Reklama
OPIS LEKU
VILPIN
tabletki 5, 10 mg
Amlodypina jest pochodną dihydropirydyny, hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i w mniejszym stopniu do komórek mięśnia sercowego. Należy do III generacji blokerów wolnych kanałów wapniowych (antagonistów wapnia) charakteryzujących się długotrwałym, nie krótszym niż 24 h działaniem. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest spowodowane bezpośrednim rozszerzeniem naczyń krwionośnych, głównie obwodowych.
1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny.
* Leczenie nadciśnienia tętniczego w monoterapii lub skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
* Leczenie stabilnej dławicy piersiowej w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi.
* Leczenie stwierdzonej na podstawie wyników odpowiednich badań postaci naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławica Prinzmetala) w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi.
Ponieważ wszystkie leki blokujące kanały wapniowe są metabolizowane w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dochodzi do wydłużenia T0,5 amlodypiny. Z tego powodu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, amlodypinę należy stosować szczególnie ostrożnie. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku. Amlodypina jest zwykle dobrze tolerowana przez pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, jednak należy ją stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów. W rzadkich przypadkach, szczególnie na początku leczenia mogą wystąpić objawy związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi (np. zawroty głowy, uczucie nadmiernego zmęczenia), które mogą upośledzić zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Są zwykle łagodne i nie wymagają odstawienia leku.

Podobnie jak inne pochodne dihydropirydyny, amlodypina może powodować często: obrzęki, bóle i zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, zmęczenie, osłabienie, kołatanie serca, bóle brzucha, nudności.

Niezbyt często występują: hipotonia,omdlenia, bóle zamostkowe, tachykardia, zmiany nastroju, bezsenność, depresja, neuropatie obwodowe, świąd, wysypka, bóle stawów, bóle mieśni, częste oddawanie moczu, obrzęk i/lub przerost dziąseł, zapalenie naczyń, zaburzenia widzenia.

Rzadko mogą wystąpić: zaburzenia rytmu serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka, dezorientacja, hiperglikemia, pojedyncze przypadki ciężkich reakcji skórnych (np. rumień wielopostaciowy).

Amlodypina nie wpływa na stężenie lipidów w surowicy oraz laboratoryjne parametry biochemiczne.
Dorośli:
dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg/dobę. W razie potrzeby może być zwiększona do 10 mg/dobę.

Pacjenci z niewydolnością wątroby:
dawka od 2,5 mg do 5 mg/dobę zapewnia na ogół pożądany efekt terapeutyczny.

U pacjentów o małej mc. lub w podeszłym wieku
dawka początkowa wynosi zwykle 2,5 mg.

Pokarm nie upośledza wchłaniania leku.
Nie należy podawać amlodypiny kobietom w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia amlodypiną należy potwierdzić, że kobieta nie jest w ciąży i zaproponować skuteczną antykoncepcję. W przypadku stwierdzenia ciąży należy odstawić amlodypinę i zmienić sposób leczenia. Kobiety leczone amlodypiną nie powinny karmić piersią.
30 sztuk
C08CA
* Nadwrażliwość na amlodypinę lub inne pochodne dihydropirydyny.
* Wstrząs kardiogenny.
* Istotne hemodynamicznie zwężenie aorty.
* Niestabilna dławica piersiowa z wyjątkiem postaci naczynioskurczowej (dławica Prinzmetala).
Amlodypina może być podawana łącznie z tiazydowymi lekami moczopędnymi, a i b-adrenolitykami, inhibitorami ACE, azotanami lub nitrogliceryną. Należy ostrożnie stosować amlodypinę u pacjentów jednocześnie przyjmujących silne inhibitory izoenzymu CYP3A4.
Znaczne przedawkowanie może spowodować rozszerzenie naczyń obwodowych i wystąpienie hipotonii. Niezależnie od postępowania zmierzającego od usunięcia nie wchłoniętej amlodypiny z żołądka (np. płukanie żołądka) należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe.
Reklama
Reklama

KONTAKT NaszeLeki.pl ® ©