Reklama
OPIS LEKU
TAUREDON
iniekcje 20 mg/ml; iniekcje 40 mg/ml.
Postępujące reumatoidalne oraz łuszczycowe zapalenie stawów. Młodzieńcze zapalenie stawów.
Tauredon jest solą złota o działaniu przeciwzapalnym. Mechanizm działania preparatu nie jest do końca wyjaśniony. Preparat hamuje działanie pewnych enzymów aktywnych w chorobach reumatycznych, hamuje procesy immunologiczne (odpornościowe), które w chorobie reumatycznej są skierowane przeciw tkankom własnego organizmu. W wyniku zastosowania preparatu złota spada wskaęnik OB, oraz zmniejsza się zdolność zlepiania płytek krwi, co działa przeciwzakrzepowo. Sole złota hamują syntezę prostaglandyn - substancji odpowiedzialnych za odczuwanie bólu i stanów zapalnych, co ma działanie uśmierzające bół. Stężenie leku jest największe wokół stawów zaatakowanych chorobą (około 2,5 raza większe niż w okolicy stawów zdrowych). Tauredon jest preparatem o bardzo długim działaniu. Podany domięśniowo zaczyna działać już po 5 minutach a osiąga największą koncentrację we krwi po 2-6 godzinach. Preparat zostaje wydalany z ustroju bardzo powoli, po pierwszym wstrzyknięciu połowa dawki leku zostaje wydalona po około 6 dniach.
substancja czynna - sodium aurothiomalate
Przed podaniem leku należy przeprowadzić próbę uczuleniową. Leku nie wolno podawać w poważnych chorobach nerek lub wątroby, po przebytej żółtaczce infekcyjnej, w nadciśnieniu krwi, w skazie krwotocznej, w zaawansowanej cukrzycy. Leku nie wolno stosować pacjentom uczulonym na sole złota, pacjentom cierpiącym na wysypki, złuszczające zapalenie skóry, porfirię (zaburzenia w budowie czerwonych ciałek krwi), poddawanym terapii promiennej, pacjentom starszym oraz cierpiącym na lupus erythematodes (chorobę tkanki łącznej, która prowadzi do wysypki, bólu stawów, uszkodzenia nerek oraz zmian w obrazie krwi). Pacjenci cierpiący na stany zapalne jelit powinni powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Tauredon stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Preparaty żelaza zmniejszają skuteczność soli złota, natomiast fenylbutazon wzmaga ich działanie, powodując ryzyko wystąpienia skazy krwotocznej. Zamiar stosowania innych leków łącznie z preparatem należy omówić z lekarzem.
W trakcie kuracji należy regularnie co tydzień kontrolować morfologię moczu oraz krwi ze szczególnym uwzględnieniem liczby i wzajemnych proporcji poszczególnych ciałek krwi, a także ewentualnego pojawienia się białka lub ciałek krwi w moczu.
Tauredon wywołuje uczulenie na promienie słoneczne.
>1/100- Spadek liczby płytek krwi i białych ciałek krwi. Metaliczny smak w ustach. Stan zapalny żołądka. Wysypka ze świądem. Szaroniebieskie zabarwienie skóry, zwłaszcza pod wpływem promieni słonecznych. Białko oraz czerwone krwinki w moczu.
W razie pojawienia się białka w moczu, wysypki oraz zmian w obrazie krwi należy zrobić przerwę w leczeniu i odczekać do powrotu stanu do normy.
1/1000- Uszkodzenie nerek. Zapalenie kłębuszków nerkowych. Martwica nerek. <1/1000- Anemia aplastyczna. Zapalenie nerek, zapalenie jelita grubego. Wypadanie włosów. Stan zapalny skóry. Uszkodzenie wątroby. Zapalenie płuc. Zwłóknienie płuc.
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj leczenie dorosłych rozpoczyna się od dawki mniejszej, tzn. 10 mg raz na tydzień. Dawkę następnie podwyższa się stopniowo do 50 mg w dawce jednorazowej tygodniowo. W razie nastąpienia poprawy dawkę można zmniejszyć do 20 mg a odstępy między zastrzykami wydłużyć do 3 tygodni. Dawka całkowitej kuracji nie powinna przekroczyć 1000 mg. Dawkę dla dzieci ustala lekarz pediatra, zazwyczaj jest to G dawki dla dorosłych. Zastrzyki głęboko domięśniowo wykonuje wyłącznie służba zdrowia, która udziela bliższych informacji o leku.
Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na płód. Nie wolno stosować leku w okresie ciąży. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno stosować leku w okresie karmienia.
iniekcje 20 mg/ml a 10 ampułek po 0,5 ml; iniekcje 40 mg/ml a 10 ampułek po 0,5 ml.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©