Reklama
OPIS LEKU
TENOX
tabletki 5 lub 10 mg
Antagonista jonów wapnia blokujący wolne kanały wapniowe, należący do grupy dihydropirydyn. Hamuje dopływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich tętnic wieńcowych serca i tętnic obwodowych. Powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych - także wieńcowych i ich rozkurcz. Działanie hipotensyjne zależy od bezpośredniego działania rozkurczowego zarówno na tętnice jak i tętniczki powodujące zmniejszenie oporu obwodowego, bez istotnych zmian objętości wyrzutowej lub częstości serca.

Pojedyncza dawka dobowa powoduje stopniowe, trwające 24 h działanie przeciwnadciśnieniowe w pozycji siedzącej i stojącej. Obniżenie ciśnienia krwi występuje między 6 i 10 h od podania pojedynczej dawki. Podczas długotrwałego stosowania szczyt działania występuje między 6 i 12 h i utrzymuje się przez ok. 48 h. Podczas przewlekłego leczenia zmniejsza przerost mięśnia lewej komory. W chorobie wieńcowej zmniejsza zapotrzebowanie na tlen mięśnia sercowego poprzez zmniejszenie obciążenia następczego, bez odruchowej tachykardii i poprawia ukrwienie rozszerzając tętnice wieńcowe.

Po podaniu doustnym wchłania się dobrze, niezależnie od pokarmu. Biodostępność wynosi 64%, max. stężenia we krwi występują po 6-9 h od podania, a stężenie stacjonarne po ok. 7 dniach leczenia. W 95% wiąże się z białkami. T0,5 wynosi ok. 45 h. Ok. 60% dawki podanej doustnie wydalana jest z moczem, głównie jako metabolity i ok. 20-25% w kale.
1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny.
* Nadciśnienie tętnicze w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym.
* Zapobieganie bólom dławicowym w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym.
* Angina Prinzmetala.
* Amlodypina jest dobrze tolerowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów z niewydolnością serca.
Zaleca się ostrożne stosowanie preparatu w niewydolności wątroby i w niewydolności serca. Nie ma danych dotyczących stosowania w monoterapii w zawale serca lub w ciągu m-ca od jego wystąpienia. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania w przełomie nadciśnieniowym nie zostały ustalone.
Działania niepożądane są zwykle słabo nasilone i przemijające.
Najczęściej występują:
bóle głowy, obrzęki obwodowe, uczucie gorąca i zaczerwienienie twarzy, uczucie kołatania serca, zawroty głowy, uczucie nadmiernej senności i/lub zmęczenia, bóle brzucha i nudności.

Rzadziej obserwowano: uczucie osłabienia, zwiększenie masy ciała, złe samopoczucie, reakcje alergiczne, omdlenia, bradykardię, tachykardię, niedociśnienie (także orotstatyczne), anoreksję, dyspepsję, zaparcia, biegunki, wymioty, wzdęcia, zapalenie trzustki, przerost dziąseł, duszność, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, bóle mięśni i stawów, bóle pleców, neuropatie obwodowe, parestezje, drżenia mięśni, zawroty głowy, zmiany samopoczucia, bezsenność, uczucie suchości w ustach, nadmierne pocenie, impotencję, zwiększoną częstość oddawania moczu, ginekomastię, świąd skóry, łysienie, obrzęk naczynioruchowy, trombocytopenię, leukopenię, hiperglikemię, zapalenie naczyń i zaburzenia wzroku.

Sporadycznie notowano: nieprawidłową czynność wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczkę rumień wielopostaciowy, ginekomastię.
Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca wynosi 5 mg/dobę. W razie konieczności należy zastosować max. podtrzymującą dawkę dobową wynoszącą 10 mg/dobę.
Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym leczone amlodypiną powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
tabletki 5 mg - 30, 90 sztuk tabletki 10 mg - 30 sztuk
C08CA
* Nadwrażliwość na amlodypinę, inne dihydropirydyny lub jakikolwiek składnik preparatu.
* Wstrząs kardiogenny.
* Istotne hemodynamicznie zwężenie aorty.
* Niestabilna dławica piersiowa z wyjątkiem postaci naczynioskurczowej.
* Nie stosować u dzieci.
* W leczeniu nadciśnienia tętniczego i/lub stabilnej dławicy piersiowej amlodypinę bezpiecznie można stosować w skojarzeniu z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów, z lekami a-adrenolitycznymi, b-andrenolitycznymi, IKA, długo działającymi i stosowanymi podjęzykowo azotanami.
* Bezpiecznie stosowano amlodypinę z NLPZ, antybiotykami i doustnymi lekami hipoglikemizującymi.
* Amolodypina nie wpływa w sposób znaczący na farmakokinetykę cyklosporyny.
* W badaniach zdrowych ochotników równoczesne podawanie z digoksyną nie powodowało zmian stężenia digoksyny we krwi i klirensu nerkowego digoksyny. Równoczesne podawanie cymetydyny nie zmienia właściwości farmakokinetycznych amlodypiny.
* Podawanie z warfaryną nie wpływa na czas protrombinowy osocza. Wyniki badań in vitro osocza ludzkiego wykazują, że amlodypina nie wpływa na łączenie się digoksyny, fenytoiny, warfaryny lub indometacyny z białkami osocza krwi.
* Spożywanie soku grejpfrutowego może spowodować zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu, ale nie powoduje to istotnego wpływu na częstość rytmu serca lub ciśnienie tętnicze krwi.
Najbardziej prawdopodobnym objawem jest głęboka i długotrwała hipotonia. Leczenie objawowe, należy rozważyć dożylne podanie glukonianu wapnia. Nie podlega hemodializie.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©