Reklama
Encyklopedia leków
OPIS LEKU
TEGRETOL CR 200; TEGRETOL CR 400
tabletki 100 mg; 200 mg; 400 mg
Epilepsja (padaczka) oraz niektóre rodzaje nerwobólów twarzy. Abstynencja alkoholowa.
Tegretol zapobiega rozchodzeniu się sygnałów pojawiających się w mózgu, które poprzedzają napad padaczki. Dzięki temu preparat utrudnia wystąpienie napadu lub go udaremnia. Tegretol łagodzi lub znosi bóle neuralgiczne nerwu trójdzielnego twarzy i językowo-gardłowego.


Preparat zawiera karbamazepinę (pochodna dibenzoazepiny) stosowaną w leczeniu padaczki. Wykazuje także działanie psychotropowe, przeciwbólowe w przypadkach nerwobólu nerwu trójdzielnego i w niektórych innych bólach napadowych. Preparat może być stosowany w innych zespołach chorobowych zgodnie ze wskazaniami.
substancja czynna - carbamazepine

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 200 mg lub 400 mg karbamazepiny. 5 ml syropu zawiera 100 mg karbamazepiny.
Leczenie niektórych typów napadów drgawek (padaczka).
W leczeniu niektórych schorzeń neurologicznych (takich jak bolesna dolegliwość zwana nerwobólem nerwu trójdzielnego),
a także niektórych zaburzeń psychicznych (mania, niektóre rodzaje depresji). Preparatu nie stosować jako środka przeciwbólowego w celu łagodzenia bólów innego rodzaju.
Leku nie wolno zażywać pacjentom cierpiącym na choroby serca (blok serca) oraz na porfirię (zaburzenia w przemianie materii objawiające się zwiększonym wytwarzaniem porfiryn - związków barwnych - w organizmie), a także choroby krwi i uczulenie na karbamazepinę
Osoby cierpiące na zaburzenia w funkcjach nerek lub wątroby, zaburzenia krążenia, a także jaskrę powinny powiadomić o tym lekarza przed rozpoczęciem kuracji.
Należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarza. W razie niepewności trzeba skontaktować się z lekarzem. W czasie leczenia padaczki nie wolno nagle przerywać zażywania leku, gdyż oznacza to niechybne sprowokowanie napadu padaczki.
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia, ponieważ alkohol utrudnia tolerancję karbamazepiny.
Lek upośledza sprawność psychofizyczną, dlatego też nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.
Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli Tegretol stosuje się jednocześnie z innymi lekami. Tegretol zmniejsza działanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz leków przeciwzakrzepowych, kortykosteroidów, chinidyny oraz teofiliny. Erytromycyna natomiast oraz verapamil zwiększają działania niepożądane karbamazepiny.


Tegretol może wywoływać uczucie senności lub zawroty głowy lub powodować zaburzenia widzenia, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Należy zatem zachować ostrożność podczas prowadzenia samochodu lub obsługi maszyn czy wykonywania innych czynności wymagających zwiększonej uwagi.

Ważne jest regularne poddawanie się kontrolnym badaniom lekarskim. Należy zalecić przeprowadzenie badań krwi, szczególnie w początkowym okresie leczenia preparatem. Przed każdym zabiegiem chirurgicznym, włącznie z zabiegiem stomatologicznym oraz gdy udzielana jest pierwsza pomoc w nagłych wypadkach, pacjent powinien poinformować lekarza przeprowadzającego zabieg o przyjmowaniu preparatu.
1/100
- Zawrót głowy.
- Zmniejszona liczba białych i czerwonych ciałek krwi.
- Zmęczenie, zaburzenia równowagi, ospałość.
- Brak apetytu, wymioty, biegunka, zaparcie.
- Wysypka.
- Przejściowe zaburzenia w pracy wątroby.
- Zaburzenia akomodacji oka, widzenie podwójne.
- Suchość błon śluzowych jamy ustnej, dlatego nieodzowna jest dokładna higiena zębów po każdym posiłku.

1/1000
- Ból głowy, wzrost liczby białych ciałek krwi.
- Niezależne od woli ruchy mięśni - drżenia, wstrząsy.
- Zmniejszona ilość płytek krwi, co obniża krzepliwość krwi.
- Gromadzenie wody w organizmie.
- Mimowolne ruchy gałek ocznych (nystagmus).

<1/1000
- Poważne obniżenie liczby ciałek krwi, zmiany w rytmie serca, zakrzepy krwi, niedomoga serca, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi, zapalenie żył, pogorszone dokrwienie serca.
- Zaburzenia mowy, oczopląs, zapalenie nerwów rąk i nóg, mrowienia, zapalenie obejmujące rdzeń nerwowy kręgosłupa i mózg.
- Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn.
- Wydzielania się, mleka z gruczołów sutkowych kobiet.
- Zapalenie języka i dziąseł.
- Bóle brzucha, brak apetytu.
- Poważne reakcje alergiczne skóry, wypadanie włosów, nadmierne owłosienie twarzy, również u kobiet.
- Zmiana pigmentacji skóry, świąd, trądzik.
- Poty, uczulenie na światło słoneczne.
- Żółtaczka, alergiczne reakcje płuc, przypominające zapalenie płuc, utrudnienia w oddychaniu.
- Gromadzenie się wody w organizmie, wzrost stężenia tłuszczów w osoczu, zwiększone wytwarzanie porfiryn, co powoduje zaburzenia psychiczne.
- Bóle mięśni i stawów, skurcze mięśni.
- Dezorientacja, psychozy, zmiany osobowości, niepokój, agresja, nadmierna aktywność, depresja.
- Zmiany w funkcji nerek - zwiększenie lub zmniejszenie ilości oddawanego moczu, białko i krew w moczu.
- Zmniejszenie lub zwiększenie popędu seksualnego.
- Zapalenie spojówek, szum w uszach, wzmożona wrażliwość na hałas.
- Kruchość kości.
- Gorączka, obrzęk gruczołów limfatycznych.


Mają łagodny charakter i częściej występują na początku leczenia; zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Częściej występujące: zawroty głowy, senność, nudności, zaburzenia równowagi, nieostre lub podwójne widzenie, wysypka skórna. Rzadziej występujące: ból głowy, suchość w jamie ustnej. Rzadko: zaparcie, biegunka, bóle stawowe i mięśniowe, zwiększona wrażliwość skóry i oczu na światło słoneczne, wypadanie włosów, zaburzenia seksualne.

W przypadku wystąpienia następujących działań niepożądanych, pacjent powinien jak najszybciej powiadomić o tym lekarza prowadzącego, ponieważ może być konieczna pomoc medyczna: częściej występujące: wymioty, zaburzenia koordynacji ruchów. Rzadziej występujące: osłabienie, zwiększenie występowania napadów padaczkowych, ciągłe niekontrolowane ruchy gałek ocznych. Rzadko: zmiany zachowania, stan dezorientacji, pobudzenie lub wrogość (szczególnie u osób w podeszłym wieku), świąd, omdlenie, trudności w mówieniu lub niewyraźna mowa, stany depresyjne z niepokojem, nerwowość lub inne zmiany nastroju, inne zmiany psychiczne, omamy wzrokowe, drżenie, niekontrolowane ruchy ciała, dzwonienie lub innego rodzaju niewyjaśniony szum w uszach, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej, szybkie lub bardzo spowolnione uderzenia serca, uczucie odrętwienia, uczucie mrowienia w dłoniach i stopach, częste oddawania moczu, nagłe zmniejszenie ilości oddawanego moczu.

W przypadku wystąpienia następujących (mniej powszechnych lub rzadkich) działań niepożądanych, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem (osobiście lub upewnić się, że zrobiła to inna osoba). Mogą być one objawami ciężkiego uszkodzenia układu krwiotwórczego, wątroby, nerek lub innych narządów i w związku z tym może być konieczne podjęcie natychmiastowego leczenia. Objawy takie jak gorączka, ból gardła, wysypka skórna, owrzodzenie jamy ustnej, obrzmienie węzłów chłonnych. Krwawe podbiegnięcia skóry niewyjaśnionego pochodzenie, czerwonawe lub fioletowe zabarwienie spowodowane krwawieniem podskórnym, lub plamy skórne niewyjaśnionego pochodzenia. Ciemna barwa moczu. Objawy wskazujące na poważne odczyny skórne, takie jak łuszczenie się skóry. Zażółcenie białkówki oczu lub skóry. Opuchnięcie kostek, stóp i podudzi. Niemiarowe bicie serca, utrata świadomości.
Dawkę ustala lekarz.
Dorośli - zazwyczaj 600-800 mg dziennie w 2-3 dawkach.
Dzieci - 15-20 mg na kilogram ciała dziennie 2-3 razy w 2-3 porcjach.
Aby uniknąć działań ubocznych, pojawiających się z reguły na początku leczenia, należy rozpocząć kurację nieco mniejszą dawką, aby potem stopniowo dojść do dawki normalnej.


U dorosłych
leczenie padaczki, za pomocą tabl. lub syropu, rozpoczyna się zwykle od 100-200 mg 1-2x/dobę.
Następnie dawkę stopniowo zwiększa się do 800-1200 mg/dobę (u niektórych chorych konieczne może być stosowanie 1600 mg, a nawet 2000 mg/dobę), podzielonych na 2-3 dawki.

Leczenie u dzieci
zwykle rozpoczyna się od 100-200 mg/dobę i utrzymuje się w zakresie dawek od 400-800 mg/dobę.

Młodzież
może otrzymywać od 600-1000 mg/dobę. W nerwobólu nerwu trójdzielnego dawka początkowa wynosząca 200-400 mg/dobę jest stopniowo zwiększana aż do ustąpienia bólu (zwykle jest to dawka 200 mg podawana (3-4x/dobę).

Dla osób w podeszłym wieku
zaleca się niższą dawkę początkową wynoszącą 100 mg 2x/dobę. W zespołach maniakalnych oraz w zapobieganiu zaburzeniom maniakalno-depresyjnym (dwubiegunowym) zwykle 400-600 mg/dobę (zakres dawkowania: około 400-1600 mg/dobę).

Tegretol zawsze (z wyjątkiem pierwszego dnia leczenia, w niektórych przypadkach) podawany jest w podzielonych dawkach dobowych, tzn. zwykle 2-3x/dobę. W przypadku pominięcia dawki, lek należy przyjąć jak najszybciej. Jeśli zbliża się czas przyjęcia następnej przewidzianej dawki, nie należy przyjmować dawki, która została właśnie pominięta, lecz kontynuować przyjmowanie leku o stałej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki.
Istnieje prawdopodobieństwo uszkodzenia płodu. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży; jedynie na wyraźne zalecenie lekarza.
Preparat przenika do mleka matki. Zamiar stosowania leku podczas karmienia piersią należy omówić z lekarzem.


Przyjmowanie przez kobietę w okresie ciąży leków przeciwpadaczkowych, może stwarzać zagrożenie dla nienarodzonego dziecka. Jednak równie ważne jest zapobieganie napadom padaczkowym u kobiet ciężarnych. Należy ocenić ryzyko i korzyści związane ze stosowaniem preparatu i zadecydować czy leczenie należy kontynuować, czy przerwać. Substancja aktywna preparatu przechodzi do mleka matki. Można kontynuować karmienie piersią, jednak w takim szczególnym przypadku dziecko powinno być starannie obserwowane, w celu uniknięcia działań niepożądanych. Jeśli pojawią się działania niepożądane, na przykład dziecko stanie się bardzo senne, należy przerwać karmienie piersią.
tabletki 200 mg a 50 szt.; tabletki 400 mg a 30 szt.

syrop - butelka o pojemności 100 lub 250 ml tabletki CR 200 mg - 50 szt. tabletki CR 400 mg - 30 szt.
N03AF
Tegretol nie może być stosowany w następujących przypadkach:

* występowanie nadwrażliwości na karbamazepinę (wysypka skórna lub inne objawy alergii) lub na inne leki o podobnej budowie (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).
* Ciężkie choroby serca.
* Ciężkie choroby układu krwiotwórczego w przeszłości.
* Zaburzenia syntezy porfiryn, substancji ważnych dla funkcjonowania wątroby i procesów krwiotwórczych (porfiria ostra przerywana).
* Jednoczesne stosowanie leków należących do grupy środków przeciwdepresyjnych należących do grupy inhibitorów MAO.
W przypadku przyjmowania niektórych leków konieczna może być zmiana dawkowania, a nawet czasami odstawienie jednego z nich. Dotyczy to zarówno leków przepisywanych na receptę jak i leków dostępnych bez recepty. U kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (pigułki antykoncepcyjne), w trakcie leczenia preparatem, może wystąpić nieregularne miesiączkowanie. Działanie pigułek antykoncepcyjnych może być osłabione i dlatego powinno się rozważyć zastosowanie innego środka antykoncepcyjnego. Podczas leczenia preparatem nie wolno pić alkoholu.
Jeśli pacjent odczuwa trudności w oddychaniu, szybkie i niemiarowe uderzenia serca, miała miejsce utrata przytomności, omdlenie, dreszcze, nudności i/lub wymioty, może to oznaczać, że zastosowana dawka preparatu jest zbyt duża.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©