozszerzenie źrenicy, zaburzenia widzenia, świąd, podrażnienie i pieczenie oka, zaburzenia akomodacji, ból oczu, zapalenie rogówki i zapalenie spojówek;

żołądek i jelita:
często: biegunka i zaburzenia żołądkowe;
niezbyt często: zaparcia, refluks żołądkowo-przełykowy;
rzadko: krwawienia żołądkowo-jelitowe, czarne stolce, wrzody żołądka, bóle żołądka i jelit, bóle zębów, zwiększone wydzielanie śliny, pieczenie w ustach;

układ mięśniowo-szkieletowy:
często: bóle mięśni;
niezbyt często: skurcze mięśni;

neurologiczne:
często: nadwrażliwość na dźwięki i światło;
niezbyt często: depresja, trudność koncentracji, zaburzenia powonienia, euforia, ból twarzy, uczucie gorąca, skłonność do płaczu, zaburzenia snu, drżenie;
rzadko: agresywność, apatia, klasterowe bóle głowy, drgawki, zmniejszenie apetytu, halucynacje, paraliż twarzy, uczucie głodu, histeria, zaburzenia pamięci;

układ oddechowy:
często: duszność;
niezbyt często: astma;
rzadko: kichanie, kaszel, zapalenie oskrzeli;

skóra:
często: nadmierna potliwość;
niezbyt często: świąd, wysypka;
rzadko: suchość skóry, łojotokowe zapalenie skóry;

układ moczowo-płciowy:
zwiększone wydalanie moczu, krwawienia międzymiesiączkowe;

piersi:
niezbyt często: wrażliwość piersi;

reakcje z nadwrażliwości:
często: anafilaksja lub reakcje anafilaktoidalne obserwowano niezwykle rzadko i mogą one w szczególności wystąpić u pacjentów z alergią w wywiadzie. Takie reakcje mogą zagrażać życiu;

inne:
niezbyt często: gorączka, zatrzymanie płynów; rzadko: obrzęki, krwiaki, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia mowy i głosu, siniaki.
Lek należy stosować jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, ale jest on również skuteczny po zastosowaniu w czasie jego trwania.
Jednorazowa dawka leku wynosi 50 mg lub 100 mg. Wielkość zastosowanej dawki leku zależy od wrażliwości osobniczej pacjenta.
W przypadku bólów migrenowych nawracających lub nieustąpienia objawów po podaniu jednorazowej dawki leku, następną dawkę można zastosować po upływie 2 godzin. Nie należy stosować dawki większej niż 200 mg na dobę.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg.
Ciąża:
kategoria C
Nie przeprowadzono dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Dlatego Sumamigren® może być stosowany w ciąży tylko wtedy, kiedy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko szkodliwego wpływu na płód.

Okres karmienia piersią
Sumatryptan przenika do mleka matki. Leku nie stosować u matek karmiących piersią.
Lek dostępny w opakowaniach po 2 tableteki powlekane.
N02CC
* Nadwrażliwość na sumatryptan lub inne składniki preparatu.
* Nie stosować w profilaktyce napadów migrenowych.
* Leczenie klasterowych bólów głowy (występujących głównie u pacjentów w podeszłym wieku) ze względu na nieustalone bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku.
* Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa, angina Prinzmetala, po przebytym zawale) oraz inne choroby układu sercowo-naczyniowego.
* Niedokrwienie mózgu (udar mózgowy, napady niedokrwienia przemijające).
* Choroby naczyń obwodowych (m. in. niedokrwienie jelit).
* Nieleczona choroba nadciśnieniowa.
* Stosowanie równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy A (Sumamigren® można stosować po upływie minimum 14 dni od zakończenia leczenia inhibitorami monoaminooksydazy).
* Równoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ergotaminę lub jej pochodne, jak np. dihydroergotamina i metysergid lub inne leki z grupy agonistów receptorów 5-HT1 (Sumamigren® można stosować po upływie 24 godzin od zakończenia leczenia tymi preparatami).
* Ciężka niewydolność wątroby.
Leku nie należy stosować z:

* lekami zawierającymi ergotaminę i jej pochodne (np. dihydroergotamina lub metysergid);
* inhibitorami monoaminooksydazy A. które zmniejszają klirens sumatryptanu (patrz: Przeciwwskazania);
* selektywnymi inhibitorami wychwytu serotoniny, np. fluoksetyną, fluwoksaminą;
* paroksetyną, sertraliną (może wystąpić osłabienie, nadpobudliwość, brak koordynacji).

Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, pacjent powinien pozostawać pod kontrolą lekarza.
U pacjentów (n=670), którzy przyjmowali sumatryptan doustnie w dawkach od 140 mg do 300 mg nie obserwowano działań niepożądanych. U ochotników (n=174), którzy przyjmowali sumatryptan doustnie w dawkach od 140 mg do 400 mg również nie występowały poważne działania niepożądane.
Czas póltrwania eliminacji sumatryptanu wynosi 2,5 godz., dlatego monitorowanie pacjentów po przedawkowaniu leku należy prowadzić przynajmniej przez ok. 12 godz. lub tak długo, jak utrzymują się objawy niepożądane.
W czasie leczenia preparatem Sumamigren może wystąpić senność, dlatego należy ostrzec pacjenta o niebezpieczeństwie związanym z prowadzeniem pojazdów samochodowych i obsługą maszyn.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©