Reklama
OPIS LEKU
VENDAL RETARD
tabletki powlekane o przedłużonym działaniu 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg, 200 mg
MORPHINI HYDROCHLORIDUM
Głównym działaniem terapeutycznym morfiny o przedłużonym działaniu w tabletkach jest znoszenie przewlekłego bólu silnego i bardzo silnego.

Działanie przeciwbólowe oparte jest na wiązaniu morfiny z endogennymi receptorami opioidowymi zlokalizowanymi w różnych miejscach układu nocyceptywnego. Wykazuje działanie kurczące na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych powodując kurcz odźwiernika, opóźnienie opróżniania żołądka, zwolnienie perystaltyki, zaparcia, wzrost ciśnienia w drogach żółciowych i moczowych. Przenika przez łożysko, hamuje czynność skurczową macicy, przenika do mleka matki. Powoduje wzrost poziomu histaminy w osoczu.

Morfina wchłania się dobrze po podaniu doustnym. Wchłanianie jej zachodzi głównie w górnej części jelita cienkiego.

Wydalenie morfiny następuje głównie z moczem. Morfina podlega krążeniu wątrobowo-jelitowemu, częściowo przenika do żółci (około 10% dawki) i jest wydalana z kałem. Okres półtrwania wynosi 2-4 godziny, nie wykazuje tendencji do kumulacji w ustroju.

Konstrukcja tabletki powlekanej o przedłużonym działaniu nie powoduje obniżenia dostępności biologicznej, lecz zmniejsza stałą wchłaniania, dzięki czemu lek może być stosowany w 12. godzinnych odstępach czasowych. Początek działania występuje po około 1,5 godz., średni czas działania wynosi około 8-12 godz.

Przy przewlekłym stosowaniu morfiny może rozwinąć się zależność. Jeśli przestrzegane są pory przyjmowania leku, ryzyko rozwinięcia się zależności zostaje znacznie zmniejszone. Jeżeli dawka jest wystarczająca do usunięcia bólu, nie powinna być zwiększana.
1 tabletka powlekana 100 mg zawiera: chlorowodorek morfiny 100 mg co odpowiada 76 mg morfiny
1 tabletka powlekana 200 mg zawiera: chlorowodorek morfiny 200 mg co odpowiada 152 mg morfiny
substancje pomocnicze: laktoza, poli (akrylan etylu, akrylan metylu), poli (akrylan etylu, kwas metakrylowy), poli (akrylan etylu, metakrylan metylu, chlorek trzymetyloamonowy etylometakrylanu), hydroksypropylometyloceluloza, stearynian magnezu
Silne i bardzo silne przewlekłe bóle uzasadniające stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych dłużej niż kilka dni.
Morfina jest podstawowym opioidem (zalecanym przez WHO) w zwalczaniu bólów w przebiegu chorób nowotworowych.
* u chorych z obniżoną rezerwą oddechową w upośledzonej wydolności oddechowej,
* zaburzeniach w odbudowie barwników krwi (pierwszą oznaką jest nadwrażliwość na światło słoneczne),
* w zapaleniach trzustki,
* przy zwężeniach przewodu pokarmowego,
* po operacjach pęcherzyka żółciowego,
* u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym lub po urazach głowy,
* w ciężkich schorzeniach kory nadnerczy,
* u chorych z przerostem gruczołu krokowego (powiększenie prostaty), ponieważ istnieje niebezpieczeństwo pęknięcia pęcherza z powodu zalegania moczu, jeśli chory nie jest scewnikowany,
* w zapaleniu jelita grubego,
* w padaczce (może zaostrzyć napady drgawkowe).

Przy kolkach żółciowych i nerkowych morfina o przedłużonym działaniu nie powinna być stosowana jako lek pierwszego rzutu. Należy zachować ostrożność przy dawkowaniu u ludzi starszych ze znacznie ograniczoną funkcją wątroby i nerek, obrzękiem śluzowatym i niewydolnością serca (obniżyć dawkę).
Należy poinformować lekarza o chorobach wątroby, nerek, tarczycy i serca.


Lek powinien być przyjmowany wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.
U pacjentów przyjmujących morfinę w niewłaściwy sposób lub przez długi okres czasu występuje ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, niezależnie od drogi podania.
Ostrożnie należy stosować morfinę u osób z uzależnieniem w wywiadzie, jeżeli leczenie nie jest paliatywne, ponieważ pacjenci ci są bardziej podatni na działanie euforyzujące powodowane przez morfinę.
Pierwsze objawy działań niepożądanych jak również to, że pacjentka zaszła w ciążę, należy zgłosić lekarzowi.
Morfina upośledza sprawność psychofizyczną co jest ważne u chorych wykonujących potencjalnie niebezpieczne zadania (obsługa maszyn, kierowanie pojazdami).
Morfina może „zaciemniać” obraz kliniczny ostrych schorzeń brzusznych.
Na początku leczenia mogą występować nudności i wymioty. Stan ten może samoistnie przemijać pomimo dalszego przyjmowania morfiny, a jest możliwy do opanowania przez jednoczesne podawanie środków przeciwwymiotnych.
Do najgroźniejszych należą:
depresja oddechowa (może pojawić się przy względnym przedawkowaniu morfiny na początku leczenia, u chorych przewlekle nią leczonych praktycznie nie występuje); bezdech i w mniejszym stopniu niewydolność krążenia; wstrząs i zatrzymanie krążenia.

Najczęściej występują:
zaparcia, nudności, wymioty, uczucie oszołomienia, zawroty głowy, senność, wzmożona potliwość, obniżone lub podwyższone samopoczucie.

Występujące rzadziej:

* Ośrodkowy układ nerwowy: osłabienie, bóle głowy, pobudzenie, drżenie, niekontrolowane ruchy mięśni, zmiany nastroju, koszmary senne, sztywność mięśniowa, przejściowe halucynacje i zaburzenia orientacji, zaburzenia widzenia, bezsenność, wzrost ciśnienia śródczaszkowego.
* Układ pokarmowy: suchość w ustach, kolka żółciowa, utrata łaknienia, biegunki, kolka jelitowa, utrata smaku.
* Układ sercowo-naczyniowy: zaczerwienienie twarzy, tachykardia i bradykardia, częstoskurcz napadowy, skłonność do omdleń, spadki lub zwyżki ciśnienia krwi.
* Układ moczowo-płciowy: zatrzymanie moczu lub trudności z rozpoczęciem mikcji, zmniejszenie popędu płciowego i/lub potencji.
* Skóra: świąd, wysypka, obrzęk, gęsia skórka.
* Inne: nieostre widzenie, oczopląs, podwójne widzenie, zwężenie źrenic; działanie antydiuretyczne, przeczulica.

Rozwój tolerancji, przy długotrwałym stosowaniu opioidów lub nadużywaniu, polegającej na zmniejszeniu skuteczności działania przeciwbólowego.

Zespół abstynencyjny może wystąpić po zaprzestaniu leczenia lub w przypadku podania antagonisty (nalokson) u osoby uzależnionej objawiający się m.in. ziewaniem, rozszerzeniem źrenic, łzawieniem, wyciekiem z nosa, kichaniem, skurczami mięśniowymi, bólami głowy, astmą, poceniem się, lękami, drażliwością, bezsennością, pobudzeniem, brakiem łaknienia, nudnościami, wymiotami, spadkiem wagi ciała, biegunką, odwodnieniem, bólami kończyn, kurczami brzusznymi, tachykardią, przyspieszeniem oddechu, zwiększeniem ciśnienia tętniczego, drgawkami i zawałem serca.
Należy przestrzegać ściśle dawkowania zaleconego przez lekarza.
Dawka zależy od natężenia bólu, wieku chorego i reakcji na uprzednio stosowane leki przeciwbólowe, powinna prowadzić do ustąpienia bólu i znosić go przez pełne 12 godzin.
Pojedyncza dawka wynosi zwykle 1-2 tabletki powlekane morfiny o przedłużonym działaniu rano i wieczorem.
Odstępy między poszczególnymi dawkami: 12 godzin, konieczne jest dokładne przestrzeganie planu stosowania (analgezja „na czas”, zamiast „na żądanie”) przy czym zawsze należy przyjmować najmniejszą wystarczającą, skuteczną dawkę.
Przy nasileniu bólów wraz z rozwojem tolerancji należy zwiększyć dawki morfiny.
Dawkowanie indywidualne i zwiększanie dawek wraz z nasileniem się bólu lub rozwojem tolerancji, dla uzyskania odpowiedniej analgezji, jest możliwe dzięki dostępnym dawkom morfiny o przedłużonym działaniu - 10mg, 30mg, 60mg, 100mg, 200mg.
Na żądanie zalecane jest podwojenie dawki przy dawkowaniu w zakresie do 200mg/dobę, lub jej wzrost o 50% przy dawkowaniu powyżej 200mg/dobę:
np.: z 2 x 30mg na 2 x 60mg/dobę
z 2 x 100mg na 2 x 160mg/dobę
Tabletki powlekane należy połykać w całości, bez rozgryzania. Tabletek powlekanych nie wolno kruszyć, przełamywać, rozpuszczać, ponieważ mogłoby to doprowadzić do gwałtownego uwolnienia i wchłonięcia potencjalnie toksycznej dawki.

Objawy przedawkowania morfiny to zwężone źrenice, depresja oddechowa, hipotensja, zaburzenia krążenia, a w ciężkich przypadkach wstrząs i śpiączka.

Po doustnym przyjęciu toksycznej dawki, płukanie żołądka wskazane jest tylko w ciągu pierwszych 2 godzin (pacjent musi reagować i być wydolny krążeniowo). Trzeba mieć zawsze na uwadze, że w przypadku tabletek powlekanych o przedłużonym działaniu, morfina uwalniana jest przez dłuższy czas w przewodzie pokarmowym. U pacjentów nieprzytomnych z bezdechem, wskazana jest intubacja ze sztucznym oddychaniem oraz dożylne podanie antagonisty receptorów opioidowych (np. 0,4 mg Naloxonu i.v.). W przedłużającej się niewydolności oddechowej, pojedyncza dawka musi być powtarzana 1-3 razy w odstępach 3-minutowych, aż do powrotu częstości oddechów do normy i reakcji pacjenta na stymulację bólową. Zaleca się ścisłe monitorowanie (przez co najmniej 24 godziny), ponieważ działanie antagonistów receptorów opioidowych jest krótsze niż wywoływane przez tabletki powlekane morfiny o przedłużonym działaniu. Należy być przygotowanym na ponowne wystąpienie niewydolności oddechowej. Dawka antagonisty receptorów opioidowych u dzieci wynosi 0,01 mg/kg m.c.
W okresie ciąży morfinę wolno stosować wyłącznie w razie bezwzględnej konieczności, gdy korzyści wynikające z podawania morfiny usprawiedliwiają ryzyko związane z uszkodzeniem płodu.
Substancja czynna przenika przez łożysko. Istnieje w związku z tym niebezpieczeństwo rozwoju uzależnienia i wystąpienia objawów z odstawienia także u noworodka.
Okołoporodowo nie zaleca się stosowania morfiny o przedłużonym działaniu, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia depresji oddechowej u noworodka. Morfina hamuje czynność skurczową macicy.

Pacjentki leczone morfiną nie powinny karmić piersią, ponieważ morfina wydziela się do mleka matki.
Dostępne zarejestrowane w Polsce opakowania: 10 i 30 tabletek powlekanych
Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przedawkowanie u małych dzieci może być bardzo niebezpieczne.
Należy przechowywać w temperaturze do 25°C.
Chronić przed światłem, przechowywać w opakowaniu.
Nie stosować leku po upływie terminu ważności.
N02AA
Morfina o przedłużonym działaniu nie powinna być stosowana przy nadwrażliwości na substancję czynną, u pacjentów z depresją oddechową lub zagrożeniem w przypadku braku możliwości postępowania w postaci oddychania kontrolowanego np. ciężka astma, u pacjentów z niedrożnością jelit.
Alkohol:
Potęguje działanie sedatywne oraz efekt hipotensyjny działania morfiny.

Leki antyarytmiczne:
Morfina opóźnia absorbcję meksyletyny.

Leki antybakteryjne:
Morfina zmniejsza stężenie cyprofloksacyny w surowicy.

Inhibitory MAO łącznie z Moklobemidem
Nasila działanie narkotyczne morfiny powodując pobudzenie lub depresję OUN (zwiększenie lub zmniejszenie ciśnienia), dlatego morfina nie może być stosowana przez osoby leczone preparatami moklobemidu lub jeżeli były poddawane leczeniu w ciągu ostatnich 14 dni.

Leki nasenne i uspokajające:
Midazolam
Potęguje działanie sedatywne morfiny. Sumowanie się depresyjnego działania na ośrodek oddechowy.

Cholinomimetyki:
Cisapryd
Zmniejsza działanie zapierające morfiny.

Leki przeciwwymiotne:
Metoklopramid
Zmniejsza działanie zapierające morfiny.
Domperidon
Zmniejsza działanie zapierające morfiny.

Opioidowe leki przeciwbólowe o właściwościach agonistycznych:
Alfantyl
Morfina potęguje działanie depresyjne innych narkotycznych leków przeciwbólowych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz OUN.
Alfaprodyna
Potęguje działanie depresyjne.
Benzodiazepiny:
Potęguje działanie depresyjne na OUN i układ oddechowy.
Alprazom
Sumowanie się efektów depresyjnych na OUN.
Diazepam
Nasila działanie niepożądane ze strony OUN i ośrodka oddechowego.
Flurazepam
Sumowanie się efektów depresyjnych na OUN.
Lorazepam
Wzmaga efekt uspokajający działania morfiny oraz usuwa uczucie niepokoju.

Cholinolityki stosowane w chorobie Parkinsona:
Biperydon
Morfina potęguje działanie sedatywne Biperydonu.
Lewodopa
Morfina zmniejsza działanie Lewodopy.

Neuroleptyki:
Potęgują działanie sedatywne na OUN oraz efekt hipotensyjny.
Chlorprotyksen
Podczas leczenia morfiną w postaci doustnej mogą spowodować ryzyko depresji układu oddechowego, spadku ciśnienia oraz pogłębić działanie uspokajające, a nawet doprowadzić do śpiączki.
Fenotiazyny
Obniżają ciśnienie tętnicze, nasilają działanie sedatywne.

Leki przeciwhistaminowe stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy:
Cimetydyna
Nasilają działanie morfiny poprzez hamowanie jej metabolizmu (bezdech, drgawki, dezorientacja).
Ranitydyna
Jednoczesne stosowanie prowadzi do dezorientacji, konfuzji, pobudzenia (wzrost stężenia morfiny we krwi).

Leki obniżające ciśnienie krwi (alfa 2 sympatykomimetyk):
Guanabenz
Potęguje działanie sedatywne.

Leki anksjolityczne:
Hydroksyzyna
Potęguje działanie depresyjne na ośrodek oddechowy oraz działanie przeciwbólowe.

Leki hipoglikemizujące:
Metformina
Morfina zmniejsza klirens nerkowy Metforminy, zwiększa jej stężenie we krwi oraz zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii i kwasicy mleczanowej.

Barbiturany:
Metohesytal
Nasilają działanie sedatywne morfiny.

Leki psychopobudzające:
Amfetamina
Nieznaczna depresja ośrodka oddechowego. Zaobserwowano addytywne i synergiczne sumowanie się efektów euforyzujących.
Metylfenidat
Potęguje działanie przeciwbólowe morfiny.

Leki przeciwkaszlowe:
Oksykodon
Pogłębienie depresji OUN oraz depresja ośrodka oddechowego.

Leki przeciwnowotworowe:
Prokarbazyna
Pogłębia depresję OUN.

Środki znieczulenia ogólnego, trójpierścieniowe leki
Nasilają działanie sedatywne morfiny.

Opioidowe leki przeciwbólowe o właściwościach agonistyczno-antagonistycznych:
Pentazocyna
Nie należy podawać pacjentom, którzy byli poddawani terapii
Nalfubina
narkotycznymi lekami przeciwbólowymi o właściwościach
Butorfanol
czystych agonistów lub są w trakcie takiej terapii, ze względu
Buprenorfina
na możliwość wystąpienia zmian w działaniu przeciwbólowym oraz pojawienia się zespołu abstynencji.
Dezocyna
Nasila depresję ośrodka oddechowego.
Tramadol
Depresja OUN (uspokojenie, letarg, kłopoty z mówieniem).

Leki przeciwgruźlicze:
Izoniazyd
Nasilają działanie morfiny poprzez hamowanie jej metabolizmu (bezdech, drgawki, dezorientacja).

Opioidowe leki przeciwbólowe o właściwościach
Zmniejszają działanie morfiny antagonistyczno-agonistycznych
(lewalorfan, nalorfina) oraz „czyści antagoniści” (nalokson)

Leki przeciwmigrenowe:
Metysergid
Zmniejsza działanie morfiny.

Leki hipotensyjne:
Rezerpina
Zmniejsza działanie morfiny.

Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny.
Morfina nasila działanie tych leków.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©